Τόν Δεκέμβριο τοῦ 2023 συναντήθηκα μέ κορυφαῖο στέλεχος τῆς Νέας Δημοκρατίας, τό ὁποῖο σήμερα ἔχει εὐρωπαϊκό ἀξίωμα, στό «Ἀἐρόστατο» τῆς Πλατείας Προσκόπων
Τόν Δεκέμβριο τοῦ 2023 συναντήθηκα μέ κορυφαῖο στέλεχος τῆς Νέας Δημοκρατίας, τό ὁποῖο σήμερα ἔχει εὐρωπαϊκό ἀξίωμα, στό «Ἀἐρόστατο» τῆς Πλατείας Προσκόπων.
Κατά τή διάρκεια ἐκείνης τῆς συναντήσεως, ὅπου μοῦ ἐξέθεσε, στό ὄνομα τῆς παλαιᾶς μας γνωριμίας, τά πολιτικά του σχέδια, ἦταν στέλεχος τοῦ Μεγάρου Μαξίμου τότε, μοῦ ἀποκάλυψε ὅτι μέσα στούς πρώτους μῆνες τοῦ 2024 ἡ Νέα Δημοκρατία ἐπρόκειτο νά νομοθετήσει τόν γάμο τῶν ὁμόφυλων ζευγαριῶν. Τοῦ εἶπα ὅτι εἶναι λάθος καί ὅτι αὐτό θά τό πληρώσει πάρα πολύ ἀκριβά ἡ παράταξη στίς εὐρωεκλογές. Δέν ἔχω κανένα πρόβλημα μέ τόν σεξουαλικό προσανατολισμό τῶν ἀνθρώπων, ἀλλά ἄλλο αὐτό κι ἄλλο νά γίνεται αὐτός στοιχεῖο τοῦ βιογραφικοῦ τοῦ καθενός καί βεβαίως νά προσλαμβάνει χαρακτῆρα «οἰκογένειας». Μιά τέτοια ἀξιακή ἐπιλογή ἰσοδυναμεῖ μέ μεγάλη διαρροή ὕδατος στά ὕφαλα ἑνός μεγάλου πλοίου. «Ὁ ἐγωισμός δέν εἶναι πολιτική ἀτζέντα», τοῦ ὑπενθύμισα αὐτό πού εἶχα διαβάσει στό βιβλίο τῆς Τζώρτζια Μελόνι.
Ἐπειδή τό συγκεκριμένο στέλεχος προερχόταν ἀπό τό Κέντρο καί τά ἀριστερά, ἔδειξε νά μήν πιστεύει τήν θεώρηση. «Μέχρι τίς ἐκλογές θά ξεχαστεῖ!» μοῦ εἶπε ἀξιωματικά. Πρέπει νά τήν εἶχε ἀκούσει σέ σύσκεψη στό Μαξίμου αὐτή τή φράση, καθώς, λίγες ἑβδομάδες ἀργότερα, κομματικό στέλεχος, σάρξ ἐκ τῆς σαρκός τῆς παρατάξεως, ἐξ ἀπορρήτων τοῦ Πρωθυπουργοῦ, ἔλεγε στοῦ «Πήτ» στό Κολωνάκι πίνοντας τόν καφέ του ἀκριβῶς αὐτή τήν ἴδια φράση. «Θά ξεχαστεῖ».
Προσπαθήσαμε μέ κάθε τρόπο νά ἀποτρέψουμε αὐτήν τήν ἐπιλογή, πού θά ἦταν καταστροφική γιά τήν παράταξη. Τόν Φεβρουάριο τοῦ 2024 ἐμφανίστηκα στήν ἐκπομπή τοῦ ἀείμνηστου Γιώργου Παπαδάκη στόν ΑΝΤ1 καί ἀνέλυσα γιατί εἶναι λάθος, μέ ἐπιχειρήματα καί ὄχι μέ ἀφορισμούς. Ἦταν ἡ τελευταία φορά πού μέ προσκάλεσε ὁ ΑΝΤ1 σέ τηλεοπτική ἐκπομπή. Τό ἀποτέλεσμα τῶν εὐρωεκλογῶν δυστυχῶς δικαίωσε τήν ἐκτίμησή μου. Τούς νεοδημοκράτες πρέπει νά τούς φοβᾶσαι ὅταν εἶναι σιωπηλοί καί δέν μιλοῦν, ὄχι ὅταν φωνάζουν καί ἀπειλοῦν. Ὅταν φωνάζουν ἐκτονώνονται, ὅταν δέν μιλοῦν εἶναι θυμωμένοι.
