ΕΤΟΣ ΑΡΧΙΚΗΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ 1876
Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026

Γιά τήν ἑορτή τῆς μητέρας

Ἦταν μεγάλη ἡμέρα ἡ «Ἑορτή τῆς μητέρας», κι ἄν θυμᾶμαι καλά δέν «ἔπεφτε» πάντα Κυριακή.

Θυμᾶμαι ὅτι κάναμε γιορτή στό σχολεῖο. Μέ ἀπαγγελίες ποιημάτων καί μέ δημοφιλέστερο ἐκεῖνο τό «Μάνα! Δέν βρίσκεται λέξις καμμία/νά ἔχει στόν ἦχο της τόση ἁρμονία»…

Θυμᾶμαι ἀκόμη ἕνα ποίημα, μεγάλης διαρκείας καί ὀλίγον ἀνατριχιαστικό, μέ τήν ἀγαπημένη τοῦ νεαροῦ νά τοῦ ζητᾶ «ὡς ἀπόδειξη τῆς ἀγάπης του» τήν καρδιά τή μάνας του!

Καί καθώς ἐκεῖνος, τυφλός ἀπό πάθος, ἔχει ἐκτελέσει τό μακάβριο ἔργο καί μεταφέρει τήν καρδιά ὡς λάφυρο, σκοντάφτει, πέφτει κάτω καί ἡ καρδιά τόν ρωτάει: «Χτύπησες, παιδάκι μου;» ἤ κάτι τέτοιο! Μοῦ φαινόταν ἀπαίσιο ἐκεῖνο τό ποίημα ἀφ’ ἑνός ἐπειδή ἕνας ἄνθρωπος δολοφονοῦσε τήν μητέρα του ἀπό ἀγάπη (!) πρός μιά ἄλλη γυναίκα καί ἀφ’ ἑτέρου ἐπειδή μέ σοκάριζε ἡ εἰκόνα μέ τήν καρδιά τῆς μάνας πού μιλοῦσε!

Μεγαλώνοντας, κατάλαβα ὅτι καί τά δύο προαναφερθέντα ποιήματα εἶχαν τήν δική τους σημασία. Μοναδική σέ ἁρμονία ἡ λέξη «Μάνα» καί ἱκανός ὁ παθιασμένος ἄνδρας νά πράξει ὁτιδήποτε, προκειμένου νά μήν χάσει ἐκείνη πού θεωρεῖ ἐκλεκτή τῆς καρδιᾶς του! Κράτησα μόνο πρῶτο, εὐτυχῶς…

Δέν θυμᾶμαι νά ἔχασα «ἑορτή τῆς μητέρας» πού νά μήν θυμήθηκα τήν μάνα μου. Μάλιστα, παραπονιόταν ὁ πατέρας μου, διαμαρτυρόμενος ἐπειδή δέν εἶχε θεσπισθεῖ καί «Ἑορτή τοῦ πατέρα», κάτι πού ἔγινε ἀφοῦ ἐκεῖνος εἶχε ἀποδημήσει εἰς Κύριον, ἀλλά καί πού περνᾶ «στό ντούκου», καθώς ἡ μάνα –πῶς νά τό κάνουμε– ἔχει βαρύτερη καί πιό δυνατή σκιά… Ἔμαθα ἀργότερα καί τόν γιό μας νά τιμᾶ δεόντως τήν ἐπέτειο, καί τόν θυμᾶμαι νά μέ ξυπνάει πρωί-πρωί γιά νά πᾶμε νά ἀγοράσουμε λουλούδια γιά τίς μαμάδες μας!

Ἀργότερα, ὅταν εἴχαμε ὅλοι μεγαλώσει «βγαίναμε ἔξω» τήν ἡμέρα ἐκείνη ὅλοι μαζί. Κυρίως στό «Πανόραμα» τῆς Καστέλλας, ἐκεῖ πού προσφάτως φιλοξενήθηκε ἡ φράου Μέρκελ. Ἦταν τό ἀγαπημένο σημεῖο τῆς Πειραιώτισσας μάνας μας, πού ἔμεινε στό σπίτι της, ὥς τό τέλος.

