Ξεχνιοῦνται καί οἱ πόλεμοι!

Φαίνεται ἀπίστευτο, ἀλλά καί οἱ πόλεμοι «ξεχνιοῦνται».

Ὑπό τήν ἔννοια ὅτι γίνονται καθημερινότητα καί, ἄν δέν γίνει κάτι ἰδιαιτέρως σημαντικό, περνοῦν στά «ψιλά» τῆς εἰδησεογραφίας, ἐνίοτε δέ παραλείπονται κιόλας.

Αὐτήν τήν στιγμή διεξάγονται δυό μεγάλοι πόλεμοι, στούς ὁποίους μάλιστα ἐμπλέκονται ἄμεσα οἱ δύο μεγαλύτερες χῶρες τοῦ κόσμου, οἱ ὁποῖες, πέρα ἀπό τό γεγονός ὅτι εἶναι πυρηνικές δυνάμεις, ἔχουν καί τεράστια συμβατική στρατιωτική ἰσχύ, ἀνάλογη τῆς ὁποίας μόνον ἡ Κίνα μπορεῖ νά παρατάξει.

• Τοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Ὁμιλοῦμε βεβαίως γιά τόν πόλεμο στήν Οὐκρανία καί τόν πόλεμο στό Ἰράν, οἱ ὁποῖοι, πέρα ἀπό τήν καθημερινή ἐξέλιξη τῶν ἐπιχειρήσεων ἤ τῶν διαραγματεύσεων (!), δημιουργοῦν καί φόβους εὐρυτέρας ἐμπλοκῆς, ἀκόμη καί παγκοσμίου.

Καί τόν μέν πόλεμο στό Ἰράν τόν ὑφιστάμεθα στήν τσέπη μας, καθώς ἐπηρεάζει τήν τιμή τῶν καυσίμων, ἀπό τήν ὁποία ἐξαρτᾶται ἡ τελική διαμόρφωσις τῶν χρημάτων πού πληρώνουμε γιά τό κάθε προϊόν πού ἀγοράζουμε. Κατά τά λοιπά ὅμως, τό πόσες ἔξοδοι μαχητικῶν μπορεῖ νά γίνονται, πόσοι πύραυλοι μπορεῖ νά ἐκτοξεύονται, πόσοι ἄνθρωποι μπορεῖ νά σκοτώνονται δέν ἀποτελεῖ πλέον πρώτη εἴδηση. Καί ὁ πόλεμος ἔχει εἰσέλθει στόν ἕκτο μῆνα του.

Τόν πόλεμο τῆς Οὐκρανίας ὅμως τόν βιώνουν μόνον οἱ ὅμορες χῶρες, στίς ὁποῖες μπορεῖ νά «προσγειώνεται» κάποιος ἀδέσποτος ἤ ἠθελημένα ἀδέσποτος πύραυλος ἤ drone. Καί ὅμως, προχθές, ἕνα drone «φορτωμένο» μέ μεγάλης ἰσχύος στρατιωτικῶν προδιαγραφῶν ἐκρηκτικό Semtex κόντεψε νά ἀνατινάξει τό ἀεροδρόμιο τῆς Λειψίας, ὅπου φορτώνονταν πυρομαχικά γιά τήν Οὐκρανία. Ἐνδεχομένη ἔκρηξις αὐτοῦ τοῦ drone θά συνιστοῦσε ἐπίθεση ἐναντίον χώρας τοῦ ΝΑΤΟ, γιά τήν ὁποία οἱ εὐθῦνες θά ἀπεδίδοντο στήν Ρωσσία. Τό ποῦ θά μποροῦσε νά ὁδηγήσει αὐτό, εἶναι προφανές. Καί αὐτός ὁ πόλεμος διανύει τό πέμπτο του ἔτος, ἔχοντας ὑπερβεῖ σέ διάρκεια τόν Πρῶτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ἕναν πόλεμο πού, στήν πραγματικότητα καί στήν οὐσία του, ἦταν εὐρωπαϊκός.

Στούς δύο αὐτούς πολέμους ὑπάρχουν κοινά χαρακτηριστικά. Καί οἱ δύο εἶναι ἐπιθετικοί πόλεμοι, τούς ὁποίους ξεκίνησαν μεγάλες δυνάμεις πιστεύοντας ὅτι θά ἐπιτύχουν τούς στόχους τους σέ σύντομο χρονικό διάστημα. Ἑβδομάδων στήν περίπτωση τῆς Οὐκρανίας, ἡμερῶν στήν περίπτωση τοῦ Ἰράν. Καί στίς δύο περιπτώσεις, διακεκηρυγμένος στόχος τῶν ἐπιτιθεμένων ἦταν ἡ ἀνατροπή τοῦ καθεστῶτος τοῦ Κιέβου καί τῆς Τεχεράνης ἀντιστοίχως. Καί στίς δύο περιπτώσεις, ἀπέτυχαν. Στήν Οὐκρανία οἱ Ρῶσσοι ἔχουν ἐπιτύχει τήν βασική ἐπιδίωξη νά θέσουν ὑπό τόν ἔλεγχό τους τίς ρωσσόφωνες περιοχές τίς ὁποῖες τό σοβιετικό καθεστώς εἶχε ἐντάξει διοικητικῶς στήν Οὐκρανία. Σύνηθες γιά τά κομμουνιστικά καθεστῶτα νά ἀναμιγνύουν πληθυσμούς, καθώς ἤθελαν νά ἐπιδείξουν ἐμπράκτως τήν περιφρόνησή τους πρός τήν ἔννοια τοῦ ἔθνους.

