Ἰδιωτικοποίηση μέ κοινωνικό ὄφελος

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ διεξήχθη μεταξύ ψηφοφόρου τῆς Ἀριστερᾶς καί Βουλευτῆ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ τῆς Βορείου Ἑλλάδος…

… κατά τήν ἀναχώρησή τους ἀπό τό ἀεροδρόμιο «Μακεδονία» γιά τήν πρωινή πτήση τῆς Αegean μέ προορισμό τήν Ἀθήνα τήν περασμένη ἑβδομάδα. Μοῦ τήν ἐμπιστεύτηκε ὁ πρῶτος ἐντυπωσιασμένος ἀπό τό νέο terminal τοῦ ἀεροδρομίου καί σᾶς τήν μεταφέρω: «Τήν παραχώρηση τῶν ἀεροδρομίων στούς ἰδιῶτες ἐσεῖς δέν τήν ψηφίσατε κύριε Βουλευτά κατ’ ἀπαίτησιν τῆς τρόικα; Ἐσεῖς δέν τήν ἐντάξατε στά μνημόνια; Θυμᾶμαι καλά;». Ἀμήχανος ὁ Βουλευτής καί ἐνῶ προχωροῦσε πρός τήν ἔξοδο 8 τοῦ νέου μοντέρνου terminal πού κατασκεύασε ἡ Fraport στό δεύτερο μεγαλύτερο ἀεροδρόμιο τῆς χώρας, κοντοστάθηκε καί ἀπάντησε «ναί, ἐπί τῶν ἡμερῶν μας ἄρχισε αὐτό. Ἰούνιο τοῦ 2018 ἔγινε ἡ τελετή θεμελίωσης!». Βλέπεις, σύντροφε, πού καί ὁ καπιταλισμός ἔχει τά καλά του; Πρέπει νά βάζουμε καί ἐμεῖς καμμιά φορά νερό στό κρασί μας καί νά μήν εἴμαστε κολλημένοι, ψιθύρισε χιουμοριστικά μέ θάρρος στόν Βουλευτή του ὁ ψηφοφόρος τήν στιγμή πού περνοῦσαν τόν ἔλεγχο καί κατευθύνονταν στό λεωφορεῖο.

Ὁ διάλογος ἀφοροῦσε βεβαίως τήν πολύπαθη παραχώρηση τῶν δεκατεσσάρων ἀεροδρομίων τῆς χώρας στήν γερμανική ἑταιρεία, ἡ ὁποία τά ἀνακαίνισε καί τά ἀναμόρφωσε σέ χρόνο ρεκόρ. Λιγότερο ἀπό ἔτος. Μπορεῖ ἡ πανδημία νά ἔρριξε στά τάρταρα τό ὕψος τῶν ἐσόδων πού θά ἀνέμενε ἡ ἑταιρεία μέ βάση τήν κίνηση τῶν ἀεροδρομίων αὐτῶν (καί νά τίθεται σήμερα ζήτημα ἀναβολῆς ἐκκλήρωσης τῶν συμβατικῶν ὑποχρεώσεών της ὡς πρός τό καταβαλλόμενο τίμημα τῶν 100 ἑκατομμυρίων εὐρώ –μέ ἐπίκληση λόγων ἀνωτέρας βίας), ὡστόσο ὁ ἐκσυγχρονισμός δέν ἀνεβλήθη. Προχώρησε. Τό παλαιό ἀχούρι γίνεται εὐρωπαϊκό ἀεροδρόμιο ὅπως μᾶς μετέφερε ἐντυπωσιασμένος ὁ ἀναγνώστης μας πού ταξίδεψε προσφάτως ἀπό τό «Μακεδονία» καί χάθηκε στίς ἀχανεῖς νέες αἴθουσες καί στίς 29 θύρες ἀναχωρήσεων πού ἀντικατέστησαν τίς παλαιές 12 πού ἦταν καί στριμωγμένες, ἡ μία δίπλα στήν ἄλλη. Ὁ ἐνθουσιασμός πώς ἐπιτέλους κάτι γίνεται, κάτι κινεῖται καί πώς ξεφεύγουμε ἀπό τήν λογική τῆς ψωροκώσταινας, θέτει ἐπί τάπητος ἕνα μελαγχολικό ἐρώτημα. Πόσα χρόνια πῆρε στήν κάποτε ἀριστερόστροφη συντηρητική κοινωνία μας γιά νά ὡριμάσει καί νά δεχθεῖ ἀλλαγές, οἱ ὁποῖες στό παρελθόν ἔρριχναν Ὑπουργούς καί ἀπειλοῦσαν κυβερνήσεις μέ τήν κατηγορία τοῦ «ξεπουλημένου»; Παραδείγματος χάριν, νά ἀναλάβει τό management ἑνός δημόσιου ἀεροδρομίου μιά ἰδιωτική ἑταιρεία; Τυπικῶς, ἡ παραχώρηση τῶν ἀεροδρομίων στήν Fraport δέν εἶναι ἰδιωτικοποίηση. Στήν πράξη ὅμως εἶναι καί μάλιστα ἰδιωτικοποίηση μέ κοινωνικό ὄφελος. Καί τά πρῶτα ἀποτελέσματα εἶναι ἐντυπωσιακά. Ὁ ἰδιώτης ἐκσυγχρόνισε τό ἀεροδρόμιο καί τό παραδίδει σταδιακά στούς ἔκπληκτους χρῆστες του σέ λιγώτερο ἀπό ἕνα χρόνο. Πρόκειται γιά ἆθλο.

