Ὅταν χάνεις τόν ὕπνο σου γιά νά παρακολουθήσεις ἕναν ποδοσφαιρικό ἀγῶνα-πανδαισία, ὅπως ὁ προχθεσινός μεταξύ τῆς «Ἴντερ» τοῦ Μιλάνου καί τῆς «Μπαρτσελόνα», δέν μπορεῖς νά παραπονεθεῖς ἐπειδή πρέπει σέ πολύ λίγες ὧρες νά ἀφήσεις τό κρεβάτι.
Βλέπετε, τό μάτς τελείωσε μετά τίς δώδεκα καί μισή τά μεσάνυχτα, ἐνῷ εἶχε προηγηθεῖ τό ἄλλο παιγνίδι, στό μπάσκετ, μεταξύ Παναθηναϊκοῦ-Ἐφές.
Φυσικά χαρήκαμε γιά τήν νίκη τῆς ἑλληνικῆς ὁμάδος, ἀλλά, φρονίμως ποιοῦντες, εἴχαμε φροντίσει γιά «ἐνισχύσεις». Ἔτσι, χρησιμοποιοῶντας καί τήν δεύτερη (μικρή μέν πλήν θαυματουργή) τηλεόρασή μας, ἀπολαμβάναμε καί τά δύο παιγνίδια, ὅπως καί τίς ἀθλητικές ἐκπομπές πού ἀκολούθησαν.
Βεβαίως, οἱ πανηγυρισμοί γιά τό Ἑλληνικό μπάσκετ θά ἦταν περισσότερο δικαιολογημένοι ἄν ἔπαιρναν εὐκαιρίες καί ἔπαιζαν περισσότεροι Ἕλληνες στίς «μεγάλες» ἑλληνικές ὁμάδες.
Προχθές, ἀγωνίσθηκαν μόνον ὁ Μήτογλου καί ὁ Καλαϊτζακης (γιά λίγο). Στόν Ὀλυμπιακό ἐπίσης ἀγωνίζονται λίγοι Ἕλληνες ἀθλητές.
Ἀλλά, ἔστω καί σέ συλλογικό ἐπίπεδο, εἶναι σημαντικό νά βρεθοῦν δύο ὁμάδες ἀπό τήν Ἑλλάδα στούς τελικούς τῆς Εὐρωλίγκα.
Τήν παράσταση, ὅμως, τῆς βραδυᾶς ἔκλεψε τό παιγνίδι Ἴντερ-Μπαρτσελόνα, μέ τούς Ἰταλούς νά ἐπικρατοῦν στήν παράταση μέ 4-3. Καί ἄν σκεφθεῖ κάποιος ὅτι τό πρῶτο παιγνίδι εἶχε λήξει ἰσόπαλο 3-3, ἀντιλαμβάνεται ὅτι σέ δύο μάτς μεταξύ τῶν δύο αὐτῶν κορυφαίων εὐρωπαϊκῶν ὁμάδων, σημειώθηκαν δεκατρία γκόλ!
Ναί, ἡ ἰταλική ὁμάδα, ἡ ὁποία παίζει –ὑποτίθεται– ἀμυντικό ποδόσφαιρο, προηγήθηκε μέ 2-0 στό πρῶτο ἡμίχρονο. Οἱ Καταλανοί, ὅμως, στό δεύτερο μέρος, ὄχι ἁπλῶς ἔφεραν τό σκόρ στό 2-2, ἀλλά τρία λεπτά πρό τῆς λήξεως τοῦ μάτς, πέτυχαν καί τρίτο τέρμα! Καί ἐκεῖ πού εἴπαμε ὅλοι «πάει, τελείωσε», ἔρχεται ἕνας ποδοσφαιριστής 38 ἐτῶν, ὁ Ἰταλός Ἀτσέρμπι, ἕνας ἀθλητής ὁ ὁποῖος νίκησε τόν καρκίνο καί τήν κατάθλιψη, νά πετύχει τό τρίτο τέρμα τῶν Ἰταλῶν στό τελευταῖο λεπτό καί νά ὁδηγήσει τό μάτς στήν ἡμίωρη παράταση!
Ἐκεῖ, ἐνῷ οἱ Ἱσπανοί, μέ τόν νέο σπουδαῖο τους ἀστέρα, τόν 17χρονο Γιαμάλ, δέν μποροῦσαν νά νικήσουν τόν Ἑλβετό τεματοφύλακα τῆς Ἴντερ καί ἔχαναν τίς εὐκαιρίες, οἱ Ἰταλοί, σέ μιά ἀντεπίθεσή τους, πέτυχαν τό νικητήριο τέρμα καί ἔπεισαν καί τόν πλέον φανατικό ἀντίπαλο τοῦ ἀθλήματος, ὅτι τό ποδόσφαιρο δικαίως παραμένει τό κορυφαῖο σπόρ στόν πλανήτη!
Ὡς ἀληθινός φίλος τοῦ ποδοσφαίρου, χάρηκα γιά τόν ἀγῶνα πού εἶχα τήν εὐτυχία νά παρακολουθήσω. Καί συγκινήθηκα βλέποντας τόν Λαμίν Γιαμάλ, αὐτό τό ἐκπληκτικό νέο ποδοσφαιρικό εἴδωλο, νά ξεσπᾶ σέ κλάματα ὅταν ἔληξε ὁ ἀγῶνας καί ἡ ὁμάδα του ἀποκλείσθηκε. «Κλάψε τώρα, πού εἶσαι ἁγνός, γιά νά δικαιώσεις τό ποδόσφαιρο καί τά πλούσια συναισθήματα πού δημιουργεῖ» σκέφθηκα, καθώς ὁ μικρός δέν ἔχει ἀκόμη γίνει ἀπόλυτα «ἐπαγγελματίας» καί μπορεῖ νά κλάψει σέ μιά ἧττα, σέ ἕναν πικρό ἀποκλεισμό.
Ὅπως εἶχε κλάψει καί ὁ 18χρονος, τότε, Κριστιάνο Ρονάλντο, ὅταν ἡ Ἐθνική Ἑλλάδος τοῦ Ρεχάγκελ εἶχε κερδίσει τήν Πορτογαλία στήν Λισσαβῶνα καί εἶχε στεφθεῖ Πρωταθλήτρια Εὐρώπης! Φυσικά, ὁ Ρονάλντο δέν μπορεῖ σήμερα νά κλάψει γιά μιά ἧττα, καθώς εἶναι δύσκολο νά σκουπίσεις τά δάκρυα μέ χαρτονομίσματα. Τό ἴδιο θά συμβεῖ ἀργότερα καί στόν Γιαμάλ. Ἀλλά, προχθές, ἔκλαψε! Κι ἐμένα μοῦ θύμισε τά χρόνια πού ὅλοι ἔπαιζαν «γιά τήν φανέλλα»…
Μ.Η.Τ. 232122