Γιάννης, Θανάσης, Κώστας, Ἀλέξης, δικά μας παιδιά

Ἔβαλα τό ρολόι νά χτυπήσει τήν ὥρα πού ἔπρεπε

Εἶχα ἑτοιμάσει ἀπό βραδίς ἕνα ποῦρο (καπνίζω μόνο σέ ἔκτακτες περιστάσεις) καί μία καλή ποσότητα παγωμένου τεΐου. Ἤθελα νά δῶ σέ ἀπ’ εὐθείας σύνδεση τόν Γιάννη νά κερδίζει τό πρωτάθλημα στήν μεγαλύτερη καί δημοφιλέστερη διοργάνωση καλαθόσφαιρας στόν κόσμο, τό ΝΒΑ!

Ἤμουν βέβαιος ὅτι θά κέρδιζε ἡ ὁμάδα του καί ὅτι ὁ ἴδιος θά ἦταν ὁ ἡγέτης! Ὁ Γιάννης Ἀντετοκοῦνμπο, γεννημένος στήν Ἑλλάδα ἀπό Νιγηριανούς μετανάστες γονεῖς, εἶναι ἀπό ἐκείνους πού «τό ἔχουν». Ἀπό τότε πού πουλοῦσε λαθραῖα «σί-ντί» καί γυαλιά ἡλίου τῆς κακιᾶς ὥρας, πού ἀκόμη διοχετεύουν στήν ἀγορά (γεμᾶτα λαθραῖα φθάνουν κάποια κοντέινερ, χωρίς ἔλεγχο, στόν Πειραιᾶ) τά «κυκλώματα» τῶν ἐπιτηδείων, προσέχοντας νά ἀποφύγει τά μπλόκα τῶν ἀστυνομικῶν, ἔδειξε τίς προθέσεις του!

Ἀκουμποῦσε τό δισάκι μέ τό «ἐμπόρευμα» στόν πάγκο καί ἄρχιζε τήν προπόνηση ἐκεῖ, στά Σεπόλια, τήν περιοχή πού πλέον ἀναβαθμίζεται σέ διεθνές σημεῖο ἀναφορᾶς!

«Ἐδῶ μεγάλωσε καί ἔμαθε μπάσκετ ὁ Yannis» θά γράφει ἀργότερα ἡ πινακίδα πού θά ἐντοιχίσει κάποιος δήμαρχος, ἤ ἄλλος «ἐπίσημος», γιά νά κερδίσει λίγη ἀπό τήν αὔρα δόξης, πού θά τυλίγει ἐφεξῆς τόν Γιάννη!

Ἄς δοῦμε τά πράγματα μέ ψύχραιμη ματιά. Ἡ οἰκογένεια Ἀντετοκοῦνμπο δέν ἦταν τυχαία. Οἱ γονεῖς ἦλθαν ἀπό τήν Νιγηρία, μιά χώρα στήν ὁποία ἡ ἴδια ἡ ζωή ἀποτελεῖ κίνδυνο γιά τόν πολίτη της καί ἐπέλεξαν τήν Ἑλλάδα ὡς τόν τόπο «πού θά φτιάξουν τήν ζωή τους». Ἐδῶ γέννησαν τά παιδιά τους, μέ ἑλληνικά ὀνόματα τά βάφτισαν (χριστιανοί ὅλοι τους), σέ ἑλληνικά σχολεῖα τά ἔστειλαν, σημαιοφόρος ἦταν στό σχολεῖο του ὁ πανύψηλος Γιάννης.Ἔχοντας μέσα του τήν φλόγα καί τήν στόφα τοῦ ἀθλητῆ, ἄρχισε νά ἀσχολεῖται μέ τά σπόρ. Ἐπέλεξε τό μπάσκετ καί βάλθηκε νά διαπρέψει! Εἶναι βέβαιο ὅτι στό βάθος τῶν λειτουργιῶν τοῦ ἐγκεφάλου του ὑπῆρχε ἐκεῖνο τό «κάτι» πού τοῦ ἔλεγε «κοίταξε νά πετύχεις!».