Χθές διαβάζω ὅτι ὁ γραμματέας Πολιτικοῦ Σχεδιασμοῦ τῆς Νέας Δημοκρατίας ζήτησε τήν ἀκύρωση τοῦ γάμου καί τήν ἐπιστροφή τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ, ὁ ὁποῖος μαζί μέ ἄλλους 55 βουλευτές τῆς Νέας Δημοκρατίας τόν καταψήφισε. Τίς προάλλες, ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς Νικήτας Κακλαμάνης ἀναγνώρισε ὅτι ἡ ψήφισή του ἦταν λάθος. Δέν ἔχω νά κάνω κανένα σχόλιο. Περιττεύει. Ἐμεῖς ὑποτίθεται ὅτι «πολεμούσαμε» τότε τόν Κυριάκο Μητσοτάκη, ἀλλά ἡ Ἱστορία ἀποδεικνύει ὅτι ὁ Κυριάκος πολεμοῦσε τόν ἑαυτό του. Δέν χρειαζόταν συμπαίκτη.
Κάνω αὐτήν τήν μακρά εἰσαγωγή γιατί, ἀπ’ ὅ,τι φαίνεται, ὁ Πρωθυπουργός συνεχίζει νά πολεμᾶ τόν ἑαυτό του. Προχθές δήλωσε ἀλαζονικά, ὅταν πῆγε νά κάνει τόν ραλλίστα στό «Ἀκρόπολις» (προηγουμένως ὑποδύθηκε τόν τεννίστα καί τόν ταβλαδόρο, στό τέλος θά κόψει ἀ λα Γεωργίτσης καί τήν… φαβορίτα), ὅτι θά ἤθελε γιά συνοδηγό του τόν Ἀλέξη Τσίπρα. Ἔνδειξη ὅτι ὑποτιμᾶ τόν ἀντίπαλό του, τόν θεωρεῖ βολικό γιά νά συσπειρώσει τούς δυσαρεστημένους νεοδημοκράτες. Θεωρῶ ὅτι πρόκειται γιά μιά ἀκόμα λανθασμένη ἐκτίμηση. Ὁ Πρωθυπουργός πιθανόν νά μήν κινδυνεύει ἀπό τόν κύριο Τσίπρα μέ βάση τούς σημερινούς ἀριθμούς, κινδυνεύει ὅμως ἀπό τήν ἀτζέντα του. Κινδυνεύει ἐπίσης ἀπό τό γεγονός ὅτι ὁ πρώην Πρωθυπουργός ἔχει μεταλλαχθεῖ σέ κάτι ἄλλο καί ἡ Νέα Δημοκρατία προσπαθεῖ νά καταπολεμήσει τό προηγούμενο σκιάχτρο Τσίπρα, τοῦ 2015. Τό κατά κοινήν ὁμολογία ἀποκρουστικό γιά τήν ἀνικανότητά του. Οἱ ἄνθρωποι δέν ἀλλάζουν, ἀλλάζουν ὅμως οἱ περιστάσεις. Ἔκανα τόν κόπο καί παρακολούθησα ὁλόκληρη τήν ὁμιλία Τσίπρα στό Ἐθνικό Συμβούλιο τῆς ΕΛΑΣ (ὅρος δανεισμένος ἀπό τά χρόνια τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου) καί τίς διακηρύξεις του γιά τήν Νέα Μεταπολίτευση (ὅρο πού χρησιμοποίησε ὁ Κώστας Καραμανλῆς γιά πρώτη φορά στίς ἐκλογές τοῦ 2000). Γιά τήν Ἱστορία, νά σᾶς πῶ πάντως ὅτι ὁ ὅρος «Μεταπολίτευση» ἐντοπίζεται πρώτη φορά, νομίζω, σέ κείμενο τοῦ «Ριζοσπάστη» ἤ τῆς «Αὐγῆς» προδικτατορικά.