Τό Δημόσιο ἄραγε σέ κανονικές συνθῆκες πόσο χρόνο θά χρειαζόταν γιά νά ὁλοκληρώσει ἕνα τέτοιο ἔργο; Δέ χρειάζεται ἐρώτημα. Τό Δημόσιο πάντοτε ἔχει συμφέρον νά χρονοτριβεῖ γιά νά ἀνεβάζει τό κόστος ἑνός ἔργου, δέν ἔχει ποτέ συμφέρον νά ἐπείγεται. Ἀντιθέτως ὁ ἰδιώτης γνωρίζει τήν ἔννοια τοῦ ἐπείγοντος. Ἔτσι ὅποιος ἐπισκέπτεται σήμερα τό ἀεροδρόμιο «Μακεδονία» δέν συνωστίζεται στούς στενούς χώρους τῆς παλαιᾶς αἴθουσας ἀναχωρήσεων. Δέν ψάχνει χαρτί στίς πεντακάθαρες πλέον τουαλέτες. Βρίσκει. Δέν εἶναι ἀναγκασμένος νά σηκώνει σάν βαστάζος τήν ἀποσκευή του ὅταν πρόκειται νά τήν παραδώσει μέ τούς δημοσίους ὑπαλλήλους νά τόν παρακολουθοῦν ἀδιάφοροι καί ἀπαθεῖς. Δέ συνωστίζεται μέ τρεῖς τέσσερεις πτήσεις στήν ἴδια οὐρά γιά παράδοση ἀποσκευῶν. Δέν περνᾶ ἔλεγχο στήν στενή παλαιά αἴθουσα. Ἀναμένει σέ σύγχρονους χώρους καί καφέ, ὄχι σέ ἐκεῖνο τό μικρό μπάρ μέ τίς τεράστιες οὐρές. Καί παραλαμβάνει τίς ἀποσκευές του μέ ἀξιοπρέπεια. Ὄχι σαρδελοποιηθείς. Μέ δυό λόγια: ὅπως μοῦ ἐκμυστηρεύτηκε ὁ φίλος πού ταξίδεψε ἀπό Θεσσαλονίκη γιά Ἀθήνα «στό νέο “Μακεδονία” ἔρχεσαι ἀντιμέτωπος μέ μιά εἰκόνα πού σέ γεμίζει αἰσιοδοξία. Ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει κάτι καλό μπορεῖ νά γίνει σέ αὐτή τήν χώρα».

Ἡ διήγηση τοῦ φίλου μέ παρακίνησε νά ἀναζητήσω μερικά στοιχεῖα ἀκόμη γιά νά κατανοήσουμε πόσο στρατηγικῆς σημασίας εἶναι ἡ ἀναβάθμιση τοῦ ἀεροδρομίου «Μακεδονία» γιά τήν οἰκονομία μας καί πόσο βεβαίως καθυστέρησε –τέλειωσε εἴκοσι ὁλόκληρα χρόνια μετά τήν λειτουργία τοῦ ἀεροδρομίου «Ἐλευθέριος Βενιζέλος» (τά ἴδια συμβαίνουν καί μέ τό Μετρό πού θά παραδοθεῖ τό 2023, ἐνῶ τό ἀθηναϊκό λειτουργεῖ ἀπό τό 2000.) Τό «Μακεδονία» εἶναι τό δεύτερο μεγαλύτερο ἀεροδρόμιο τῆς Ἑλλάδος μέ κίνηση 6.897.057 ἐπιβάτες τό 2019. Ἡ νέα πτέρυγα πού κατασκευάστηκε ἀπό τήν ἑλληνική ἑταιρεία «Ἰντρακάτ» ἔχει ἐμβαδό 26.609 τ.μ. μέ παράλληλη ἀνέγερση νέας πτέρυγας μέ ἐμβαδό ἐπέκτασης 34.072 τ.μ. Καί ἄν ὅλα πᾶνε καλά ἕως τό 2026, θά ἔχει ἑξαπλασιάσει τήν κίνησή του. Μέσα στό μουντό φόντο τῆς πανδημίας καί τῆς μιζέριας ἄς τό ἀναγνωρίσουμε: εἶναι ἕνα αἰσιόδοξο μήνυμα.

Ἡ νέα ἐποχή στήν οἰκονομία ἔχει γεννηθεῖ καί μᾶς περιμένει νά ξεμπερδεύουμε μέ τόν ἰό. Ἀρκεῖ νά κάνουμε γρήγορα.

