Ἡ Μαρφίν, ὁ Θάνος Ἀξαρλιάν καί τά χάλια μας

«Γιατί τώρα;» ἐρωτοῦν οἱ διάφοροι «προοδευτικοί», ἀναφερόμενοι στίς συλλήψεις οἱ ὁποῖες ἔγιναν γιά τήν δολοφονική ἐμπρηστική ἐπίθεση στήν Μαρφίν…

Ἡ μόνη ἀπάντηση στό «Γιατί τώρα;» εἶναι: «Ἐπειδή τότε!». Τί θά πεῖ «γιατί τώρα»; Μᾶς ἐνδιαφέρει τό «πότε» ἤ πρέπει νά μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ ἐξιχνίαση τοῦ φοβεροῦ ἐγκλήματος πού διεπράχθη στίς 5 Μαΐου τοῦ 2010 (ἀνήμερα τῆς Ἁγίας… Εἰρήνης);

Μᾶς ἐνδιαφέρει τό «γιατί τώρα;» καί ὄχι ἡ δικαίωση τῆς ψυχῆς καί τῶν συγγενῶν τῶν ἀδικοχαμένων θυμάτων, κατά τόν πλέον μαρτυρικό τρόπο; Γιατί οἱ «προοδευτικοί» λησμονοῦν ὅτι οἱ μέχρι τώρα ἄγνωστοι κουκουλοφόροι ἀπεκόπησαν ἀπό τήν πορεία διαμαρτυρίας καί πέταξαν μολότωφ καί εὔφλεκτο ὑλικό μέσα στό ὑποκατάστημα τῆς Μαρφίν;

Νά θυμίσουμε ὅτι τό κτήριο λαμπάδιασε ἀμέσως καί τρεῖς ὑπάλληλοι, ἡ Ἀγγελική Παπαθανασοπούλου, 32 ἐτῶν (ἔγκυος τεσσάρων μηνῶν), ὁ Ἐπαμεινώνδας Τσάκαλης, 36 ἐτῶν, καί ἡ Παρασκευή Ζούλια, 35 ἐτῶν, ἐγκλωβίστηκαν ἀπό τίς φλόγες στόν τρίτο ὄροφο καί πέθαναν ἀπό ἀσφυξία.

Σέ μιά κανονική κοινωνία, ὅπου οἱ δικαστές δέν δικάζουν ἀναλόγως πρός τό ποιός εἶναι στήν ἐξουσία, ποιός τούς ἀπειλεῖ ἀμέσως ἤ ἐμμέσως, ποιός τούς τροκοκρατεί, μέ τόν τρόπο του, οἱ δολοφόνοι τῶν ὑπαλλήλων τῆς Μαρφίν θά βρίσκονταν ἤδη στήν φυλακή.

Ἐδῶ, ὅμως, ὅπου ἀκόμη καί τό «κάψιμο τή Ἀθήνας» μπορεῖ νά γίνει ἀντικείμενο πολιτικῆς συνδιαλλαγῆς, θά μποροῦσε νά ξεφύγει ἀπό τόν κανόνα ἡ δολοφονική ἐπίθεση στήν Μαρφίν; Ἐδῶ, ὅπου οἱ διάφοροι ἀνακριτές κάνουν «ντήλ» μέ μπατζανάκηδες καί γραμματεῖς κομμάτων καί καταστρέφουν ἀθώους «ἀφοῦ γίνηκε ἔτσι κι ἀλλιῶς θόρυβος», θά ὑπῆρχαν ἀνακριτές καί δικαστές γιά νά «δέσουν» ὑποθέσεις ὅταν «κινδυνεύουν νά βροῦν τόν κακό τους μπελᾶ», ὅπως μοῦ ἔλεγε παιδικός φίλος, εἰσαγγελέας, πού πέθανε ἐπειδή δέν ἄντεξε τό βάρος τῆς ὑποθέσεως γιά τούς Πυρῆνες τῆς φωτιᾶς; Ὁ φίλος ἀνακριτής (ἀπό τήν Παλαιά Κοκκινιά), πρόεδρος ἐφετῶν, ἀπό τούς πλέον ἱκανούς καί ἄμεμπτους δικαστές, βρέθηκε νεκρός, στίς 30 Δεκεμβρίου τοῦ 2010, στό μπάνιο τοῦ σπιτιοῦ του, σέ ἡλικία 55 ἐτῶν.

Ἡ εἴδηση, παρ’ ὅτι εἶχε ἀναλάβει μιά τόσο σοβαρή ὑπόθεση, πέρασε «στά ψιλά» καί μόνο ὁ Δικηγορικός Σύλλογος Πειραιῶς ἔβγαλε μιά ἀνακοίνωση. Ὁ τότε πρόεδρος τοῦ Συλλόγου εἶχε δηλώσει ὅτι ὁ ἐν λόγῳ δικαστής «πέθανε ἀπό ὀξύ ἔμφραγμα τῆς Δικαιοσύνης».

Ἄς θυμηθοῦμε ἐπίσης ὅτι σάν σήμερα, τό 1990, δολοφονήθηκε ἀπό τήν 17Ν ὁ εἰκοσάχρονος Θάνος Ἀξαρλιάν. Ὅπως ἔχει δηλώσει ὁ ἐκ τῶν ἡγετῶν τῆς ὀργανώσεως Δημ. Κουφοντίνας, ὁ Ἀξαρλιάν ὑπῆρξε «παράλευρη ἀπώλεια» ἐπειδή ὁ ἴδιος ἐξαπέλυσε «βιαστικά» τήν ρουκέτα κατά τοῦ ὀχήματος τοῦ τότε ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν «ἐπειδή ἡ σύντροφός του τόν πίεζε νά φύγουν ἐκείνη τήν ἡμέρα γιά διακοπές»! Κι ἐμεῖς ρωτᾶμε «Γιατί τώρα;»…

Ἡ μητέρα τοῦ Θάνου Ἀξαρλιάν, φίλη παλιά ἀπό τόν Πειραιᾶ, μοῦ ἔστειλε τήν φωτογραφία καί τό κείμενο πού τήν ἀκολουθεῖ…