Δευτέρα, 13 Ἀπριλίου 1964

O ΚΟΣΜΟΣ
ΓΙΩΤ ΚΑΙ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ

Σχετικῶς μέ τάς θαλαμηγούς, πού ἐνοικιάζονται εἰς ξένους ἰδίως τουρίστας εἰς τό Τουρκολίμανο καί τό Πασαλιμάνι, διαβάζομεν: «Τό πλήρωμα ἀποτελεῖται ἀπό τόν πλοίαρχο, τόν μηχανικό, τόν μάγειρο, τόν βοηθό μαγείρου, τόν καμαριέρη καί δύο καμαρότους. Ὑπάρχουν, ἐπίσης, δύο ψαρᾶδες καί ἕνας μουσικός μέ μπουζούκι, πού παίζει μόνο λαϊκά κομμάτια». Αὐτός ὁ συνδυασμός γιώτ καί μπουζουκιοῦ, μόνον εἰς τήν Ἑλλάδα, ἀσφαλῶς, θά ὑπάρχῃ!… Ἀλλ’ ὁ κίνδυνος εἶναι μήπως οἱ ἐπιβάται, ἐξ αἰτίας τῆς ἐν λόγῳ μουσικῆς, ἀπασχολοῦν ἀδιακόπως τούς… δύο καμαρότους!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΔΙΑΦΩΤΙΣΙΣ ΔΙΑ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Ἡ Ἑλληνική Ἑταιρεία Προστασίας Ἀναπήρων Παίδων ἐν τῇ προσπαθείᾳ τῆς διαφωτίσεως τοῦ κοινοῦ περί τῶν ἀναγκῶν τῶν ἀναπήρων παίδων διοργανώνει κινηματογραφικάς προβολάς εἰς τήν αἴθουσαν τῆς Χ.Ε.Ν., ὁδός Ἀμερικῆς 11, τήν 15ην τρέχοντος μηνός καί ὥραν 7ην μ.μ. καθώς καί τήν 20ήν Μαΐου μέ ταινίας, σταλείσας ἀπό τήν ἐν Νέα Ὑόρκῃ ἑδρεύουσα Διεθνῆ Ἑταιρείαν Ἀποκαταστάσεως Ἀναπήρων καί τό ἐν Λονδίνῳ ἑδρεῦον Κέντρον Ἐγκεφαλικῶν Παραλύσεων Δυτικῆς Ἀγγλίας. Τό περιεχόμενον τῶν προβληθησομένων ταινιῶν εἶναι ἐνδιαφέρον ὄχι μόνον διά τούς εἰδικούς, ἀλλά καί διά τούς ἔχοντας κοινωνικόν πνεῦμα.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