Πρίν ἐξηγήσω γιατί ὁ Μητσοτάκης δέν κινδυνεύει ἀπό τόν Τσίπρα, ἀλλά ἀπό τήν ἀτζέντα του, ὀφείλω νά σημειώσω ὅτι ἡ εἰκόνα ἀπεῖχε παρασάγγας ἀπό τίς μίζερες Κεντρικές Ἐπιτροπές τοῦ ΣΥΡΙΖΑ στό παρελθόν. Τό κόκκινο χρῶμα σχεδόν ἐξαφανίστηκε καί ἀντικαταστάθηκε στήν πλάτη τοῦ ὁμιλητῆ ἀπό «πάλ» γαλάζιο καί ἀπό μώβ. Στήν πρώτη σειρά τοῦ Ἐθνικοῦ Συμβουλίου κάθονταν καλοχτενισμένες κυρίες καί παστρικοί τεχνοκράτες μέ γραβάτες. Ὄχι στελέχη μέ γιλεκάκι σάν τοῦ Πολάκη καί τοῦ Μανιοῦ, ὅπως στό παρελθόν, ὄχι ἀτημέλητοι πανεπιστημιακοί μέ τσαλακωμένα σακάκια σάν τοῦ Τσακαλώτου, οὔτε ταγάρια μέ σαγιονάρα, ὅπως αὐτά πού ἐμφανίζονταν κάποιες «συντρόφισσες». Ὅλα τά μέλη φοροῦσαν καρτελάκια, λές καί ἐπρόκειτο γιά ἐπιστημονικό συνέδριο. Δέν θυμᾶμαι ἐπίσης νά ἄκουσα τή λέξη «σύντροφος» ἀπό τά χείλη τοῦ κυρίου Τσίπρα. Διεγράφη. Δέν θυμᾶμαι νά εἶδα πλαστικά κυπελλάκια μέ φραπέ καί καλαμάκι, ὅπως αὐτά πού ἔφερνε ὁ συγχωρεμένος ὁ κυρ-Ἀλέκος στίς Κεντρικές απιτροπές. Ἦταν κατά βάση μία ἀστική εἰκόνα. Ἀποστειρωμένη. Ἡ μπρουτάλ ἀριστερή συριζίλα ἔλειπε. Παρέλκει νά ἐπισημάνω ὅτι ἡ συνεδρίαση τῶν τομεαρχῶν, ἀλλά καί τοῦ Ἐθνικοῦ Συμβουλίου, ἔγιναν στό ξενοδοχεῖο «Grand Hyatt», συμφερόντων Λασκαρίδη, στή λεωφόρο Συγγροῦ.
Τούτων δοθέντων τό θέμα ἐλύθη καί γιά τόν Παῦλο Πολάκη. Νομίζω, θά αἰσθανόταν πολύ ἄβολα μέσα σέ ὅλο αὐτό. Ἀλλά αὐτά ἄς ποῦμε ὅτι ἀνήκουν στό περίφημο rebranding, τήν προσπάθεια τοῦ Τσίπρα νά πάψει νά φοβίζει ἕνα τμῆμα τοῦ ἐκλογικοῦ σώματος. Τήν ἀπό δῶ πλευρά δέν μπορεῖ νά τήν πείσει, δύσκολα διαγράφονται οἱ μνῆμες τοῦ 2015. Ἀλλά στό κεντρῶο πασοκικό ἀκροατήριο, μέρος τοῦ ὁποίου ἔχει ψηφίσει καί Νέα Δημοκρατία, ἔχει τίς προϋποθέσεις. Ἡ οὐσία ὅμως τοῦ σημειώματος εἶναι τά ἐπιχειρήματα καί τά διλήμματα πού ἔθεσε στό τέλος τῆς ὁμιλίας του ὁ πρώην Πρωθυπουργός. Ἐδῶ ἔχουμε μία μετακίνηση ἀπό τόν ἀριστερό μαξιμαλισμό στόν ὀρθολογισμό τῶν σαλονιῶν. Ὅτι μίλησε μέ δεδομένα, data ὅπως λέγονται στήν ἐσωτερική ὁρολογία τοῦ Μαξίμου, καί ὄχι μέ τά παλαιά συνθήματα τοῦ τύπου «κανένα σπίτι σέ χέρια τραπεζίτη» καί «θά σκίσουμε τά μνημόνια». Σταχυολογῶ ἁπλῶς μερικά ἀπό αὐτά:
• Τό 99% τῶν πολιτῶν πληρώνει τό 1%, τό ὁποῖο ἐλέγχει τό 30% τοῦ ΑΕΠ.
• Κάθε Ἕλληνας πληρώνει ἕναν ἀόρατο φόρο διαπλοκῆς.
• Ἡ ΝΔ βάζει φόρο 20% στά 18.000 εὐρώ καί φόρο 5% στά μερίσματα.
• Οἱ τράπεζες ἔχουν κέρδη 2% τοῦ ΑΕΠ λόγῳ τῆς διαφορᾶς ἐπιτοκίων δανεισμοῦ – ἐπιτοκίων καταθέσεων, ἐνῷ στή Γαλλία ἔχουν κέρδη 1%.
