Χρυσᾶ δόντια

Ἡ δημιουργική καταστροφή καί οἱ πιό ἀδύνατοι ἀπό τούς δυνατούς

Τό 2012 ὁ Ἄκης Τσοχατζόπουλος ἦταν τέως ὑπουργός καί τέως βουλευτής. Θεωροῦσε ὅτι τά ὅποια ἀδικήματά του ἔχουν παραγραφεῖ μέ βάση τίς ἀποσβεστικές προθεσμίες τοῦ νόμου περί εὐθύνης ὑπουργῶν. Ὑποτιμοῦσε ἐντελῶς τόν κίνδυνο παραπομπῆς του στήν Δικαιοσύνη γιά ἀδίκημα πού ἔφερε ἄλλη παραγραφή, ὅπως ἡ εἰκοσαετής πού προβλέπει ὁ Ποινικός Κώδικας γιά τό ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. Ἐνῷ φύλασσε ὡς πανάκριβο μυστικό σέ χρηματοκιβώτια πού εἶχε στό πολιτικό του γραφεῖο στήν ὁδό Κόμνα Τράκα στήν Κυψέλη ἀδιάσειστες ἀποδείξεις πού ἔκαιγαν καί τούς «ἀποπάνω» του.

Γιά τήν προστασία του:

Συγκάτοικοι ἦταν ὅλοι στό κόλπο. Μέ τήν βεβαιότητα αὐτή «ξεθάρρεψε» καί ἄρχισε νά κάνει ἐπίδειξη πλούτου. Ἔκανε τόν περίφημο γάμο στό χλιδάτο ξενοδοχεῖο τῶν Παρισίων «Four Seasons» καί ἀγόρασε ἕνα πανάκριβο σπίτι στήν ὁδό Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου, στόν πλέον διάσημο δρόμο τῶν Ἀθηνῶν, κάτω ἀπό τήν Ἀκρόπολη. Ἡ εἰσαγγελεύς πού τοῦ κτύπησε τήν πόρτα γιά νά τόν συλλάβει τό 2012 ἦταν ἡ Πόπη Παπανδρέου.

Ὁ θρῦλος λέει ὅτι βρέθηκαν μετρητά καί κάτω ἀπό τά ξύλινα πατώματα τά ὁποῖα ξηλώθηκαν. Ὁ ἴδιος θρῦλος λέει ὅτι τά περισσότερα ἀπό τά ἑκατομμύρια μετρητά πού θεωροῦνταν μίζες τά ἔθαψε κάποιος σέ ἕνα βουνό τῆς Κρήτης καί ὁ Τσοχατζόπουλος στό τέλος εἶχε ξεμείνει ἀπό λεφτά. Δέν τοῦ τά ἐπέστρεφαν. Ἡ διαφθορά τοῦ Τσοχατζόπουλου ἦταν γνωστή στούς παροικοῦντες τήν κομματική Ἱερουσαλήμ τοῦ Κινήματος.

Ὅπως καί ἄλλων στελεχῶν τοῦ ΠΑΣΟΚ. Εἴτε ἐκείνων πού ἀποδείχθηκε καί ὁδήγησε σέ δίκες καί σέ καταδίκες γιά τήν Siemens καί τά ἐξοπλιστικά (μέ τμῆμα αὐτοῦ τοῦ ΠΑΣΟΚ συμπορεύεται σήμερα ἡ ΝΔ) εἴτε ἄλλων πού, ἐξαιρετικά προσεκτικοί, δέν μπῆκαν στόν πειρασμό νά δώσουν στόχο. Ἔτσι, ὅταν φούντωσε τό ἀντιπολιτικό κλῖμα στήν Ἑλλάδα μετά τό Καστελλόριζο καί τά ἀντιλαϊκά μνημόνια, μία ἀπό τίς πλέον ὥριμες ἐκ τῶν ὑπαρκτῶν ὑποθέσεων διαφθορᾶς μέ βάση εὑρήματα καί μαρτυρικές καταθέσεις ἦταν τοῦ Ἄκη.

Ὁ Τσοχατζόπουλος ἦταν τότε ὁ πιό ἀδύνατος ἀπό τούς δυνατούς. Ἦταν ὑπουργός, ἀλλά τέως. Ἦταν βουλευτής, ἀλλά τέως. Ἦταν διάσημος, ἀλλά νῦν. Τά δέ στοιχεῖα πού φύλασσε στό πολιτικό του γραφεῖο γιά νά «κρατᾶ» τούς συνενόχους του «πέταξαν» μετά ἀπό περίεργη διάρρηξη γιά τήν ὁποία πολλά θρυλοῦνται. Ἡ Ἱστορία, εὐρωπαϊκή, ἀλλά καί ἑλληνική, μᾶς ἔχει διδάξει τήν συμπεριφορά τοῦ καπιταλισμοῦ ὡς συστήματος ὅταν ἀνθίζει ἡ διαφθορά ἐπί μιᾶς κυβερνήσεως. Τό σύστημα –καί δέν ἐννοοῦμε τήν Δικαιοσύνη– πετᾶ «σαβούρα στήν θάλασσα» τούς πιό ἀδύνατους θεσμικά ἀπό τούς δυνατούς παῖκτες του, γιά νά γλιτώσει τό ἴδιο τήν κεφαλή του καί γιά νά ἀναδιατάξει τό σκηνικό. Ἡ ἐγκατάσταση τῆς πασοκικῆς διαφθορᾶς στίς τηλεοράσεις εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τήν συντριβή τοῦ παλαιοῦ ΠΑΣΟΚ στίς διπλές ἐκλογές καί τήν γέννηση τοῦ διαδόχου του νέου: Τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, πού ἄντεξε ἕντεκα χρόνια, μέχρι τό 2023.

