Λιγότεροι «νονοί» καί «μπράβοι», λιγότερο ἔγκλημα…

Ἔ, ὄχι καί νά στενοχωρηθοῦμε ἐπειδή οἱ «νονοί» ἀλληλοδολοφονοῦνται!

Ἔ, ὄχι καί νά τά βάλουμε μέ τό ὑπουργεῖο Δημοσίας Τάξεως ἐπειδή οἱ λαθρέμποροι, οἱ σωματέμποροι, οἱ προστάτες, οἱ νονοί, οἱ μπράβοι καί ὅλα «τῆς νύχτας τά καμώματα» ξεκαθαρίζουν τούς λογαριασμούς τους καί, φυσικά, μένουν λιγότεροι ἀπό δαύτους! Νά μᾶς συμπαθᾶτε, ἀλλά ἐπί τριάντα χρόνια ὑπηρετήσαμε τό ἀστυνομικό ρεπορτάζ στόν Πειραιᾶ (στήν ἁρμοδιότητά μας, τῶν Πειραιωτῶν, καί οἱ Φυλακές Κορυδαλλοῦ) καί ὅποτε (ὄχι τόσο συχνά ὅπως σήμερα) κάποιο «καλόπαιδο» τοῦ ὑποκόσμου ἔπεφτε θῦμα τῶν ὁμοίων του, στήν Ἀστυνομία ἄνοιγαν …γκαζόζες (ποῦ νά βροῦν τότε λεφτά γιά σαμπάνιες)!…

Θυμόμαστε, σάν νά εἶναι τώρα, ἕνα περιστατικό μέ τόν τότε διοικητή Ἀσφαλείας Πειραιῶς, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔλεγε ὅτι ἡ Ἀστυνομία ἀναζητᾶ ἕναν περιβόητο κακοποιό τῆς περιοχῆς, ἐπειδή εἶχε πυροβολήσει καί ἀφήσει στόν τόπο ἕνα ἀπό τά «παλληκάρια» τοῦ ἰσχυρότερου «ἀνταγωνιστῆ» του…

Κι ἕνα πρωί, νωρίς, πού πηγαίναμε γιά τό ρεπορτάζ, βλέπουμε τόν «καταζητούμενο» νά πίνει καφέ στήν πλατεῖα, διακόσια μέτρα ἀπό τήν Ἀστυνομική Διεύθυνση.

«Μᾶς δουλεύετε, κύριε διοικητά; Πῶς τόν καταζητεῖτε per mare-per terra; Μόλις τόν εἴδαμε νά πίνει καφέ στήν πλατεῖα»… Ἔδειξε νά θορυβεῖται, ἀλλά ὅταν, μετά ἀπό ἀρκετά λεπτά, ἔκλεισε τό τηλέφωνο, εἶπε: «Μᾶλλον ἔκανες λάθος»… Δύο ἡμέρες ἀργότερα ὁ ἐν λόγω κακοποιός ἔπεσε νεκρός ἀπό σφαῖρες τῶν «ἀνταγωνιστῶν» του στόν χῶρο τῆς «προστασίας» τῶν νυχτερινῶν κέντρων. Ἔπειτα ἀπό μέρες, πού ξαναπεράσαμε ἀπό τήν Ἀσφάλεια γιά νά δοῦμε τό «Δελτίο συμβάντων», ὁ διοικητής μᾶς φώναξε στό γραφεῖο του καί εἶπε: «Δέν εἶχες κάνει λάθος ἐκεῖνο τό πρωί. Ἁπλῶς, εἴχαμε κι ἐμεῖς τίς πληροφορίες μας. Δέν εἶναι καλύτερα νά σκοτώνονται μεταξύ τους;»… Ἔχουμε, λοιπόν, πολλά γιά τά ὁποῖα μποροῦμε νά γκρινιάζουμε στόν ἁρμόδιο ὑπουργό. Γιά τήν αὔξηση τῶν ληστειῶν, μέ ἀποκορύφωμα τό τραγικό ἔγκλημα στά Γλυκά Νερά, γιά τά συνεχῶς αὐξανόμενα περιστατικά τῆς λεγόμενης «μικρο-εγκληματικότητος», ἡ ὁποία κάθε ἄλλο παρά «μικρή» εἶναι. Στοιχεῖα τά ὁποῖα κάθε ἄλλο παρά συναίσθημα ἀσφαλείας ἐμπνέουν στόν πολίτη.