Απόψεις

Στήν λίστα τρομοκρατικῶν ὀργανώσεων τῆς ΕΕ οἱ «Φρουροί τῆς Ἐπαναστάσεως»

Εφημερίς Εστία
Παρασκηνιακές διαβουλεύσεις σέ ἀνώτατο ἐπίπεδο στίς Βρυξέλλες γιά πάγωμα τραπεζικῶν λογαριασμῶν, δέσμευση περιουσιακῶν στοιχείων καί ἀπαγόρευση εἰσόδου στήν Ἕνωση ἐάν…  – Ἐπιφυλακτική ἡ Ἑλληνική Κυβέρνησις λόγῳ Σουέζ, ἐμπορικῆς ναυτιλίας καί Χούθι

3.000 χρόνια ναυτικῆς ἱστορίας

Εφημερίς Εστία
Δέν Υπάρχει ἄλλο Ναυτικό στόν κόσμο μέ ἱστορία 3.000 ἐτῶν. Δέν ὑπάρχει ἄλλο Ναυτικό πού οἱ ρίζες του νά χάνονται στίς ἐποχές τίς ὁποῖες ὀνομάζουμε μυθολογία. Γιατί, ἀκόμη καί πρίν ἀπό τόν Τρωικό Πόλεμο, ὑπῆρχαν οἱ ἱστορίες τοῦ Ἰάσονα καί τῆς Ἀργοναυτικῆς Ἐκστρατείας.

Μαθήματα ἠθικῆς στήν Εὐρωβουλή ἀπό τήν Ἀφροδίτη Λατινοπούλου

Εφημερίς Εστία
Ἡ Εὐρωβουλευτής καί πρόεδρος τῆς Φωνῆς Λογικῆς Ἀφροδίτη Λατινοπούλου κατέθεσε οἰκειοθελῶς αἴτημα ἄρσεως τῆς κοινοβουλευτικῆς ἀσυλίας της πρός τήν Πρόεδρο τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα. Στούς λόγους πού ἐπικαλεῖται γιά τό διάβημα εἶναι μεταξύ ἄλλων, ὅπως χαρακτηριστικά ἀναφέρει, ὄτι «ἐδῶ καί μῆνες δέχομαι ἀσταμάτητη λάσπη, συκοφαντίες, πολιτικές διώξεις καί νομικές παρενοχλήσεις ἀπό πολιτικούς ἀντιπάλους, ΜΜΕ πού ὑπηρετοῦν συγκεκριμένα συμφέροντα καί κέντρα ἐξουσίας πού ἐνοχλοῦνται ἀπό τήν παρουσία τῆς Φωνῆς Λογικῆς στό Εὐρωκοινοβούλιο.» Ἐν συνεχείᾳ ἐπισημαίνει ὅτι ἡ ἀπάντησίς της στίς ὕβρεις εἶναι ξεκάθαρη καί στήν σχετική ἐπιστολή πρό τήν Ρομπέρτα Μέτσολα μεταξύ ἄλλων ἀναφέρει: «Στή χώρα καταγωγῆς μου, τήν Ἑλλάδα, ἔχει κατατεθεῖ ἀγωγή ἐναντίον μου ἀπό πολιτικούς ἀντιπάλους. Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιη ὅτι ὁποιαδήποτε ἀμερόληπτη δικαστική ἐξέταση θά ἀποδείξει ἀδιαμφισβήτητα τήν ἀθωότητά μου. Ἀκριβῶς ἐπειδή δέν ἔχω τίποτα νά ἀποκρύψω, καί ἐπειδή πιστεύω ἀκράδαντα στίς ἀρχές τῆς διαφάνειας, τῆς λογοδοσίας καί τοῦ κράτους δικαίου, θεωρῶ ὅτι ἀποτελεῖ τόσο ὑποχρέωσή μου ὅσο καί καθῆκον μου –πρωτίστως ἀπέναντι στούς πολῖτες πού μέ τιμοῦν μέ τήν ψῆφο τους– νά διευκολύνω τήν ταχεῖα καί ἀπρόσκοπτη ἀπονομή τῆς δικαιοσύνης. Γιά τόν λόγο αὐτό, καί προκειμένου νά διασφαλιστεῖ ὅτι δέν θά προκύψει οὔτε ἡ παραμικρή ὑπόνοια ὅτι θά μποροῦσα νά χρησιμοποιήσω τήν κοινοβουλευτική μου ἀσυλία ὡς ἀσπίδα […]

Τό πρόβλημα στά ἀεροδρόμια καί τά λόγια τοῦ ἀέρα

Δημήτρης Καπράνος
«Οὔτε Τέμπη στόν ἀέρα οὔτε ἄλλες τερατολογίες».

ΤΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ

Παύλος Νιρβάνας
Ἀπό τό ἀρχεῖο τῆς «Ἑστίας», 16 Ἰανουαρίου 1926