Ἡ ἄμμος κινεῖται

Ἡ ἐπίδραση τῆς ἀναζωπυρώσεως τῶν Τεμπῶν στήν διάταξη τῶν δυνάμεων

Κορυφαῖος ὑπουργός μοῦ προεξοφλοῦσε πρό καιροῦ ὅτι ἡ Καρυστιανοῦ θά ξεφουσκώσει σταδιακά καί ὅτι ὁ Σαμαρᾶς μέ βάση τίς μετρήσεις τοῦ Μεγάρου Μαξίμου «δέν θά ξεπεράσει τό 3%».

Ἦταν τόσο σίγουρος καί γιά τό ἕνα καί γιά τό ἄλλο ὥστε μοῦ ἀποκάλυψε ὅτι αὐτό εἶναι ἀντικείμενο συζήτησης στόν πρωινό καφέ τοῦ Μεγάρου Μαξίμου. Μέ δεδομένο ὅτι τό κυβερνητικό ἐπιτελεῖο ἔχει χάσει τήν παλαιά φέρουσα ἱκανότητά του νά διατυπώνει σωστές προβλέψεις, κυρίως μετά τήν ἀποχώρηση Δημητριάδη (ἀπεδείχθη αὐτό στίς εὐρωεκλογές, πού ἔπεσαν ἀπό τά σύννεφα μέ τό ἀποτέλεσμα), ὁ ἀντίλογός μου ἦταν ὁ ἑξῆς: Ἡ Καρυστιανοῦ πράγματι θά ξεφουσκώσει μέχρι νά ξαναφουσκώσει. Καί αὐτό θά συμβεῖ γιατί, ὡς ἀναδειχθεῖσα ἀπό τό Κίνημα τῶν Τεμπῶν, θά ξαναγεννηθεῖ ὅταν μαθηματικῶς θά ἀναβιώσει ἡ ὑπόθεση τῶν Τεμπῶν.

Ἡ πεῖρα μᾶς ἔχει δείξει ὅτι τέτοιες ὑποθέσεις δέν κλείνουν ποτέ. Μένουν ἀνοικτές μέχρι τήν λύτρωση (ἰσχύει καί γιά τίς ὑποκλοπές). Μᾶς ἔχει δείξει ὅμως καί κάτι ἄλλο ἡ πεῖρα, εἰδικά σέ ὅσους στήνουμε αὐτί μέσα στήν νεολαία: Οἱ νέοι θέλουν νά ψηφίσουν Καρυστιανοῦ προκειμένου νά καταψηφίσουν τόν κύριο Μητσοτάκη ἀποκλειστικῶς γιά τά Τέμπη. Δέν ἀσχολοῦνται οὔτε μέ τίς ἀμβλώσεις, οὔτε μέ τίς γυναικοκτονίες, οὔτε μέ τά σαράντα τετραγωνικά ἀκίνητο τῆς Πλατείας Βάθη ἀπό πλειστηριασμό, οὔτε μέ τίς μοναχές ἀπό τήν Συρία, οὔτε μέ τίς ἀποχωρήσεις περαστικῶν τεχνοκρατῶν καί στρατιωτικῶν ἀπό τό κόμμα της, τίποτε ἀπό ὅλα αὐτά. Βάζουν ἕνα τεράστιο «Χ». Τό θέμα τους εἶναι ὅτι ἡ πολιτική δέν ἐγγυήθηκε στήν γενιά τους τό ἐλάχιστο: ὅτι μπορεῖ νά τούς πάει ἀπό τήν Ἀθήνα στήν Θεσσαλονίκη μέ τραῖνο ἀσφαλῶς.

Τά Τέμπη, ἀρέσει δέν ἀρέσει σέ ἐμᾶς τούς μεγαλύτερους, εἶναι τό Πολυτεχνεῖο τους. Ὅσο θά παραμένει στήν ἀτζέντα ἡ συγκάλυψη, τόσο θά ἐπανασυσπειρώνεται τό Κίνημα τῶν Τεμπῶν. Κυρίως στήν Καρυστιανοῦ, δευτερευόντως στήν Ζωή Κωνσταντοπούλου, σέ ἕνα βαθμό στόν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, πού πῆρε δυναμική στάση στό θέμα τῶν ἐκταφῶν, καί λιγώτερο σέ μικρότερα κόμματα τῆς Δεξιᾶς πού πιάστηκαν μέ τήν γίδα τῆς μυστικῆς συνεργασίας μέ τόν κύριο Μητσοτάκη στήν πλάτη.