Εἶναι αὐτό πού «ἤ τό ἔχεις ἤ δέν τό ἔχεις». Κι ἐκεῖνος γνώριζε ὅτι «τό εἶχε». Τό εἶχε καί τό μετέδωσε σέ ὅλα του τά ἀδέλφια! Καί σήμερα, ἡ διάκριση στόν ἐπαγγελματικό ἀθλητισμό, δέν εἶναι λιγότερο σοβαρή καί ἀποδοτική ἀπό ἐκείνη σέ ἄλλους τομεῖς δραστηριότητας! Βεβαίως, οἱ ἐγχώριοι κυνηγοί ταλέντων δέν ἔστρεφαν τό πρόσωπο στά ταπεινά Σεπόλια! Κοίταζαν στίς ἀγορές τοῦ ἐξωτερικοῦ, προκειμένου νά εἰσπράξουν τά –νόμιμα καί μεγάλα– κόμιστρα ἀπό τίς μετεγγραφές. Τί θά εἰσέπραττα ἀπό μιά μικρή ὁμάδα τῶν Ἀθηνῶν γιά τήν μετεγγραφή τοῦ Γιάννη; Ψίχουλα! Εὐτυχῶς, δηλαδή, πού ὑπῆρχαν καί ἐδῶ «μάτια» τοῦ ΝΒΑ! Ἄς μήν γελιόμαστε. Ὁ πρωταθλητής τοῦ ΝΒΑ, ὁ ἀθλητής πού σήμερα καταπλήσσει ὅλο τόν κόσμο, εἶναι Ἑλληνόπουλο, γεννήθηκε στήν Ἑλλάδα καί κατάγεται ἀπό τήν Νιγηρία!

Εἶναι ὅπως τά παιδιά τῶν Ἑλλήνων μεταναστῶν, πού γεννήθηκαν στίς ΗΠΑ, ἀλλά ἐμεῖς τά θεωροῦμε (καί εἶναι) Ἑλληνόπουλα! Ὁ Γιάννης σωστά δήλωσε ὅτι «ἐκπροσωπεῖ τήν Ἑλλάδα καί τήν Νιγηρία». Κι ἐμεῖς τόν εὐχαριστοῦμε, πού εἶναι ὁ Γιάννης κι ἔχει ἀδελφούς τόν Θανάση, τόν Κώστα καί τόν Ἀλέξη. Ὅλοι μέ ἑλληνικά, χριστιανικά ὀνόματα! Εὐχαριστοῦμε, Γιάννη!

Απόψεις

Η Αθήνα στις παραμονές της Απελευθερώσεως

Ελευθέριος Σκιαδάς
Το άγνωστο παρασκήνιο και οι άνθρωποι που προετοίμασαν την επόμενη ημέρα

Στα βήματα των σύγχρονων Αποστόλων

Εφημερίς Εστία
Σε δύο διαφορετικές γωνιές του κόσμου, η ίδια πραγματικότητα: φτώχεια, πείνα, εγκατάλειψη, αλλά και άνθρωποι που αρνούνται να προσπεράσουν τον πόνο του άλλου

12 Οκτωβρίου 1944: Οι λησμονημένοι της Απελευθερώσεως

Ελευθέριος Σκιαδάς
Ο δήμαρχος Αθηναίων Αριστείδης Σκληρός και ο στρατιωτικός διοικητής Παναγιώτης Σπηλιωτόπουλος

«Ὁ σιωπῶν δοκεῖ συναινεῖν»

Εφημερίς Εστία
1827. Ἀφοῦ ὁ Καποδίστριας ἐξελέγη Κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδος, μεταβαίνει στήν Γενεύη. Ἐκεῖ, ἕνας Φίλος σπεύδει νά τόν συγχαρεῖ.

Τό Γυμνάσιο Θέρμου, λιθίνη κιβωτός 100 ἐτῶν μέ «αἴθουσες ἐργαστήρια ὀνείρων», πρωτοπορεῖ!

Εφημερίς Εστία
Ποιήματα καί φωτογραφίες ἐπί τῶν τοίχων, «σχολικές θεατρικές παραστάσεις, μουσικές καί ποιητικές βραδιές, ἐκθέσεις, βραβεύσεις, τά ντοκυμανταίρ καί τά καινοτόμα προγράμματα» καθιστοῦν τό σχολεῖο πρότυπο ἵδρυμα συνολικῆς Παιδείας ἐν Ἑλλάδι