Καύσων, «Βατερλώ» και πολεμικές ιστορίες

Φυσικά και μείναμε σπίτι το διήμερο του καύσωνα

Δει είναι για να τρέχεις στις παραλίες όταν γνωρίζεις ότι θα κάνουν το ίδιο όλοι οι κάτοικοι του Λεκανοπεδίου. Δηλαδή και να μην είχαν την επιθυμία να βγουν στις παραλίες, με τόση «διαφήμιση» που έκαναν στο θέμα οι αρμόδιοι και-κυρίως- τα κανάλια, ήταν φυσικό-έστω και απο περιέργεια ή για να πουν αργότερα στα παιδιά τους «ήμουν κι εγώ εκεί»- να εξορμήσουν προς τις οργανωμένες και «ελεύθερες» ακτές πολύ περισσότεροι από εκείνους που θα τολμούσαν εαν δεν είχε προηγηθεί όλη αυτή η «προπαρασκευή»… Μείναμε σπίτι, με τα παράθυρα ανοιχτά, με τον ανεμιστήρα να λειτουργεί όποτε τα πράγματα γίνονταν δύσκολα, ποτίζοντας τα φυτά , βλέποντας κάποιες ταινίες και διαβάζοντας… Είδα, λοιπόν, την ταινία «Βατερλώ», με τους υπέροχους ηθοποιούς Ροντ Στάιγκερ, Κρίστοφερ Πλάμερ, Όρσον Ουέλς, Τζακ Χώκινς, σε σκηνοθεσία του Σεργκέι Μπονταρτσιούκ. Με χιλιάδες κομπάρσους ( είχε διατεθεί στον σκηνοθέτη ο…Σοβιετικός στρατός) , παραγωγή του Ντίνο ντε Λαουρέντις και μουσική του Νίνο Ρότα! Υπέροχα κοστούμια, εκπληκτικές ερμηνείες. Συμπαραγωγή ιταλική και σοβιετική, γυρισμένη στην Ουκρανία!

Ε, μετά από ένα «Βατερλώ», φυσικό είναι να ψάξεις κάποιες «Ιστορίες από τον πόλεμο». Και βρήκα δυο, τις οποίες μοιράζομαι μαζί σας. Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου ο Αγγλος Λοχαγός Ρόμπερτ Κάμπελ έπεσε στα χέρια των Γερμανών. Στην αιχμαλωσία, πληροφορείται ότι η μητέρα του είναι ετοιμοθάνατη. Ο Γερμανός υπεύθυνος του στρατοπέδου τον προτρέπει (!) να στείλει επιστολή στον ίδιο τον Κάιζερ! Ο Κάμπελ την στέλνει, κλείνοντας ως εξής: “Επιτρέψτε μου να πάω να την δω και θα επιστρέψω…”.

Ο Κάιζερ πείθεται και ως «μεγαλόθυμος αυτοκράτωρ» δίνει την σχετική άδεια! Ο Κάμπελ μεταβαίνει στην Αγγλία, αποχαιρετά την μητέρα του με ένα φιλί στο μέτωπο και γυρίζει πίσω στην αιχμαλωσία! Βεβαίως, ως έντιμος στρατιώτης, έπειτα από λίγους μήνες αποδρά! Ο Σερ Ντάγκλας Μπάντερ , υπήρξε ένας εκ των θρυλικών αεροπόρων του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Σε ηλικία 21 ετών , το 1931, σε αεροπορικό δυστύχημα έχασε και τα δύο του πόδια. Το 1939 , με τον Πόλεμο να έχει αρχίσει, ζητεί να επιστρέψει και επανεντάσσεται στην R.A.F ! Συμμετέχει στις μάχες της Γαλλίας και της Αγγλίας και γίνεται «θρύλος», καθώς μέσα σε λιγώτερο από δύο χρόνια καταρρίπτει 22 εχθρικά αεροσκάφη.

