Διεθνές και παγκόσμιο το πρόβλημα, πλην όμως…

Έχω βάλει στο you tube και ακούω τα κοντσέρτα για βιολί του Μπαχ, είναι περασμένα μεσάνυχτα, ξημερώνει Παρασκευή

Και ακόμη ακούω τα λόγια του υπουργού των Οικονομικών. «Θα είναι ένας δύσκολος χρόνος, θα υπάρξει ύφεση, το πρόβλημα δεν είναι μόνο ελληνικό, είναι παγκόσμιο»…
Και καθώς τα βιολιά έχουν αφεθεί στους ποταμούς των φθόγγων της μουσικής του μεγάλου «παράξενου της μουσικής, σκέπτομαι ότι δέκα χρόνια τώρα περάσαμε μαύρα κι άραχλα, αλλά το πρόβλημα ήταν «μόνο ελληνικό».

Άρα για εμάς, δεν έχει σημασία αν είναι ή αν δεν είναι «made in Greece» το πρόβλημα, αλλά το ότι θα παραμείνουμε με το κεφάλι κάτω από το θολό νερό για άγνωστο ακόμη (ο κορωνοϊός θα αποφασίσει πόσο ) διάστημα… Και σκέπτεσαι μοιραία ότι ετούτος ο τόπος δεν λέει να σηκώσει κεφάλι, ότι «μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει» και ξανά προς τα προβλήματα και ουχί προς την δόξα πλέον τραβά, λες και τον έλκει η μιζέρια και η ανέχεια, λες και έχει υπογράψει συμβόλαιο με τα πνεύματα της κακοτυχίας, που δεν αφήνουν τίποτε όρθιο στο πέρασμά τους.
Και μέχρι τώρα, είχες κάποιον για να του «τα ψάλεις» με άνεση και χωρίς να σε παρεξηγήσει κανείς!

Στον Ανδρέα, ο οποίος μετέβαλε την χώρα σε απέραντη «προβληματική», στον Μητσοτάκη (πατέρα) που δεν έκανε εκλογές το 1990 για να κερδίσει 180 έδρες και να μην εξαρτάται από την ψήφο του Κατσίκη, ώστε να μην οδηγηθεί στην μοιραία εκείνη ανατροπή.

Στον Σημίτη, που μας εισήγαγε απροετοίμαστους στην «ευρωζώνη» και χάσαμε τον μπούσουλα κι ύστερα επενόησε εκείνο το καταστροφικό swap, στον Καραμανλή, ο οποίος είχε όλες τις καλές προθέσεις αλλά επέλεξε συνεργάτες τους οποίους δεν έπρεπε να επιλέξει, στον Γιωργάκη, ο οποίος ήταν «τρεις λαλλούν και δυο χορεύουν», στον Παπαδήμο, διότι δέχθηκε να μεταβληθεί σε απλό διαχειριστή εντολών, στον Κουβέλη, που δημιούργησε πρόβλημα σε μια κυβέρνηση η οποία βάδιζε σε σωστή κατεύθυνση, στον Σαμαρά και τον Βενιζέλο, διότι δεν αντιλήφθηκαν ότι «τους τραβούσαν το χαλί» οι Γερμανοί, στον Τσίπρα, διότι μας εδούλεψε «ψιλό γαζί».

Στον Κυριάκο τί να καταλογίσεις; Το ότι δεν προέβλεψε ότι ένας Κινέζος θα έτρωγε «τα κοκκαλάκια της νυχτερίδας» ή ότι ένας άλλος θα άφηνε ανοιχτό το καπάκι του τέντζερη σε κάποιο εργαστήριο της Γουχάν και θα προέκυπτε ένας κορωνοϊός, τον οποίο ο Αβησσυνός γραμματεύς του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας θα έκανε «γαργάρα» και ότι κάποιοι Κινέζοι θα τον μετέφεραν (τον ιό, όχι τον Αιθίοπα) στην Ιταλία, όπου θα γινόταν ένα ματς στο Μιλάνο για το «Τσάμπιονς Λιγκ» και θα μας έπαιρνε και θα μας σήκωνε όλους ομαδικώς η πανδημία; Μα, αν τα είχε προβλέψει όλα αυτά, δεν θα τον είχαν ανακηρύξει πλανητάρχη πάσαι αι δυνάμεις της γης; Τίποτε δεν μπορείς να του καταλογίσεις. Απο εδώ και πέρα, όμως, θα αρχίσει η «γκρίνια» Και θα πρέπει να προσέξει, γιατί η «γκρίνια» μπορεί να γυρίσει σε «γρουσουζιά». Και θα είναι άδικο…

Απόψεις

Πρός ἀναθεώρηση τό πακέτο παροχῶν ἄν παραταθεῖ ἡ κρίσις στό Ἰράν

Εφημερίς Εστία
Γιά «ἀναπροσαρμογή στά σχέδια γιά τά ἔτη 2026-2027» μίλησε χθές ὁ κ. Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος ἐξέφρασε τήν δυσφορία του γιά τήν «παράταση τοῦ πολέμου» – Ἠχηρά προειδοποίησις ΣΕΒ γιά τίς ἐπενδύσεις – Στά 100 δολλάρια τό βαρέλι

Τό διεθνές οἰκονομικό κατεστημένο καί ὁ κύριος Πρωθυπουργός

Μανώλης Κοττάκης
Η χθεσινή συζήτηση στήν Βουλή γιά τήν κύρωση τῆς σύμβασης τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας μέ τήν ἀμερικανική ἑταιρεία Chevron ἦταν ἀποκαλυπτική σέ τρία ἐπίπεδα.

Κυνισμός Τράμπ: Οἱ ΗΠΑ κερδίζουν ἀπό τήν αὔξηση τῶν τιμῶν πετρελαίου!

Εφημερίς Εστία
Τεχεράνη.- Καταιγιστικές εἶναι οἱ ἐξελίξεις στά πολεμικά μέτωπα στήν Μέση Ἀνατολή, καθώς οἱ Ἰρανοί ὁρκίζονται ἐκδίκηση, οἱ Ἰσραηλινοί βομβαρδίζουν ἀκόμη καί τό κέντρο τῆς Βηρυτοῦ καί ὁ Ἀμερικανός Πρόεδρος παραδέχεται ὅτι ἡ χώρα ἐπωφελεῖται οἰκονομικῶς ἀπό τήν αὔξηση τῶν τιμῶν στά καύσιμα.

Οἱ καθηγητές καί τό δυστοπικό σχολικό περιβάλλον

Δημήτρης Καπράνος
Παραμένουμε στό θέμα τοῦ θανάτου τῆς καθηγητρίας Σοφίας Χρηστίδου, ὁ ὁποῖος ἐπανέφερε στό προσκήνιο ἕνα θέμα πού δυστυχῶς συχνά ἀποσιωπᾶται: Τόν ἐκφοβισμό πού δέχονται οἱ ἐκπαιδευτικοί μέσα στό ἴδιο τό σχολικό περιβάλλον.

Σάββατον, 12 Μαρτίου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΓΑΤΑΚΙ