Ἴχνος ὑπερηφανείας;

Πέμπτη, 29 Ὀκτωβρίου 1959

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΕΜΒΑΤΗΡΙΟΝ ΑΤΙΜΙΑΣ

Ὁ Στρατός μας παρήλασε χθές εἰς τήν Θεσσαλονίκην ὑπό τούς ἤχους τοῦ Ἀγγλικοῦ ἐμβατηρίου τοῦ συνταγματάρχου Μπόγκεϋ, μέ τό ὁποῖον καταφθάνουν καί οἱ αἰχμάλωτοι Ἄγγλοι εἰς τό Ἰαπωνικόν στρατόπεδον τῆς «Γέφυρας τοῦ Ποταμοῦ Κβάϊ». Δέν ἔχουν ἴχνος ἐθνικῆς ὑπερηφανείας οἱ κύριοι, πού τιμοῦν δῆθεν τήν Ἡμέραν τοῦ «Ὄχι!»; Ἐχάθησαν τά Ἑλληνικά ἤ Γαλλικά ἤ καί Κινέζικα ἔστω ἐμβατήρια καί πρέπει ὁ Ἕλλην στρατιώτης νά κινῆται μέ τόν ρυθμόν τοῦ Στρατοῦ, πού δέν ἀφῆκεν ἀτιμίαν νά μή διαπράξῃ ἐν Κύπρῳ εἰς βάρος τῶν Ἑλλήνων;

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΑΙ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΡΩΣΣΙΚΗΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑΝ

Κατά πληροφορίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, αἱ διεξαγόμεναι εἰς τήν Μόσχαν συνομιλίαι τῆς Ἑλληνικῆς ἀντιπροσωπείας, διά τήν ἀνανέωσιν τῆς ἐμπορικῆς συμφωνίας Ἑλλάδος καί Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, προχωροῦν ἱκανοποιητικῶς. Μεταξύ τῶν ρυθμισθέντων θεμάτων, περιλαμβάνεται καί ἡ ἀγορά ὑπό τῆς Ἑλλάδος Ρωσσικοῦ ἀργοῦ πετρελαίου πρός κάλυψιν μέρους τῶν ἀναγκῶν τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