Ἐκεῖ ὀφείλει νά στρέψει τό ἐνδιαφέρον της ἡ Ἀστυνομία καί τό ἁρμόδιο ὑπουργεῖο καί ὄχι νά ἀναλίσκεται στό κυνήγι τῶν μή φερόντων μάσκα ἤ τῶν κατ’ ἐξακολούθηση «παρτάκιδων», οἱ ὁποῖοι ὀργανώνουν πάρτι καί ἀγνοοῦν τά μέτρα κατά τοῦ συνωστισμοῦ. Ἴσως εἶναι προτιμότερο νά ἀποφύγουμε τόν συνωστισμό ληστῶν καί διαρρηκτῶν στά σπίτια μας καί τά καταστήματά μας, ἐν ὅσω ἡ Ἀστυνομία περί ἄλλα τυρβάζει… Ἐπιτρέψτε μας νά κλείσουμε τό σημερινό μας σχόλιο μέ μία ἀναφορά στήν γενική γραμματέα ἀντιεγκληματικής πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἔχει τήν ἐπίβλεψη καί φροντίδα τῶν Φυλακῶν τῆς χώρας. Μαθαίνουμε ὅτι «ἔπεσε γερό χέρι» καί ἀπομακρύνθηκαν ἀπό «διακεκριμένες θέσεις» σκληροί κακοποιοί, τούς ὁποίους οὐδείς τολμοῦσε νά μετακινήσει ἀπό τίς «φυλακές τῆς ἀρεσκείας τους». Φαίνεται ὅτι ἔπρεπε τελικά νά ἀναλάβει αὐτό τό νευραλγικό «πόστο» μία δυναμική γυναίκα. Ξέρετε, ὅταν τό «νοικοκύρεμα» συμβαδίζει μέ τήν ἀποφασιστικότητα, γίνονται θαύματα! Καί στήν ἐποχή μας, φαίνεται ὅτι τά περισσότερα θαύματα τά κάνουν γυναῖκες!

Απόψεις

Εφημερίς Εστία
Η νέα έκδοση του εμβληματικού μυθιστορήματος «Το έγκλημα και η τιμωρία» του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, σε μετάφραση του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, που παρουσιάζουν οι εκδόσεις Historia, δεν συνιστά απλώς μια ακόμη επανέκδοση κλασικού έργου, αλλά την αποκατάσταση ενός κεφαλαίου της νεοελληνικής φιλολογικής Ιστορίας.

1.500 ἀνέκδοτες ἐπιστολές τοῦ Κολοκοτρώνη στήν δημοσιότητα

Εφημερίς Εστία
Μουσεῖο στήν μνήμη τοῦ ἥρωος τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 ἱδρύει ἡ οἰκογένεια Στασινοπούλου – Ἀνακοινώσεις στίς 23 Μαρτίου – Ἡ ἀλληλογραφία του μέ τήν Ἐθνοσυνέλευση γιά τόν Καποδίστρια

Τό πολιτισμικό πρόβλημα: Δέν ἀντέχουμε ὁ ἕνας τόν ἄλλον!

Μανώλης Κοττάκης
Ὁ λαϊκισμός καί ὁ ἐλιτισμός, τό ἐθνικό καί τό ὑπερεθνικό

Ζήτημα ἀξιοπιστίας τῶν θεσμῶν ἔθεσε ὁ κ. Δένδιας

Εφημερίς Εστία
«Ποιός ἀπό ἐμᾶς μπορεῖ νά ὑπερασπίζει τήν λογική ὅτι ἡ ἡγεσία τῆς Δικαιοσύνης πρέπει νά ἐπιλέγεται ἀπό τήν ἑκάστοτε Κυβέρνηση;»

Ἡ κατά Γεώργιον Ζαμπέτα «ψυχούλα» καί ἡ Ἀποκριά

Δημήτρης Καπράνος
Εἶναι ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει μέ τά ἀποδημητικά πουλιά, πού ἔρχονται καί ξαποσταίνουν στά λιγοστά νερά τοῦ Κηφισοῦ, στήν παραλία τοῦ Μοσχάτου. Χιλιάδες χρόνια τώρα, ἔρχονται ἀπό ἔνστικτο κι ἄς ἔχει μπαζωθεῖ κατά τρόπο αἰσχρό τό ποτάμι.