Αὔξουσα ἀσυναρτησία…

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΕΞ ΟΝΥΧΟΣ…

Διαμαρτυρομένη –καί δικαίως– διά τήν σκανδαλώδη φορολογικήν ἀπαλλαγήν τῶν ἐπίπλων τοῦ Ἀμερικανικοῦ ξενοδοχείου τοῦ ἐφοπλιστοῦ κ. Πεζᾶ, ἡ πρωϊνή Καραμανλίς ἐρωτᾶ ἐν κατακλείδι: «… Διερωτᾶται κανείς, τά μικρά μόνο θέματα ὑποφέρουν ἀπό αὐτήν τήν αὔξουσα ἀσυναρτησία, ἤ μήπως καί τά μεγάλα;» Καί ἡ μέν δειλή ἐρώτησις πολλά, πάντως, λέγει. Ἡ ἀπάντησις, ὅμως, εἶναι ἁπλῆ: Ὅσοι ἔχουν μικρό μυαλό, ἀσχολοῦνται μέ τά μικρά· οἱ ἄλλοι, βλέπουν καί τά μεγάλα…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΑΝΑΚΑΛΥΨΙΣ ΑΡΧΑΙΟΥ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟΥ

Ὑπό τοῦ ἐφόρου ἀρχαιοτήτων Ὀλυμπίας ἀνεφέρθη εἰς τό Ὑπουργεῖον Παιδείας, ὅτι, κατά τάς ἐργασίας διανοίξεως ὁδοῦ εἰς τό χωρίον Λάλα, βορείως τῆς Ὀλυμπίας, ἀνεκαλύφθη ἐκτεταμένον Ἑλληνορωμαϊκόν νεκροταφεῖον.

Η ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ

ΒΑΓΟΝΙΩΝ-ΨΥΓΕΙΩΝ

Τό ὑπ. Γεωργίας ζητεῖ τήν ἐπίσπευσιν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ προγράμματος προμηθείας 100 βαγονίων-ψυγείων διά τάς μεταφοράς φθαρτῶν γεωργικῶν προϊόντων εἰς τό ἐξωτερικόν.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