Τον Αύγουστο 1941 το σκάφος του καταρρίπτεται , πέφτει σε εχθρικό έδαφος και εκείνος συλλαμβάνεται. Κατά την πτώση, καταστρέφεται το ένα τεχνητό του πόδι. Οι Γερμανοί του συμπεριφέρονται με μεγάλο σεβασμό. Ο Γερμανός στρατηγός της αεροπορίας και επίσης θρύλος του Β’ Πολέμου, Α. Γκαλλάντ επικοινωνεί με την Αγγλία , τους ενημερώνει και ζητεί να του φέρουν ένα καινούργιο πόδι , υποσχόμενος ότι το αεροσκάφος που θα το μεταφέρει θα έχει ασφαλή διέλευση και επιστροφή. Οπως και έγινε…

Τώρα θα πείτε «άλλες εποχές, άλλες μελωδίες». Ίσως είναι κι έτσι, αλλά μάλλον εκείνες οι «μελωδίες» ανήκουν οριστικά στο παρελθόν. Σήμερα, επικρατούν άλλα ήθη. Δυστυχώς

Απόψεις

Οἱ βάσεις Πάφου καί Μαρί: Ἀνθρωπιστικές ὑποδομές ἤ νέα στρατηγικά προγεφυρώματα;

Εφημερίς Εστία
Η δημόσια συζήτηση γύρω ἀπό τίς ἐπενδύσεις στίς στρατιωτικές ἐγκαταστάσεις τῆς Πάφου καί τοῦ Μαρί κατά τήν διάρκεια τῆς προεκλογικῆς ἐκστρατείας ἔχει ἀναδείξει σημαντικές παρανοήσεις τόσο γιά τόν τρόπο λειτουργίας τοῦ εὐρωπαϊκοῦ μηχανισμοῦ SAFE ὅσο καί γιά τόν πραγματικό χαρακτῆρα τῶν προτεινόμενων ἔργων.

Στήν Ἱσπανία οἱ δικαστές φθάνουν μέχρι τό γραφεῖο τοῦ Πρωθυπουργοῦ

Εφημερίς Εστία
Καί πρώην Πρωθυπουργοί ζητοῦν ἐκλογές καθάρσεως – Ἀναπόφευκτες οἱ συγκρίσεις

Νιώθουν πιό βολικά στό παρελθόν παρά στό μέλλον

Μανώλης Κοττάκης
Ο τρόπος πού ἐξελίσσεται ἡ δημόσια ἀντιπαράθεση μεταξύ τῶν κομμάτων, παλαιῶν ἤ νέων, τίς τελευταῖες ἑβδομάδες στήν πατρίδα μας θέτει αὐτοδικαίως ἕνα εὔλογο ἐρώτημα: Πῶς θά πᾶμε στίς ἐκλογές; Θά τίς προσεγγίσουμε σάν μιά ἄσκηση παρελθόντος ἤ σάν μιά ἄσκηση μέλλοντος;

Φλωρίδης: Σκέψεις περί αὐξήσεως τῶν ἰσοβίων στά 30 ἔτη

Εφημερίς Εστία
Ανοικτό τό ἐνδεχόμενο νά αὐξηθοῦν σέ 30 ἀπό 25 τά ἔτη καθείρξεως κατόπιν καταδίκης σέ ἰσόβια ἄφησε ὁ ὑπουργός Δικαιοσύνης Γιῶργος Φλωρίδης, μέ ἀφορμή τήν ἀπόφαση ἀποφυλακίσεως τοῦ καταδικασμένου ὡς ἀρχηγοῦ τῆς «17 Νοέμβρη» Ἀλέξανδρου Γιωτόπουλου.

Ἡ μνήμη χρυσόψαρου καί ἡ κεκτημένη ταχύτης

Δημήτρης Καπράνος
Γιά κοίταξε, πού πέρασαν ἀπό τότε πενῆντα δυό χρόνια καί τό «στύλ» τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου ἐξακολουθεῖ νά ἐμπνέει καί νά μαζεύει κόσμο στό Θησεῖο, μέ φόντο τόν Παρθενῶνα…