Κάποιος νά τοῦ μιλήσει γιά τήν ἀληθινή Ἱστορία

Ἀνοίγεις τήν τηλεόραση τό πρωί, κάνοντας ζάπινγκ, καί πέφτεις ἐπάνω στόν γνωστό ντελάλη τοῦ Ἐρντογάν, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐξηγεῖ (δηλαδή ἀφήνει νά ἐννοηθεῖ) ὅτι ὁ γιαλαντζί σουλτᾶνος δέν ἔχει καί τόσο ἄδικο ὅταν ἰσχυρίζεται ὅτι ἄν δέν ὑπῆρχε ὁ Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, τό Χαλέπι, τό Ἰντλίμπ, ἡ Δαμασκός καί ἡ Χόμς, θά ἦταν τουρκικές πόλεις.

Καί δέν τοῦ ἀπαντᾶ κάποιος ὅτι ἄν δέν ὑπῆρχε ἡ μάχη τοῦ Μαντζικέρτ, δέν θά ὑπῆρχε ὀθωμανική αὐτοκρατορία, καί ὅτι ἄν δέν ὑπῆρχε ἡ πτώση τῆς Πόλης καί ἄν δέν ὑπῆρχε ἡ κάθοδος τῶν Περσῶν καί…καί…καί, ὁλόκληρη ἡ περιοχή πού σήμερα ἀποκαλεῖται Τουρκία ἀλλά καί τό μεγαλύτερο τμῆμα τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου θά μιλοῦσε ἑλληνικά!

Κι ἀφοῦ βγαίνει ὁ Ταγίπ ξερόλας καί διαλαλεῖ «ὅλα ἦταν δικά μας», ἄς βγεῖ καί ὁ δικός μας, καί ἄς ἀρχίσει νά ἀποκαλεῖ ὅλες τίς πόλεις, ἐπαρχίες, δήμους καί κοινότητες, πού βρίσκονται στήν περιοχή ἡ ὁποία ἀποκαλεῖται Τουρκία, μέ τά ἑλληνικά τους ὀνόματα. Καί ἄς πεῖ στόν Ταγίπ ὅτι ἡ Λαοδίκεια, στήν Συρία, εἶναι ἑλληνική πόλη καί, συνεπῶς, ἔχουμε κι ἐμεῖς δικαιώματα. Ἄς τοῦ θυμίσει ὅτι ἡ γῆ πού πατᾶ καί στήν ὁποία κινεῖται οὐδέποτε ὑπῆρξε τουρκική. Ἦταν ἑλληνική, ρωμαϊκή, ἀλλά τουρκική δέν ἦταν ποτέ!

Ὅπως τίποτε δέν ἦταν τουρκικό ἤ ὀθωμανικό ἀπό ἐκεῖνα τά ὁποῖα σήμερα λιγουρεύεται, τολμῶντας νά ὁμιλεῖ γιά «πολιτισμό». Ποιόν πολιτισμό; Ὅπου κι ἄν σκάψεις σέ ὅλη τήν Τουρκία, τόν Λίβανο, τήν Συρία, τήν Λιβύη, τήν Ἰορδανία, θά βρεῖς ἑλληνικά ἴχνη. Μπορεῖ νά μᾶς πεῖ ὁ λαλίστατος Ταγίπ καί οἱ ἀνά τήν γειτονιά μας «ντελάληδές» του, μιά περιοχή στήν Ἀνατολική Μεσόγειο ὅπου νά ἔγιναν ἀνασκαφές καί νά ἀνεκαλύφθησαν ἐρείπια τουρκικῶν ἤ ὀθωμανικῶν ναῶν, μνημείων, ὑδραγωγείων ἤ πόλεων;

Πόσο ὡραῖο θά ἦταν νά ἀκούσουμε στήν Βουλή τούς δικούς μας ἡγέτες νά ἀρχίσουν νά ἀπαριθμοῦν καί νά ἀναφέρουν ἑλληνικά ὀνόματα τοποθεσιῶν, πόλεων καί περιοχῶν τίς ὁποῖες κατέχουν σήμερα οἱ ἐπίγονοι τῶν ὀρδῶν τῆς βαθιᾶς Μογγολίας! Ἀλλά, δυστυχῶς, ἐμεῖς σιωποῦμε καί τά χαλκεῖα τοῦ Ταγίπ μᾶς βομβαρδίζουν καθημερινά μέ «εἰδήσεις». Σέ λίγο θά εἶναι «εἴδηση» καί τό ποιόν καφέ προτιμᾶ ὁ Ἐρντογάν, τί χρῶμα κάλτσες φορᾶ καί ἀπό ποῦ ψωνίζει ἐκεῖνα τά καταπληκτικά καρρό σακάκια του!

Καλό θά ἦταν νά διανεμηθεῖ στούς πρέσβεις μας σέ ὅλον τόν κόσμο κατάλογος καί χάρτες, πού νά ἀποδεικνύουν (μέ στοιχεῖα ἀτράνταχτα) ὅτι «ἡ γῆς ὅπου πατεῖ» ὁ Ταγίπ, ἔχει ἑλληνικό ὄνομα καί Ἱστορία, καί καλά θά κάνει νά πάψει νά ὀρέγεται περιοχές, οἱ ὁποῖες μιλοῦν ἑλληνικά ἐδῶ καί πέντε χιλιάδες χρόνια!

Ἐκεῖ θά δεῖς, ποῦ σέ πονεῖ καί ποῦ σέ σφάζει. Νά βγαίνει ὁ Ἕλλην ὑπουργός Ἐξωτερικῶν καί κάθε φορά πού ὁ Ταγίπ θά λέει «ὅλα αὐτά ἦταν δικά μας», νά δίνει στήν δημοσιότητα, πάντα μέ χαμόγελο, σέ κλῖμα συναινετικό, εἰκόνες ἀπό ἀρχαῖα νομίσματα, μέ χαραγμένα πρόσωπα καί γράμματα ἑλληνικά, πού ἔχουν βρεθεῖ στίς περιοχές ἀπό τίς ὁποῖες ἔδιωξε τούς ἀπογόνους τῶν νομάδων τῆς Ἀνατολῆς ὁ Λῶρενς τῆς Ἀραβίας! Νά δεῖς γιά πότε θά ἀλλάξει τροπάριο ὁ «γιαλαντζί ντερβίσης», ὅπως ἔλεγε ὁ Ἀθηνόδωρος Προύσαλης στήν «Ἰταλίδα ἀπ’ τήν Κυψέλη»…

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