Ἑλληνική συνεννόησις…

Παρασκευή, 22 Αὐγούστου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΑΣΠΟΝΔΟΙ ΦΙΛΟΙ

Τηλεγραφοῦν ἐκ Καλαμῶν: «Συνελήφθησαν οἱ Ρ.Ν. καί Κ.Ζ. Οὗτοι, ἐφιλονίκησαν, ἐνῷ ἔπαιζαν εἰς τό καφενεῖον κολτσίνα, ὅταν ὁ πρῶτος, ἀπολέσας τήν παρτίδα, ἠξίωσε μετά φορτικότητος ἀπό τόν δεύτερον νά παίξουν καί ἑτέραν, μέ ἀποτέλεσμα νά ἐκσφενδονίσῃ ὁ Κ.Ζ. κατά τοῦ Ρ.Ν. ἕνα ποτῆρι καί νά τόν τραυματίσῃ εἰς τό πρόσωπον». Ὁ χαμένος ἐζήτησεν ἀπό τόν κερδισμένον νά συνεχίσουν διά νά ρεφάρῃ. Καί, εἰς ἀπάντησιν, ὁ εὐγενής συμπαίκτης τοῦ ἔσπασε τά μοῦτρα. Αὐτό θά πῇ Ἑλληνική συνεννόησις μεταξύ φίλων.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΥΠΟ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΙΝ ΑΙ ΠΩΛΗΣΕΙΣ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ

Δι’ ἐγκυκλίου τοῦ Ὑπ. Προνοίας, πρός ἅπαντα τά Ὑγειονομικά Κέντρα τῆς χώρας, παραγγέλλεται ὅπως δοθῇ ἐντολή εἰς τά φαρμακεῖα τῶν περιφερειῶν των καί ὑποβάλλουν τριμηνιαίας καταστάσεις ναρκωτικῶν. Παρομοίας ἐπίσης καταστάσεις καταναλώσεως ναρκωτικῶν ὑποχρεοῦνται νά ὑποβάλλουν καί οἱ διευθύνσεις νοσοκομείων, σανατορίων καί κλινικῶν, ὡς καί οἱ ἰατροί οἱ ἔχοντες ἄδειαν πωλήσεως φαρμάκων.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