Ἀνύψωσις μεγαθηρίου

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 1959

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΤΟ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΝ

Θέλομεν νά ἐλπίζωμεν, ὅτι ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Ἀρείου Πάγου, πού συνεκλήθη νά συζητήσῃ ἐπί τοῦ θέματος τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου, δέν θά παρασυρθῇ ἀπό τήν μεγαλομανίαν τῶν Νεοελλήνων, οἱ ὁποῖοι, ἐπειδή ἔμαθαν ὅτι εἰς τάς Βρυξέλλας ὑπάρχει ἕνα τεράστιον Μέγαρον τοῦ εἴδους αὐτοῦ, θέλουν, σώνει καί καλά, νά καταστρέψουν τάς Ἀθήνας! Θά ἦτο εὐχερέστατον νά στεγάσωμεν τήν Δικαιοσύνην εἰς δύο ἤ τρία κτίρια. Διότι ἡ ἀνύψωσις ἑνός οἰκοδομικοῦ μεγαθηρίου, ὄπισθεν τοῦ ἀρχιτεκτονικοῦ κοσμήματος πού ἀποτελεῖ τό Πανεπιστήμιον, εἶναι ἀπαράδεκτος.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Η ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΗΣ ΜΕΘΥΛΙΚΗΣ ΑΛΚΟΟΛΗΣ

Τό Ἀνώτατον Ὑγειονομικόν Συμβούλιον ἀπησχολήθη μέ τό ζήτημα τῆς χρησιμοποιήσεως τῆς μεθυλικῆς ἀλκοόλης καί τῶν ἐπιδράσεων αὐτῆς ἐπί τῆς δημοσίας ὑγείας. Ἡ μεθυλική ἀλκοόλη χρησιμοποιεῖται εἰς τό στίλβωμα τῶν ἐπίπλων, ἀπεδείχθη δέ ὅτι ἔχει ἐπικινδύνους ἐπιδράσεις εἰς ἄτομα παρουσιάζοντα εὐπάθειαν εἰς τό δέρμα ὡς καί εἰς τό ἀναπνευστικόν σύστημα. Τό Α.Υ.Σ. ἀπεφάσισεν, ὅπως συστήσῃ τήν χρησιμοποίησιν τῆς μεθυλικῆς ἀλκοόλης μόνον εἰς χώρους ὑγιεινούς καί καλῶς ἀεριζομένους.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