Δευτέρα, 29 Ἰουλίου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΝ
ΙΑΤΡΕΙΟΝ

«Στό κτίριον τοῦ ὑποκαταστήματος ΙΚΑ Νέας Ἰωνίας, καταργεῖται ἡ καθιερωμένη ἑνιαία δι’ ὅλους τούς ἀσθενεῖς αἴθουσα ἀναμονῆς καί ἀντικαθίσταται ἀπό μικρά δωματιάκια, βαμμένα μέ τό χρῶμα πού θά ἀντιστοιχῇ στήν εἰδικότητα κάθε ἰατρείου. Τό ἴδιο χρῶμα θά ἔχουν καί ἡ πόρτες τῶν ἰατρείων. Τό χειρουργικό π.χ. θά ἔχῃ κόκκινο χρῶμα (σ.ἐ. τοῦ… αἵματος;), τό παθολογικό κίτρινο, τό δερματολογικό πράσινο κ.ο.κ.». Ἔτσι, κατά τάς ὥρας τῆς ἀτελευτήτου ἀναμονῆς των, οἱ ἀτυχεῖς ἀσθενεῖς θά τραγουδοῦν «τῆς πράσινες, τῆς κόκκινες, τῆς θαλασσιές τῆς πόρτες». Καί εἰς τό τέλος, θά ἱκετεύουν νά ἀνοίξῃ μία οἱουδήποτε χρώματος πόρτα, ἀρκεῖ μόνον νά ἐξετασθοῦν!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
Ο ΚΑΣΤΡΟ ΖΗΤΕΙ
ΚΑΙ ΑΛΛΑ
10.000.000 ΩΣ ΛΥΤΡΑ
ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ

Δευτέρα μεσημβρία– Αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι ἀπέρριψαν τόν ἰσχυρισμόν τοῦ Φιδέλ Κάστρο, καθ’ ὄν ἡ Ἀμερική «τόν ἐξαπάτησεν» εἰς τήν καταβολήν τῶν λύτρων διά τήν παράδοσιν τῶν αἰχμαλώτων τῆς ἀποτυχούσης εἰσβολῆς. Τό Σταίητ Ντηπάρτμεντ ἀνέφερεν ὅτι ὁ Κουβανός ἡγέτης, ὁ ὁποῖος ἰσχυρίζεται ὅτι τοῦ ὀφείλονται εἰσέτι 10.000.000 δολλαρίων, «θά πρέπει νά ἐλέγξῃ καλύτερον τούς λογαριασμούς του».

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