• Λένε ὄχι στά 250 ἑκατομμύρια εὐρώ γιά δωρεάν μετακινήσεις στίς συγκοινωνίες, ἀλλά μείωσαν κατά 600 ἑκατομμύρια εὐρώ τόν φόρο ὑπεραξίας ἀκινήτων.
• Οἱ τράπεζες πληρώνουν μηδέν φόρο καί δίνουν μέρισμα 2,8 δισ. εὐρώ στούς μετόχους.
Μή φανταστεῖτε βεβαίως ὅτι θά πάρει μέτρα γιά νά κάνει τήν ἐπανάσταση κατά τοῦ συστήματος, ἄν βάσκανος μοῖρα… Αὐτό πού περιγράφει καί ἐξαγγέλλει εἶναι ὁ ἐξορθολογισμός τοῦ συστήματος. Ζητᾶ νά τηροῦνται τά προσχήματα. Ἀλλά τό κάνει μέ ἕναν πολύ ἐπικίνδυνο τρόπο, σέ μιά περίοδο πού ἡ Νέα Δημοκρατία βουλιάζει ἀπό τά σκάνδαλα. Θέτοντας τό δίλημμα «διαφθορά ἤ ἐντιμότητα». Στήν πραγματικότητα, ὁ πρώην Πρωθυπουργός δέν διευκολύνει τήν ψῆφο ὑπέρ του, ἀλλά διευκολύνει τήν ψῆφο κατά τῆς Νέας Δημοκρατίας. Αὐτή εἶναι ἡ μεγάλη παγίδα γιά τόν κύριο Μητσοτάκη, πού τόν θέλει καί ἀντίπαλο!
Σ’ ὅλα αὐτά τά ἐπιχειρήματα, τά ὁποῖα θά γίνουν θέμα πολιτικῆς συζητήσεως στήν προεκλογική ἐκστρατεία μέ ἔνταση, γιατί νά μήν πληρώνουν φόρο οἱ τράπεζες, γιατί νά πληρώνω ἐγώ 20% φόρο γιά 18.000 εἰσόδημα καί ὁ ἄλλος 5% γιά τά μερίσματα, γιατί οἱ τράπεζες ἐδῶ νά μήν αὐξάνουν τά ἐπιτόκια καταθέσεων ἀλλά μόνο τά ἐπιτόκια δανεισμοῦ, ἡ ἀπάντηση τῆς Νέας Δημοκρατίας ἦταν ἕνα εὐφυολόγημα τοῦ κυβερνητικοῦ ἐκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, τό ὁποῖο εἶχε μάλιστα στόχο τό ἐκλογικό ἀκροατήριο στόν βόρειο τομέα καί ὄχι τό ἐθνικό ἀκροατήριο: ὅτι ὁ Τσίπρας τοῦ θυμίζει τόν «τρελλό πενηντάρη» Τεπενδρῆ πού μοιράζει παροχές σέ μία ἑλληνική ταινία. Καλό εἶναι τά ἐπιχειρήματα νά ἀπαντῶνται μέ ἐπιχειρήματα καί μέ σοβαρότητα. Διότ, ἄν πᾶμε νά κάνουμε διάλογο μέ ἑλληνικές ταινίες, τότε μπορεῖ ἡ Νέα Δημοκρατία νά χρειαστεῖ νά ἀπαντᾶ γιατί αὐτή δέν εἶναι ὁ Δῆμος Σταρένιος ἤ ὁ Ἀρτέμης Μάτσας τοῦ πολιτικοῦ συστήματος.
ΥΓ : Κάτι καί γιά τόν κύριο Τσίπρα ὅμως. Κάθε φορά πού βλέπω στήν πλάτη του τό ὄνομα ΕΛΑΣ μέ ἕνα λάμδα σκέφτομαι πόσο ὑποχωρητικός μπορεῖ νά εἶναι καί αὐτός, ὅπως καί ὁ κύριος Μητσοτάκης, στά θέματα τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Ἑλλάς μέ ἕνα λάμδα παραπέμπει σέ ἀκρωτηριασμό. Στά μάτια μας δέν εἶναι ἐπιτυχημένο ὄνομα ἐπειδή οἱ διαφημιστές εἶπαν ὅτι εἶναι σύντομο καί θά διαδοθεῖ εὔκολα. Ἐνοχλεῖ. Μέ αὐτές τίς λέξεις δέν παίζουμε.
Μ.Η.Τ. 232122