Ἀπαγορευμένες σκέψεις

«Η ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ στήν Εὐρώπη ἐδοξάσθη κρυπτόμενη» κατέληγα στό χθεσινό ἄρθρο, καί διακεκριμένος συνάδελφος, τήν γνώμη τοῦ ὁποίου ἐκτιμῶ, μέ ρώτησε:

«Δηλαδή τί προτείνεις; Νά δώσουμε βῆμα στούς φασίστες;». Βρῆκα τό ἐρώτημά του ἐξαιρετικά ἐνδιαφέρον. Ἀπαντῶ: Οἱ φασίστες εἶχαν βῆμα σέ ὅλη τήν Εὐρώπη ὅπου διεξήχθησαν ἐκλογές. Εἶχαν βῆμα στήν Γαλλία τοῦ διαφωτισμοῦ. Εἶχαν βῆμα στήν Γερμανία τοῦ ὀρθολογισμοῦ. Εἶχαν βῆμα στήν Ὁλλανδία τοῦ φιλελευθερισμοῦ. Καί ὅπου τούς δόθηκε βῆμα κατέγραψαν ἀξιοσημείωτη μέν ἐπίδοση γιά τά δεδομένα τους, ὡστόσο τελικῶς δέν κατάφεραν νά διεκδικήσουν τήν ἐξουσία. Οὔτε ἡ Λέ Πέν στήν Γαλλία, οὔτε ὁ Βίλντερς στήν Ὁλλανδία, οὔτε ἡ Ἐναλλακτική στήν Γερμανία. Κατέρρευσαν γιατί οἱ ἀπόψεις τους δοκιμάστηκαν στόν δημόσιο διάλογο. Ἔχουν μέν καθαρές θέσεις γιά τό Ἰσλάμ καί τούς μετανάστες –φόβος– δέν ἔχουν ὅμως καθόλου θέσεις γιά τήν οἰκονομία. Καί στήν Ἑλλάδα ἄν ρωτήσεις τήν Χρυσή Αὐγή γιά τήν οἰκονομία θά σοῦ ἀπαντήσει κάτι νεφελώδη γιά τήν ἐθνική αὐτάρκεια, ἀντιγραφές ἀπό βιβλία τοῦ Μεταξᾶ.

Μόλις ἀπομακρύνθηκε, λοιπόν, τό μαῦρο σύννεφο τῆς κρίσης ἀπό τήν Εὐρώπη ἀπομακρύνθηκε καί ἡ γοητεία τῆς ἀκροδεξιᾶς. Δέν ἐξέλιπε, ἀπομακρύνθηκε ὅμως. Στήν Ἑλλάδα, ἀντιθέτως, οἱ ὑπερσυντηρητικές ἰδέες ἀποκλείονται ἀπό τόν δημόσιο διάλογο. Ἐρώτημα: Ποιό ἦταν τό ἀποτέλεσμα τῆς ἀπαγόρευσης; Πρῶτον, ἡ Χρυσή Αὐγή κατέγραψε ποσοστό 10% στίς εὐρωεκλογές τοῦ 2014. Δεύτερον, στίς σημερινές δημοσκοπήσεις τά κόμματα πού βρίσκονται στά δεξιά τῆς ΝΔ συγκεντρώνουν 17% συνολικά! Τρίτον, σύμφωνα μέ ἔρευνα τῆς «ΔιαΝΕΟσις», ἡ ἄποψη «Ἕλληνας γεννιέσαι, δέν γίνεσαι» ἀπό 44% πέρυσι ἐκτοξεύτηκε στό 55% φέτος, ἐνῶ ἡ ἄποψη «οἱ μετανάστες εἶναι πρόβλημα» φθάνει τό 80%.

Ἐρώτημα: Ἀφοῦ ὁ ἀκροδεξιός λόγος εἶναι ἀποκλεισμένος ἀπό τά ΜΜΕ, γιατί ὁ ἀκροδεξιός λόγος κυριαρχεῖ; Μήπως γιατί ἡ ἀπαγόρευση ἀπέτυχε; Μήπως πλέον ἡ Χρυσή Αὐγή καί τά λοιπά κομματίδια εἶναι ἁπλῶς μικρά ὑποσύνολα ἑνός εὐρύτερου ὑπερσυντηρητικοῦ ρεύματος πού διατρέχει τήν κοινωνία; Μήπως ὁ ἀκραῖος λόγος «ἔσπασε» τήν ἀπαγόρευση τῶν συστημικῶν ΜΜΕ καί διατρέχει διάσπαρτος καί ἀσύντακτος ὅλα τά κοινωνικά δίκτυα; Τό ξαναγράφω καί ἄς ἀκούγομαι αἱρετικός. Θά ὑποστεῖ μεγάλη ἧττα ἡ πολιτική ὀρθότητα στίς ἑπόμενες κάλπες. Τέλειωσε ἡ μπογιά τῶν παλαιῶν ἀπαντήσεων. Ὅπως τελειώνει καί ἡ μπογιά τῆς ἀρνητικῆς φόρτισης τῆς ἔννοιας ἐθνικισμός. Ἐάν κοσμοπολιτισμός εἶναι οἱ χυδαῖες λέξεις Μπουτάρη κατά Ἑλλήνων, τότε οἱ ἁπλοί Ἕλληνες ἀναζητοῦν ὑπερηφάνεια καί ταυτότητα ἀλλοῦ. Ὑπό φυσιολογικές συνθῆκες εὕρισκαν τήν ταυτότητά τους στήν ΝΔ. Ἀλλά ἡ ΝΔ εἶναι σήμερα 70% φιλελεύθερη καί 30% πατριωτική, ἐνῶ ἔπρεπε νά ἦταν τό ἀντίθετο. Ὑποστηρίζω μετά πάθους ὅτι ἡ κεντροδεξιά πρέπει νά ἀφαιρέσει τήν συντηρητική ἀτζέντα ἀπό τά ἄκρα, ὅπως ἔκανε ὁ Ροῦττε στόν Βίλντερς στήν τελευταία ἑβδομάδα τῶν ἐκλογῶν. Ὑποστηρίζω πώς ὁ ἐθνικισμός ὅπως περιγράφεται στήν «Ἀσκητική» τοῦ Καζαντζάκη, μέ τήν «θητεία στήν ράτσα» στά κείμενα τοῦ Ἀλέξανδρου Παπαναστασίου, ἀκόμη καί στόν λόγο τοῦ αἱμοσταγοῦς Ἄρη στά Πεζούλια (μιλᾶ γιά «φυλή», «πατρίδα», «θρησκεία», «οἰκογένεια»), δέν ἔχει καμμία σχέση μέ τόν φασισμό τῶν ναζί. Γι’ αὐτό καί δέν πρέπει νά τόν χαρίζουμε στούς ἐπιτήδειους ἐμπόρους τῆς μισαλλοδοξίας. Ἄν γίνομαι ἀντιληπτός.

Υ.Γ.: Κοντεύει τετραετία ὁ ΣΥΡΙΖΑ, καί ἡ δίκη τῆς ΧΑ συνεχίζεται…