Ἀναξιοκρατία ὥς …τό διάστημα!

ΠΡΟ ἡμερῶν σέ μιά λιτή ἀλλά ταυτόχρονα ἐντυπωσιακή ἐκδήλωση στό Μέγαρο Μουσικῆς Ἀθηνῶν τιμήθηκε «ὁ Ἕλληνας πού πέρασε τίς πύλες τοῦ διαστήματος», ὁ διεθνῶς διακεκριμένος πλανητικός ἐπιστήμων Σταμάτης Κριμιζῆς.

Εἶχε προηγηθεῖ ἡ παραίτησή του ἀπό τήν θέση τοῦ Προέδρου τοῦ νεοσύστατου Ἑλληνικοῦ Διαστημικοῦ Ὀργανισμοῦ λόγω ἀποφάσεων τοῦ ἁρμόδιου ὑπουργοῦ Ψηφιακῆς Πολιτικῆς νά ἀναδιανείμει ἁρμοδιότητες ἀναθέτοντας, μεταξύ ἄλλων, ὅλη τήν εὐθύνη τῆς ἐκπροσώπησης τῆς Ἑλλάδας στόν Εὐρωπαϊκό Ὀργανισμό Διαστήματος, ὄχι στόν ἀντίστοιχο Ἑλληνικό Ὀργανισμό Διαστήματος ἀλλά στήν Γενική Γραμματεία Τηλεπικοινωνιῶν καί Ταχυδρομείων τοῦ ὑπουργείου του.

Παράλληλα συγκροτήθηκε ἐπιτροπή ἀπό ὑπαλλήλους τῆς ἰδίας γραμματείας μέ εὐθύνη τήν ἐπεξεργασία καί ἀξιολόγηση θεμάτων καί τήν διαχείριση διαστημικῶν προγραμμάτων, ἀντίθετα σέ κάθε διεθνῆ πρακτική καί σέ κάθε λογική, ἀκυρώνοντας στήν πράξη τόν λόγο ὕπαρξης τοῦ νέου ὀργανισμοῦ καί τήν παρουσία τοῦ Προέδρου του. Στήν ἐπιστολή παραίτησής του ὁ κ. Κριμιζῆς ἔγραψε: «Νιώθω ἐξαπατημένος, τό συμπέρασμα εἶναι ὅτι τίποτα δέν γίνεται ἀξιοκρατικά. Ἡ ἀξιοκρατία εἶναι βασική γιά τήν ὕπαρξη καί τήν πρόοδο τῆς χώρας καί τώρα εἶδα ὅτι ἡ φημισμένη “ἑλληνική πραγματικότητα” ὑπεισέρχεται σέ κάθε ἐπίπεδο. Ἔχουμε ἕνα πελατειακό κράτος, τό γνωρίζουν καί οἱ “πελάτες” καί οἱ “ἐργοδότες”».