Γνωρίζω πολλούς φίλους, πού ἡ μητέρα τους ζεῖ ἀκόμη, οἱ ὁποῖοι τιμοῦν τήν ἡμέρα καί δέν τήν ξεχνοῦν. Φοβᾶμαι, ὅμως, ὅτι ὅσο ἐκλείπουν οἱ «παλιοσειρές», ἡ ἑορτή τῆς μητέρας γίνεται κάτι σάν τοῦ «ἁγίου Βαλεντίνου», ἤτοι μιά ἐμπορική πανήγυρις, τήν ὁποία ντελαλοῦν τά κανάλια καί τά ραδιόφωνα, καί κάνουν δουλειά τά ἀνθοπωλεῖα. Καί μή μέ ρωτήσετε ἀπό τό ποῦ βγάζω τό ἐν λόγω συμπέρασμα, διότι πολύ κοντά στό σπίτι μου ἔχω τό Γηροκομεῖο τῆς Μητροπόλεως καί τρεῖς «Οἴκους εὐγηρίας», οἱ ὁποῖοι τά τελευταῖα χρόνια ἔχουν γίνει «τῆς μόδας», ὅπως καί τό «παρκάρισμα» τῶν γονέων στούς συγκεκριμένους «οἴκους», προθαλάμους, γιά τήν μεγάλη ἀναχώρηση.

Πεῖτε με «ὀπισθοδρομικό», «ἀναχρονιστικό», «παλαιομοδίτη» κι ὅ,τι ἄλλο θέλετε, ἀλλά θεωρῶ λάθος τό ἐν λόγω «παρκάρισμα». Δυστυχῶς, ἀντί ἡ εὐημερία νά φέρει τίς οἰκογένειες πιό κοντά, ἔγινε τό ἀντίθετο. Διότι –καί εἶναι γνωστό– οἱ «Οἶκοι εὐγηρίας» καί τό «παρκάρισμα» ἔγιναν «in» τήν ἐποχή τῆς εὐδαιμονίας! Μοῦ ἔλειψε κι ἐφέτος πού δέν εἶπα ἐκεῖνο τό «Θά πάω στή μάνα μου». Καί θά μοῦ λείπει πάντα.

Απόψεις

Ἡ Νοτιοανατολική Εὐρώπη γίνεται ἡ νέα οἰκονομική ἐνδοχώρα τῶν ἑλληνικῶν ὁμίλων

Εφημερίς Εστία
Δημιουργοῦνται εὐκαιρίες γιά τίς ἐταιρεῖες μας ἐξ αἰτίας τῆς ἀναδιατάξεως τοῦ ἐνεργειακοῦ χάρτου

Κατάργηση τοῦ βέτο ζητᾶ τό Βερολῖνο – Συναγερμός σέ Ἑλλάδα καί Νότο

Εφημερίς Εστία
Πῶς ἡ πίεση τοῦ Φρῆντριχ Μέρτς γιά ὑποχρεωτική συνεισφορά στό Κίεβο ἀπειλεῖ τά ταμεῖα συνοχῆς καί ἀφαιρεῖ τό δικαίωμα ἀρνησικυρίας ἀπό τίς χῶρες τῆς Μεσογείου

Σάββατον, 19 Νοεμβρίου 1966 *

Πρό 60 ἐτῶν
Πρό 60 ετων: «Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΚΟΡΔΟ ΚΑΙ ΒΟΤΚΑ» - «ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΤΟ ΤΕΪΟΝ-ΠΙΝΑΚΛ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ»

Ποιόν εὐνοεῖ ἡ πολιτική σύρραξις ΠΑΣΟΚ-ΕΛΑΣ γιά τά «κόκκινα» δάνεια

Εφημερίς Εστία
Ἡ ἐκτίμησις ὅτι λειτουργεῖ ὑπέρ τοῦ ἀφηγήματος τῆς ΝΔ γιά μονοκομματική Κυβέρνηση, ἡ ἀντιμητσοτακική ψῆφος τῆς Ἀριστερᾶς καί ὁ παράγων Σαμαρᾶς - Ἀπορίας ἄξιον γιατί ἐπιχαίρει τό Μαξίμου

Ἀπό τήν «Γιάλτα» τῆς Σενζέν στήν νέα «Ἱερά Συμμαχία»

Εφημερίς Εστία
Ισως στήν Σενζέν τῆς Κίνας νά συνομολογήθηκε ἡ νέα Γιάλτα, μεταξύ τῶν Προέδρων Τράμπ, Πούτιν καί Σί Τζινπίνγκ