Παρά τόν ἀρχικό ἀγῶνα τους γιά τό μπάζωμα. Ἡ ἀναζωπύρωση τῶν Τεμπῶν μπορεῖ νά πλήξει ἰσχυρά τόν Ἀλέξη Τσίπρα, ὁ ὁποῖος δέν ἔχει σκίσει τά ἱμάτιά του γιά τήν ὑπόθεση. Ἐκπροσωπεῖται μέν ἀπό τόν ἐξ ἀπορρήτων του Μιχάλη Καλογήρου στήν δίκη, ἀλλά θέλετε γιατί ἐκεῖνος δήλωσε στό ἀκροατήριο ὅτι «δέν πρόκειται γιά ἱστορική, ἀλλά γιά σοβαρή ποινική δίκη», θέλετε γιατί στό Ἐθνικό του Συμβούλιο δέν ἔχει οὔτε ἕναν πού νά συνδέεται μέ τό Κίνημα τῶν Τεμπῶν (μόνο ποταμίσιες νυφίτσες), θέλετε γιατί ἡ Ζωή «κλέβει» μέ τήν νυχθημερόν παρουσία της τήν παράσταση στό ἀκροατήριο τοῦ Τσίπρα, θέλετε γιατί ἡ γενικώτερη εἰκόνα τῆς ΕΛΑΣ παραπέμπει σέ «βουτυράτη σοσιαλδημοκρατία», τό ἐνδεχόμενο ρήγματος στά ἀριστερά ὕφαλα τοῦ Ἀλέξη εἶναι πολύ μεγάλο.

Τό Μαξίμου ἐμμένει, γιά τήν ὥρα, ὅτι δέν κινδυνεύει ἀπό τήν «ἀπολιτίκ», «ἄσχετη», «ρηχή», «χωρίς θέσεις» Καρυστιανοῦ καί δέν καταλαβαίνει ὅτι ὁ μέγας κίνδυνος δέν προέρχεται ἀπό «αὐτήν», ἀλλά ἀπό «αὐτούς». Ἀπό τό μεγάλο δυνητικό ἀκροατήριο τῶν ψηφοφόρων της, τμῆμα τῶν ὁποίων εἶναι καί συντηρητικοί δεξιοί.

Τό ἴδιο καί μεγαλύτερο πρόβλημα ἔχει τό Μαξίμου ἀπό τά δεξιά του καί τά κεντροδεξιά του. Γιά ἄλλο λόγο. Ἐγκλωβισμένο στήν σαπισμένη σκέψη ὑπέργηρων ἀναλυτῶν, πού κάνουν τήν ἐπιθυμία τους πρόβλεψη, τό ἐπιτελεῖο τοῦ Πρωθυπουργοῦ προέβλεπε 3% μέχρι πρό τινος γιά τόν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, ἀγνοῶντας δύο πράγματα. Ἕνα ὀργανωτικό καί ἕνα πολιτικό. Ὁ Μεσσήνιος διαθέτει ἕνα ἀσύλληπτο δίκτυο προσωπικῶν φίλων σέ ὅλη τήν ἐπικράτεια, τούς ὁποίους γνωρίζει καί τούς μιλᾶ, δεκαετίες τώρα, προσωπικῶς.

Κέρδισε τήν ἐκλογή ἀπό τήν Ντόρα τό 2009 γιατί γιά κάθε ἕναν πού κινητοποιοῦσε τό ἐπιτελεῖο της ἐκεῖνος κινητοποιοῦσε τέσσερεις ὁρκισμένους, μέ τούς ὁποίους εἶναι δεμένος, ὄχι μόνο μέ πολιτικούς ἀγῶνες, ἀλλά καί μέ ἀνθρώπινες ἱστορίες: χαρές, λῦπες, ἀγωνίες, ἐπιτυχίες, ἀποτυχίες. Ὁ Σαμαρᾶς γιά πολλά μπορεῖ νά κατηγορηθεῖ ἐκτός ἀπό ἕνα: ὅτι δέν εἶναι γειωμένος μέ τήν κοινωνία. Εἶναι. Πέραν αὐτῶν, ὑπάρχει καί τό πολιτικό. Ὁ κλοιός τῶν σκανδάλων ἄρχισε νά δημιουργεῖ καί μέσα στήν παραταξιακή βάση τῆς ΝΔ καί στίς βάσεις τοῦ ΠΑΣΟΚ, τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, τοῦ ΚΚΕ, τῶν μικρῶν κομμάτων τῆς Ἀκροδεξιᾶς, τήν μεγάλη μετατόπιση. Ἡ ΝΔ ἀντιμετωπίζει αὐτήν τήν στιγμή τόν κίνδυνο τῆς προϊούσας κατάρρευσης, ἀλλά ὁ Σαμαρᾶς δέν εἶναι ἁπλή διαμαρτυρία. Μπορεῖ, ἄν βάλει νέα πρόσωπα στήν βιτρίνα, νά εἶναι κάτι πολύ περισσότερο. Ἡ ἄμμος κινεῖται.