Κανείς δέν πῆρε τό μήνυμα

ΘΑ ΗΤΑΝ ἴσως τετριμμένο νά ποῦμε ὅτι ἀπό τήν χθεσινή πρό ἡμερησίας διατάξεως συζήτηση στήν Βουλή γιά τήν τραγωδία τῶν Τεμπῶν δέν γίναμε σοφώτεροι.

Καί δυστυχῶς οὔτε περιμένουμε νά γίνουμε κατά τίς ἑπόμενες ἡμέρες, πού θά γίνει συζήτησις ἐπί τῆς προτάσεως δυσπιστίας τήν ὁποία κατέθεσαν τά κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Διότι αὐτό πού ἀντελήφθημεν εἶναι ὅτι τό σύνολον τῶν πολιτικῶν κομμάτων ἐνεπλάκη ἁπλῶς σέ ἕναν νέο κύκλο κοκκορομαχίας, ἡ ὁποία τά ἀπομακρύνει ἔτι περισσότερο ἀπό τήν κοινωνία καί τήν κραυγή ἀγωνίας της.

• Tοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Οἱ ἐκπρόσωποι τῶν κομμάτων μίλησαν σάν νά μήν εἶχαν γίνει ποτέ οἱ συγκεντρώσεις τῶν πολιτῶν γιά τά Τέμπη! Γιατί οἱ μεγάλες σιωπηλές συγκεντρώσεις τῆς περασμένης Παρασκευῆς ἦσαν ἔκφρασις τῆς ἀγωνίας τῶν Ἑλλήνων γιά τό ποῦ ὁδηγεῖται ἡ χώρα. Ἦσαν ἡ ἔκρηξις τῆς συσσωρευμένης ὀργῆς γιά τήν ἀναποτελεσματικότητα τῆς Πολιτείας ἐν τῷ συνόλῳ της. Τά Τέμπη εἶναι μόνον ἡ κορυφή τοῦ παγόβουνου.

Εἶναι μιά τραγική «ἀστοχία» τά αἴτια τῆς ὁποίας ἀνέδειξαν κατά τόν πλέον τραγικό τρόπο ὅλα τά «στραβά» τοῦ ἑλληνικοῦ Κράτους. Ἀπό τήν ἐχθρότητα πρός τήν υἱοθέτηση νέων τεχνολογιῶν ἕως τήν νομική δυσκαμψία πού δέν ἐπιτρέπει τήν ἔγκαιρη ἐφαρμογή μιᾶς ὑπογεγραμμένης συμβάσεως. Καί ἀπό τίς ρουσφετολογικές (κομματικές) τοποθετήσεις μή προσοντούχων προσώπων σέ νευραλγικές θέσεις μέχρι τήν ἀδιαφορία τῶν ὑπαλλήλων γιά τήν ἀποστολή τους, τήν ἐγκατάλειψη τῶν θέσεών τους καί τήν ἀντιμετώπιση κρισίμων ζητημάτων μέ τήν λογική τοῦ «ὅπου βγεῖ»!

Καί σωρευτικά ἔρχεται νά προστεθεῖ στά ζητήματα αὐτά τό «μπάζωμα». Λές καί κάποια «ἀόρατος» χείρ καθοδηγοῦσε τήν συγκάλυψη τῶν στοιχείων μέ τήν πρόθεση νά συγκαλύψει καί τό σύνολον τῶν παθογενειῶν πού τό τραγικό αὐτό δυστύχημα ἀνέδειξε. Μήν ξεχνᾶμε ὅτι τό δυστύχημα συνέπιπτε μέ τό τέλος μιᾶς κυβερνητικῆς τετραετίας. Δύο περίπου μῆνες μετά διεξήχθησαν ἐκλογές. Καί ὅλοι θεώρησαν ὅτι τό ζήτημα ἔχει κριθεῖ. Ἀκόμη καί ἡ ἀριστερή ἀντιπολίτευσις παρασυρμένη ἀπό τήν δίνη τῶν ἐσωτερικῶν της προβλημάτων καί τῶν ἀλλεπαλλήλων διαιρέσεων λησμόνησε τούς 57 νεκρούς, ὅπως τούς λησμονοῦσε καί ἡ ἐπανεκλεγεῖσα Κυβέρνησις. Δέν τούς λησμονοῦσε ὅμως ἡ κοινωνία. Καί τό ἔδειξε μέ τίς παλλαϊκές συγκεντρώσεις στίς ὁποῖες τό αἴτημα γιά Δικαιοσύνη δέν περιορίζεται στήν δικαίωση τῶν νεκρῶν καί τόν κολασμό τῶν ὑπευθύνων. Ζητεῖται ἀπό τούς Ἕλληνες ἀναθεώρησις ὅλης ἐκείνης τῆς φαυλότητος, ἡ ὁποία διαπλέκεται μέ τά αἴτια τῆς τραγωδίας τῶν Τεμπῶν.

