Δευτέρα, 17 Ἀπριλίου 1961

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΖΗΤΩ Η ΠΟΙΗΣΙΣ!

«Ὁ γνωστός ποιητής Ρόμπερτ Φρόστ, πού θεωρεῖται ὡς ὁ μεγαλείτερος ποιητής τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, θά ἀπαγγείλῃ ποιήματα τήν 1ην Μαΐου ἐπί παρουσίᾳ τῶν μελῶν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καί τῶν συζύγων των. Πρέπει νά σημειωθῇ ὅτι ὁ πρόεδρος κ. Κέννεδυ εἶναι θαυμαστής τῶν ποιημάτων τοῦ Φρόστ». Ἐδῶ χαλάει ὁ κόσμος μέ τούς πυραύλους καί τούς ἀστροναύτας καί ὁ Λευκός Οἶκος δίδει ποιητικάς ἀπογευματινάς! Αὐτό θά εἰπῇ μακαριότης καί τερψίθυμον σορολόπ! … Ἀλλά πολύ φοβούμεθα, ὅτι, ἀντί τῆς ποιήσεως τοῦ Φρόστ, οἱ Ἀμερικανοί θά ἤθελαν νά σκεφθῇ κἄπως σοβαρώτερον ἡ κυβέρνησίς των περί τοῦ… ποιητέου!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΙΣ ΤΑΦΟΥΣ ΤΟΥ 5ΟΥ ΑΙΩΝΟΣ

Κατά τήν ἐνέργειαν ἐκσκαφῆς ὄπισθεν τοῦ κινηματογράφου «Μασκώτ» εἰς τήν συνοικίαν Ταύρου ἀνευρέθησαν δύο ἀρχαῖοι τάφοι τῶν ἀρχῶν τοῦ Ε΄ π.Χ. αἰῶνος. Ἐντός αὐτῶν ὑπῆρχον καί περισυνελέγησαν ὑπό τῆς Ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας πυξίς, δύο ληκύθια ἀκέραια μετά ἀνθεμίων, ἕν ληκύθιον μελανοβαφές καί μικρά μελανοβαφής οἰνοχόη.

ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ

Τό ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, ἐπί τοῖς αὐριανοῖς γενεθλίοις τῆς Βασιλίσσης, διέταξε γενικόν σημαιοστολισμόν. Ὑπό τοῦ Αὐλαρχείου θά ἀνοίγῃ βιβλίον συγχαρητηρίων. Ἐξ ἄλλου, αὔριον θά φωταγωγηθῇ ἡ πόλις.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