Εἶναι ὅμηρος τοῦ Ἐρντογάν ὁ κ. Μητσοτάκης;

ΟI δίαυλοι ἐπικοινωνίας δέν εἶναι αὐτοσκοπός.

Ὑποτίθεται ὅτι διαμορφώνονται καί ἀξιοποιοῦνται, προκειμένου νά ὁδηγήσουν σέ ἕνα ἀποτέλεσμα. Καί στήν περίπτωση τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Τουρκίας, τό ἀναμενόμενο ἀποτέλεσμα πρέπει νά εἶναι ἡ διευθέτησις τῶν ἐκκρεμῶν ζητημάτων μεταξύ τῶν δύο χωρῶν. Μῆνες ὅμως μετά τήν ὑπογραφή τῆς διακηρύξεως τῶν Ἀθηνῶν, πού ἦταν, ὑποτίθεται, τό σημεῖο ἐνάρξεως τῆς νέας ἐποχῆς προσπαθειῶν γιά ἀποφυγή τῶν τριβῶν καί εἰρηνικές διευθετήσεις διαφορῶν, ἡ πρόοδος εἶναι μηδενική.

• Tοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Τοῦτο κατεδείχθη καί στήν Νέα Υόρκη, ὅπου ὁ Ἕλλην Πρωθυπουργός καί ὁ Τοῦρκος Πρόεδρος συνεφώνησαν μόνον τήν συνέχιση τῆς διαδικασίας. Κανονικά θά ἔπρεπε νά κάνουν ἕναν ἀπολογισμό. Νά μᾶς ἐνημερώσουν γιά τήν πρόοδο πού ἔχει ἐπιτευχθεῖ. Τί μᾶς ποῦν ὅμως ὅταν ἡ Τουρκία, ὄχι μόνον ἐπιμένει στίς προκλητικές διεκδικήσεις της, ἀλλά καί σκληραίνει τήν στάση της σέ κάθε ἐπίπεδο;

Ὅσον ἀφορᾶ στό Κυπριακό, ὁ Ἐρντογάν ἔχει διαγράψει τίς ἀποφάσεις τοῦ ΟΗΕ καί εἶχε τό θράσος νά σταθεῖ στήν Γενική Συνέλευση τοῦ Ὀργανισμοῦ καί νά δηλώσει τήν περιφρόνησή του πρός τά ὄργανα ὅπως τό Συμβούλιο Ἀσφαλείας. Διότι περιφρόνηση συνιστᾶ τό γεγονός ὅτι ἀγνοεῖ ὅλες τίς ἀποφάσεις πού ἔχουν ληφθεῖ καί διακηρύττει ὅτι λύσις εἶναι ἡ διχοτόμησις.

Νά θυμίσουμε λοιπόν ὅτι δήλωσε: «Ἡ κυρίαρχη ἰσότητα καί τό ἰσότιμο διεθνές καθεστώς τῶν Τουρκοκυπρίων, τά ὁποῖα ἀποτελοῦν ἐγγενῆ τους δικαιώματα, πρέπει νά ἐπαναβεβαιωθοῦν καί ἡ ἀπομόνωση πρέπει τώρα νά τερματιστεῖ. Στήν Κύπρο ὑπάρχουν δύο ξεχωριστά κράτη καί δύο ξεχωριστοί λαοί. Τό μοντέλο τῆς ὁμοσπονδίας ἔχει χάσει ἐντελῶς τήν ἰσχύ του». Ἔχουν χάσει δηλαδή τήν ἰσχύ τους, κατά τόν Ἐρντογάν, οἱ θεμελιώδεις ἀρχές τῆς πολιτικῆς τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν γιά τήν Κύπρο.

Καί ἔναντι αὐτῆς τῆς ἐξοργιστικῆς στάσεως, ὁ Ἕλλην Πρωθυπουργός ἐσιώπησε. Δέν ἐσκέφθη ἄραγε ὅτι θά μποροῦσε νά ἀξιοποιήσει τό βῆμα τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως γιά νά προβάλει τά ἐθνικά μας ζητήματα καί ἀναλώθηκε σέ ἀναφορές στά «παγκόσμια ζητήματα» καί στό ἐπίπεδο τῆς στάθμης τῶν θαλασσῶν; Συμπεριφέρθηκε δηλαδή σάν νά εἶναι ὅμηρος τοῦ Ἐρντογάν. Γιά ποιόν λόγο ἄραγε; Εἶναι τό μεταναστευτικό τόσο ἰσχυρός μοχλός πιέσεως ἀπό τήν Ἄγκυρα πρός τήν Ἀθήνα, πού ὑποχρεώνει τόν Πρωθυπουργό τῆς Ἑλλάδος νά μήν ἀκουμπάει τά ζητήματα πού θά μποροῦσαν νά ἐνοχλήσουν τήν ἄλλη πλευρά;

Κάποιοι ὑποστηρίζουν ὅτι συνιστᾶ πρόοδο τό γεγονός ὅτι ὁ Ταγίπ Ἐρντογάν ἐδήλωσε ὅτι ἀποδέχεται τό Διεθνές Δίκαιο. Ἐννοεῖ ὅμως τό ἴδιο πρᾶγμα πού ἐννοοῦμε καί ἐμεῖς; Μᾶλλον ὄχι. Ἄν τό ἀποδεχόταν, θά ἔπρεπε νά σπεύσει νά ὑπογράψει τό Δίκαιο τῆς Θαλάσσης ὅπως διατυπώθηκε στό Μοντέγκο Μπαίυ καί φυσικά νά ἀκυρώσει τό τουρκο-λιβυκό μνημόνιο πού παραβιάζει καταφώρως τίς προβλέψεις του. Φυσικά καί δέν τό ἔχει πράξει. Συνεπῶς οὐδεμία πρόοδος ὑπάρχει.

Ἀπεναντίας, ὁ Ἐρντογάν δηλώνει ὅτι «ἡ Τουρκία ἔχει δικαιώματα στήν ὑφαλοκρηπῖδα πού ἔχει κηρυχθεῖ βόρεια καί δυτικά τῆς νήσου Κύπρου καί οἱ Τουρκοκύπριοι ἔχουν δικαιώματα γύρω ἀπό ὁλόκληρο τό νησί». Καί συμπληρώνει ὅτι «ὡς ἡ χώρα μέ τήν μεγαλύτερη ακτογραμμή στήν ἀνατολική Μεσόγειο, ὁ ρόλος-κλειδί τῆς Τουρκίας δέν μπορεῖ νά ἀμφισβητηθεῖ». Ἀλλά ὅταν ὁ Ἐρντογάν ὑποστηρίζει ὅτι ἡ χώρα του ἔχει μεγαλύτερη ἀκτογραμμή ἀπό τήν Ἑλλάδα σημαίνει ὅτι ἐξαιρεῖ ἀπό τούς ὑπολογισμούς του τά ἑλληνικά νησιά, γιά τά ὁποῖα θεωρεῖ ὅτι δέν δικαιοῦνται ΑΟΖ καί ὑφαλοκρηπῖδος. Ὅταν λέει ὅτι ἔχει ὁριοθετήσει τήν ὑφαλοκρηπῖδα του μέ τό ψευδοκράτος δυτικά τῆς Κύπρου ἐννοεῖ ὅτι γιά νά φθάσει τό καλώδιο ἠλεκτρικῆς διασυνδέσεως στήν Κύπρο πρέπει νά αναγνωρίσουμε τήν κυριαρχία του καί νά τοῦ ζητήσουμε καί ἄδεια. Ὅταν τό λέει αὐτό ἐπίσης ἐννοεῖ ὅτι ἐλέγχοντας τήν ὑφαλοκρηπῖδα δυτικά τῆς Κύπρου ἐξαιρεῖ ἀπό τήν μελλοντική ὁριοθέτηση τήν Ρόδο καί τήν Καστελλόριζο. Περιμένουμε μετά ἀπό ὅλα αὐτά δίκαιες καί εἰρηνικές διευθετήσεις στό Αἰγαῖο;