Καί τοῦτο κατέστη προφανές σέ ὅλους, ἐκτός ὅμως ἀπό τούς πολιτικούς μας ταγούς. Καί ἀπό τήν Κυβέρνηση καί ἀπό τήν ἀντιπολίτευση.

Αὐτό καταλάβαμε ἀπό τήν χθεσινή συζήτηση στήν Βουλή. Οὐδείς, ἐπαναλαμβάνουμε οὐδείς, ἔδειξε νά ἔχει ἀντιληφθεῖ τί πραγματικά ἔχει συμβεῖ. Οὐδείς ἔδειξε νά ἔχει πάρει τό μήνυμα τῶν αὐθορμήτων λαϊκῶν κινητοποιήσεων. Ὑπεβίβασαν τήν συζήτηση καί τήν ὅλη κοινοβουλευτική διαδικασία στό ἐπίπεδο τῆς μικροπολιτικῆς καί τοῦ κομματισμοῦ. Ἡ ἀντιπολίτευσις περιορίζει τήν ἑρμηνεία της στήν ἀπαίτηση νά παραιτηθεῖ ἡ Κυβέρνησις καί νά εὑρεθοῦν κάποια μέλη της στό ἑδώλιο τοῦ κατηγορουμένου. Ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τήν κατάσταση μέ –μᾶλλον ἀτυχῆ– ἐπικοινωνιακά τεχνάσματα καί μέ τήν ἐπίκληση τῶν «δαιμόνων» τοῦ διαδικτύου. Καί τοῦτο ἐνῷ ἔχει προηγηθεῖ μιά συστηματική ἐκστρατεία ἀπαξιώσεως τῶν συγγενῶν τῶν θυμάτων καί διασπορᾶς «ψιθύρων» περί κομματικῶν διαπλοκῶν τους. Δέν ἀντελήφθησαν ὅτι μέ τόν τρόπο αὐτό προεκάλεσαν περισσότερη ὀργή στήν κοινωνία.

Ἐν ὀλίγοις, ἡ συζήτησις στήν Βουλή μᾶς ἔπεισε ὅτι οἱ λεγόμενοι «ἐθνοπατέρες» κάθε ἄλλο παρά πραγματικοί ἐκπρόσωποι τῶν Ἑλλήνων εἶναι. Ἐμφανίζονται σάν μιά ὁμάς ἐπιτηδείων χειριστῶν (μικρο)πολιτικῶν καταστάσεων, πού ἡ ἐσωστρέφειά της τήν ἔχει ἀποξενώσει ἀπό τήν ἑλληνική κοινωνία. Ἐνῷ κανονικά θά ἔπρεπε νά εὑρίσκονται στήν πρωτοπορία καί νά ποδηγετοῦν τό ἔθνος. Ἀντιθέτως μεμψιμοιροῦν μέ προφανῆ σκοπό νά διαφυλάξουν τά προνόμια καί τίς «καρέκλες» τους. Ἡ μικρόνοιά τους κατεδείχθη ὅταν ἀπέτυχαν νά ἀντιληφθοῦν τό μήνυμα τῆς συνεχῶς αὐξανομένης ἀποχῆς τῶν πολιτῶν ἀπό τίς ἐκλογικές διαδικασίες. Τώρα ἐπιβεβαιώνουν ὅτι αὐτό πού τούς χωρίζει ἀπό τήν ἑλληνική κοινωνία, εἶναι ἕνα χάσμα πού συνεχῶς διευρύνεται. Ἕνα χάσμα πού γίνεται ἄβυσσος. Καί κατά Νίτσε «ὅταν κοιτᾶς τήν ἄβυσσο, κοιτάει καί αὐτή μέσα σου»…