Στήν θεωρία, ὁ ὅρος περιγράφεται καί ὡς «δημιουργική καταστροφή». Ἀνήκει στόν οἰκονομολόγο καί πρώην ὑπουργό Οἰκονομικῶν τῆς Δημοκρατίας τῆς Γερμανίας Γιόζεφ Σουμπέτερ, ἀλλά ἦταν καί ὁ ἀγαπημένος τοῦ τεθνεῶτος διοικητῆ τῆς Κεντρικῆς Τράπεζας τῶν ΗΠΑ, FED, Ἄλαν Γκρήνσμαν στήν κρίση τοῦ 2008. Ἡ δημιουργική καταστροφή ἀφορᾶ πρόσωπα, ἀλλά καί ἐπιχειρήσεις, πού θυσιάζονται ὡς «Ἰφιγένειες» στόν βωμό τῆς διασώσεως τοῦ συστήματος. Ἡ ἑταιρεία Lehmann Brothers πού ἀφέθηκε νά πτωχεύσει ἀνήκει σέ αὐτήν τήν κατηγορία. Ἦταν ἡ πιό ἀδύνατη ἀπό τίς δυνατές. Ξεδίψασε ἡ ὀργή τοῦ λαοῦ καί τό σύστημα πῆγε παρακάτω.

Ὅλα ὅσα ζοῦμε καί ὅσα θά ζήσουμε προσεχῶς –ἐκτιμῶ– στήν πατρίδα μας ἐντάσσονται στήν στρατηγική τῆς δημιουργικῆς καταστροφῆς, ἀλλά δέν εἶμαι σίγουρος ὅτι φθάνουν αὐτή τήν φορά μερικοί «διάσημοι» τοῦ πάγκου γιά νά ἐπέλθει ἡ κάθαρσις τῆς κορυφῆς. Διαβλέπουμε κάτι νέο: Ἐδῶ καί δύο χρόνια μοιραζόμαστε μέ φίλους ἐκτιμήσεις ὅτι σάν ἔρθει ἡ δύσκολη ὥρα τό ἐν Ἑλλάδι σύστημα θά ἀναγκαστεῖ νά θυσιάσει μερικούς ἀδύνατους ἀπό τούς δυνατούς πού εἶναι ἐν ἐνεργείᾳ ἀξιωματοῦχοι καί «ἀπροστάτευτοι». Αὐτοί θά εἶναι οἱ ἑπόμενοι Ἄκηδες (ὄχι τέως Ἐπίτροποι καί τέως εὐρωβουλευτές). Ἀκόμη καί αὐτή ἡ ἐκτίμησή μας εἶναι ὅμως ἐλλιπής: Αὐτή τήν φορά τό πρᾶγμα φαντάζει μεγαλύτερο. Ἡ διαφθορά δέν ἀποτελεῖ θέμα τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς ἀτζέντας καί ξεκαθαρίσματος ἐσωτερικῶν πολιτικῶν λογαριασμῶν, ἀλλά μοιάζει νά εἶναι θέμα καί τῆς εὐρωπαϊκῆς – ἀτλαντικῆς ἀτζέντας.

Μέ δεδομένο ὅτι ἡ Εὐρωπαία Εἰσαγγελεύς Κοβέσι ἔρχεται αὔριο στήν Ἀθήνα γιά νά παραστεῖ αὐτοπροσώπως ὑπέρ τῶν εἰσαγγελέων της στήν Ὁλομέλεια τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου τοῦ Ἀρείου Πάγου, μέ δεδομένο ὅτι ἡ ἀμερικανική Διοίκηση δέν μᾶς ἔχει δώσει οὔτε χειραψία σέ ἐπίπεδο Προέδρου δύο χρόνια τώρα καί μέ δεδομένο ὅτι, σύμφωνα μέ τόν Ἀνδρέα Δρυμιώτη, ὁ ἴδιος ὁ Πρωθυπουργός βλέπει ὡς ἐφιάλτη του τήν παραπομπή στό Εἰδικό Δικαστήριο γιά τίς ὑποκλοπές σέ περίπτωση πού πέσει κάτω ἀπό 25%, τά μερομήνια δείχνουν ὅτι μπορεῖ αὐτή τήν φορά νά καταβάλουν τίμημα καί μερικοί δυνατοί ἀπό τούς δυνατούς.

Τό λαϊκό καί τό διεθνές ἀνάθεμα εἶναι μεγάλο. Ἡ Κυβέρνηση φαίνεται νά εἶχε δρομολογήσει νά ρίξει «σαβούρα στήν θάλασσα» ὑπουργό γιά τά Τέμπη, ὑφυπουργό γιά τό μπάζωμα, ἰδιῶτες γιά τίς ὑποκλοπές καί βουλευτές γιά τόν ΟΠΕΚΕΠΕ. Δυστυχῶς, ἡ θάλασσα αὐτή τήν φορά θά ξεβράσει στήν στεριά καί πεινασμένους λαγοκέφαλους μέ μεγάλα δόντια. Χρυσᾶ δόντια. Ἔχουν φάει, οὔτε καί αὐτοί ξέρουν πόσα.