Γιά δύο… τόπια

Σάββατον, 4 Ἰουλίου 1959

Ο ΚΟΣΜΟΣ

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΜΑΧΑΙΡΟΒΓΑΛΤΗΣ

«Εἰς τόν συνοικισμόν Γκύζη, ὁ 6ετής Γιωργάκης ἐτραυμάτισε μέ μάχαιραν τήν σύνοικόν του Στυλ., διότι τοῦ ἐπῆρε δύο μικρά τοπάκια καί τά ἔδωσεν εἰς τήν θυγατέρα της, δύο ἐτῶν, διά νά παίξῃ ἐπειδή ἔκλαιεν». Φαντάζεται κανείς, τί θά γίνῃ ὁ μικρός αὐτός μαχαιροβγάλτης, ὅταν μεγαλώσῃ! Θά ἠμπορῇ δέ νά καυχᾶται, εἰς τάς φυλακάς, ὅτι ὑπῆρξε… παιδί – θαῦμα, εἰς τό εἶδος του!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

Εἰς τό ἐν Πειραιεῖ κτίριον τοῦ Ζαννείου Ὀρφανοτροφείου θά γίνουν τά ἐγκαίνια τῆς ἐκθέσεως τῆς σχολικῆς ἐργασίας τῶν μαθητῶν τοῦ πρό τριετίας λειτουργοῦντος πρώτου ἐν Ἑλλάδι τεχνικοῦ γυμνασίου. Εἰς τήν ἐν λόγῳ ἔκθεσιν θά ὑπάρχουν καί ἔργα τῶν μαθητῶν τοῦ «Σπιτιοῦ τοῦ Ἐργαζομένου Παιδιοῦ», παράρτημα τοῦ Ζαννείου Ὀρφανοτροφείου.

* Ἐπειδή ἡ 5η Ἰουλίου 1959 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 4ης Ἰουλίου 1959.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