Ἀκόμη λοιπόν, στήν Οὐκρανία, πληρώνουμε τίς ἰδεοληψίες τῶν κομμουνιστικῶν συστημάτων, ὅπως τίς πληρώσαμε καί στήν Γιουγκοσλαβία πρό 35ετίας. Ὅμως, παρά τίς ζημιές πού ἔχει ὑποστεῖ ἡ χώρα, τό καθεστώς Ζελένσκυ δέν ἔχει πέσει καί μέ τήν βοήθεια τῶν Δυτικῶν ἀντεπιτίθεται. Πρόκειται βεβαίως γιά ἀντεπιθέσεις πού ἀποτελοῦν τήν μοντέρνα ἔκφραση ἑνός ἀνταρτοπολέμου μέ drones. Δέν εἶναι ἡ τακτική πού κερδίζει πόλεμο, ἀλλά τόν διαιωνίζει. Ἐν ὀλίγοις ἡ κατάστασις ἔχει περιέλθει σέ ἀδιέξοδο.

Στό Ἰράν ἐπίσης τό καθεστώς ἀποδεικνύεται ἐξαιρετικά ἀνθεκτικό. Οὔτε ἔπεσε οὔτε προβλέπεται νά πέσει. Ἀκόμη καί οἱ Ἰρανοί ἀντικαθεστωτικοί ἔχουν συσπειρωθεῖ γύρω ἀπό τήν κυβέρνηση τῆς χώρας τους, ἡ ὁποία δέχεται ἐξωτερική ἐπίθεση. Ὅσο γιά τόν ἕτερο στόχο, τῆς καταστροφῆς τοῦ πυρηνικοῦ προγράμματος τῆς Τεχεράνης, μᾶλλον οἱ ἀμερικανικές ἐπιθέσεις δέν ἐπέτυχαν κάτι περισσότερο ἀπό τίς «χειρουργικές» καί τίς «μαῦρες» ἐπιχειρήσεις, διά τῶν ὁποίων τό Ἰσραήλ κρατᾶ καθηλωμένες τίς προσπάθειες τῶν Ἰρανῶν νά ἀποκτήσουν πυρηνικά ὅπλα. Τό μόνο πού ἐπέτυχαν εἶναι νά καταστρέψουν ὑποδομές πάσης φύσεως, χωρίς αὐτό νά ἔχει καταστήσει τήν κυβέρνηση τῆς Τεχεράνης πρόθυμη νά διαπραγματευθεῖ.

Ἀπεναντίας, τό καθεστώς ἀντεπιτίθεται καί ἐδῶ μέ τακτικές ἀνταρτοπολέμου τῶν drones, στόν ὁποῖο καθοριστικό ρόλο διαδραματίζουν οἱ μετωπικές σιιτικές ὀργανώσεις (Χούθι καί Χεζμπολλάχ), οἱ ὁποῖες πλήττουν ἀμερικανικούς στόχος στήν Μέση Ἀνατολή, ἐμπορικά πλοῖα διαφόρων σημαιῶν καί ὑποδομές ἀραβικῶν κρατῶν φιλικῶν πρός τίς ΗΠΑ. Καί ὅσο καί ἄν ὠρύεται περί διαπραγματεύσεων ὁ Ντόναλντ Τράμπ, οἱ συγκρούσεις διαιωνίζονται. Ὑπάρχει μάλιστα σοβαρό ἐνδεχόμενο, ἡ συμφωνία τοῦ Ὀμάν μέ τό Ἰράν γιά τό Ὁρμούζ νά ἀφήσει τίς ΗΠΑ ἐκτός νυμφῶνος. Ἀδιέξοδο καί ἐδῶ δηλαδή.

Τέτοια ἀδιέξοδα, γιά νά λυθοῦν, ἀπαιτοῦν τόλμη. Ἀλλά ἡ τόλμη εἶναι κάτι πολύ διαφορετικό ἀπό τήν ἀπερισκεψία πού συνήθως ὁδηγεῖ στήν ἔναρξη ἑνός πολέμου. Καί οἱ ἡγέτες τοῦ κόσμου σήμερα χαρακτηρίζονται ἀπό πολλή ἀπερισκεψία καί παντελῆ ἔλλειψη τόλμης. Γι’ αὐτό τά πράγματα μπορεῖ νά γίνουν ἐξαιρετικά ἐπικίνδυνα.