Τό πελατειακό κράτος καί ἡ ἀναξιοκρατία ἀποτελοῦν, δυστυχῶς, γενικευμένη κατάσταση στήν χώρα μας καί ἔχουν ἐνταθεῖ δραματικά ἐπί τῶν ἡμερῶν τῆς ἀριστερο-δεξιᾶς κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Σέ ἄλλες χῶρες παραιτοῦνται μέλη ἐπιτροπῶν πού ἐξετάζουν ὑποψηφίους γιά τήν πλήρωση θέσεων εὐθύνης ἐάν ὑπάρχουν συγγενικές ἤ φιλικές σχέσεις μεταξύ αὐτῶν καί τῶν ὑποψηφίων. Ἐδῶ διορίζονται σέ θέσεις Γραμματέων, Προέδρων Ὀργανισμῶν, μελῶν Δ.Σ. κ.λπ. σύζυγοι, συγγενεῖς ἤ σύντροφοι τοῦ ὑπουργοῦ. Σέ ἄλλες χῶρες ἡ ἀξιολόγηση ἀποτελεῖ βασικό ἐργαλεῖο βελτίωσης τῶν ἐργαζομένων καί ἐπίτευξης τῶν στόχων μιᾶς ὑπηρεσίας ἤ ἑνός ὀργανισμοῦ. Ἐδῶ ἡ ΑΔΕΔΥ «ἀπαγορεύει» στά μέλη της νά συμπληρώνουν τά φύλλα ἀξιολόγησης. Μερικές ἀνατριχιαστικές περιπτώσεις ἀναξιοκρατίας ἀναφέρονται σέ πρόσφατο ἄρθρο τοῦ Ἀνδρέα Δρυμιώτη στήν «Καθημερινή», ὅπου παρατίθενται ἀποφάσεις τοῦ ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης, διά τῶν ὁποίων χαρίζονται ποινές φυλακίσεως «γιά κατοχή καί πώληση ναρκωτικῶν οὐσιῶν …προκειμένου νά μήν ἀποτελεῖ κώλυμα γιά τόν διορισμό του στήν ΔΕΗ Α.Ε.» (!) καί «γιά τό ἀδίκημα τῆς ἀπόπειρας κλοπῆς κατά συναυτουργία προκειμένου νά μήν ἀποτελεῖ κώλυμα διορισμοῦ της ὡς μονίμου ὑπαλλήλου στόν Δῆμο Ἰωαννιτῶν» (!) Ὁ διάδοχος τοῦ κ. Κριμιζῆ στήν Προεδρία τοῦ Ἑλληνικοῦ Διαστημικοῦ Ὀργανισμοῦ ἔγινε περισσότερο γνωστός γιά ἀνάρτησή του στό διαδίκτυο, κατά τήν ὁποία (ἡ εὐπρέπεια δέν ἐπιτρέπει νά παραθέσουμε τό πλῆρες κείμενο) «ὅταν ἐμεῖς κτίζαμε ναούς καί γράφαμε κωμωδίες καί τραγωδίες, ἐσεῖς (οἱ Εὐρωπαῖοι) ζούσατε στίς λάσπες, τρώγατε ὠμό κρέας καί μιλούσατε ἄπλυτοι, μέ ἄναρθρες κραυγές»… Ὁποία διαφορά μέ τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο ἐπέλεξε ὁ τιμηθείς νά κλείσει τήν προαναφερθεῖσα ἐκδήλωση, ἀπαγγέλλοντας τούς καβαφικούς στίχους: «Τιμή σ’ ἐκείνους ὅπου στήν ζωή των ὥρισαν καί φυλάγουν Θερμοπύλες … πάντοτε τήν ἀλήθεια ὁμιλοῦντες, πλήν χωρίς μῖσος γιά τούς ψευδομένους».

Απόψεις

Ἀπόρρητη σύσκεψις στήν Κατεχάκη: 230.000 μετανάστες μᾶς «ἐπιστρέφει» ἡ Γερμανία

Εφημερίς Εστία
Ὡς πρώτη δόσις ζητεῖται ἡ «ἐπαναπροώθησις» 8.000 «προσφύγων» πού θεωροῦνται δευτερογενεῖς ροές ἀπό τήν ἐποχή πού «λιάζονταν», ἀλλά καί τήν περίοδο τῆς ΝΔ – Δέν τούς ἀντέχει ὁ γερμανικός προϋπολογισμός «Δέλεαρ» ἡ ἐπιδότησις τῆς παραμονῆς

«Μέ ὁρίζει ἡ δικαιοσύνη!»

Μανώλης Κοττάκης
Αὐτό πού ἔπραξε χθές ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν, νά ἀπονείμει τό ἀριστεῖο της στόν συνθέτη Σταῦρο Ξαρχάκο (τρεῖς μέρες μετά τά 87α γενέθλιά του, πού ἑόρτασε στήν οἰκία τοῦ πρέσβεως Κριεκούκη), ἔπρεπε νά εἶχε γίνει πολύ καιρό τώρα.

Δεύτερo πλῆγμα στόν σκληρό πυρῆνα τοῦ Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Οὐάσιγκτων.- Ἀπανωτά εἶναι τά πλήγματα πού δέχεται τά τελευταῖα 24ωρα ὁ Ἀμερικανός Πρόεδρος, καθώς πρόσωπα ἀπό τόν στενό κύκλο συνεργατῶν του, πού ἡγοῦνται σημαντικῶν θέσεων, ἀποδομοῦν τά ἐπιχειρήματα πού παρουσίασε προκειμένου νά ἐξαπολύσει τήν ἐπίθεση κατά τοῦ Ἰράν.

Ἀπό τήν «σινιέ» στήν «θεοσεβούμενη» τυραννία

Δημήτρης Καπράνος
Φυσικά καί εἶναι δύσκολο νά συμφωνεῖ κανείς –πόσῳ μᾶλλον νά ἐπιχαίρει– μέ ἕναν πόλεμο, μέ βομβαρδισμούς ἐναντίον ἀμάχων καί τουριστῶν, μέ δολοφονίες πολιτικῶν, μέ ὅλα, τέλος πάντων, πού συμβαίνουν αὐτό τόν καιρό στήν περιοχή τῆς Μέσης Ἀνατολῆς.

Σάββατον, 19 Μαρτίου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΖΗ!