Ἡ Σαντορίνη, τά ἀκίνητα καί ἡ γῆ πού κινεῖται

Ἀντιγράφω ἀπό ρεπορτάζ: «Ἕνα ἀκίνητο στήν Οἴα, τό ὁποῖο ἄλλοτε λειτουργοῦσε ὡς ἑστιατόριο, ὀνομαζόμενο “Κολωνάκι”, διατίθεται πρός πώληση ἔναντι 900.000 εὐρώ.

Ἡ παροῦσα κατάστασή του, ὅμως, οὐδόλως παραπέμπει σέ ἐπιχείρηση ἑστίασης καί θυμίζει περισσότερο ἐρείπιο ἤ παράπηγμα παρά χῶρο ἑστιατορίου μέ θέα στήν Καλντέρα»…

Δέν πά’ νά γίνεται ἕνας σεισμός κάθε πέντε λεπτά; Τό real estate καλά κρατεῖ. Κι ἄν σταματήσει ἡ σεισμική δραστηριότητα, τό νησί θά ξαναγίνει δημοφιλές (ὅπως κάθε σεισμογενές νησί στόν κόσμο) καί τό ἀκίνητο τῶν 150 τ.μ. στήν Καλντέρα θά πωληθεῖ πολύ πιό ἀκριβά ἀπ’ ὅ,τι ἕνα, ὁμοίων διαστάσεων, στό Κολωνάκι τῶν Ἀθηνῶν!

Μέχρι στιγμῆς, πάντως, τό κράτος ἔχει λειτουργήσει σωστά στήν Σαντορίνη. Ἀνακοινώσεις μέ μέτρο ἀλλά συνεχεῖς, παρεμβάσεις ἀποφασιστικές καί σαφεῖς ἐντολές, διακοπή λειτουργίας τῶν σχολείων καί ἀναχώρηση τῶν κατοίκων πού ἐπιθυμοῦν νά φύγουν, μέ ἀπόλυτη τάξη καί τήρηση τῶν κανόνων ἀσφαλείας στό λιμάνι καί τό ἀεροδρόμιο. Ἄς ἐλπίσουμε ὅτι τά μέχρι τώρα παθήματα μᾶς ἔγιναν μαθήματα. Βεβαίως, δέν μπορῶ νά πῶ τό ἴδιο γιά τόν δικό μας κλάδο, τόν δημοσιογραφικό, ὁ ὁποῖος δέν ἔχει ἀποφύγει τήν παγίδα τῆς ὑπερβολῆς καί νά ἀγγίξει τά ὅρια τῆς κινδυνολογίας, εὐτυχῶς, ὄχι τόσο, ὅσο παλαιότερα.

Ἄς μᾶς ἐπιτραπεῖ νά σημειώσουμε καί μερικές σοβαρές ἀστοχίες στό θέμα τῆς τηρήσεως τῶν γλωσσικῶν κανόνων. Δέν ἐκκενώνονται οἱ ἄνθρωποι. Ἐκκενώνεται ἡ περιοχή, στήν συγκεκριμένη δέ περίπτωση ἐκκενώνεται τό νησί τῆς Σαντορίνης. Δέν ὑπάρχει παθητική φωνή στό ἐν λόγῳ ρῆμα καί τό οὐσιαστικό εἶναι ἡ «ἐκκένωση». Αὐτόν τόν καιρό, λοιπόν, ἐκκενώνεται βαθμηδόν ἡ Σαντορίνη λόγῳ τῶν σεισμῶν.

Φυσικά, στό νησί ὑπάρχει καί τό ἐνεργό ἡφαίστειο, γιά τήν πιθανή ἀφύπνιση τοῦ ὁποίου οἱ ἀπόψεις τῶν σεισμολόγων διίστανται. Καί κάτι τέτοιο εἶναι φυσικό, ἀφοῦ ἡ σεισμολογία εἶναι πολύ νέα, σχετικῶς, ἐπιστήμη, καί ἡ πρόβλεψη τῶν σεισμῶν εἶναι –μέχρι τώρα– ἐξαιρετικά δύσκολη ἄν ὄχι ἀδύνατη.

Θυμᾶμαι ὅτι τό μεγάλο πανηγύρι μέ τίς πολλές διαφορετικές ἀπόψεις τῶν –σχεδόν ἀγνώστων μέχρι τότε–καθηγητῶν τῆς σεισμολογίας ἄρχισε δειλά-δειλά ἔπειτα ἀπό τόν μεγάλο σεισμό τῆς Θεσσαλονίκης, τοῦ 1978.

Τό 1981, μέ τόν σεισμό τῶν Ἀλκυονίδων, οἱ καθηγητές εἶχαν τήν τιμητική τους. Ὅταν δέ ἄρχισε νά ἐκπέμπει καί ἡ ἰδιωτική τηλεόραση, μέ τό πού εἴχαμε ἕνα μικρό κούνημα, ἄρχιζε τό σήριαλ στά κανάλια. Κι ὅταν, ἀργότερα, ἐμφανίσθηκε τό περίφημο «ΒΑΝ» τοῦ καθηγητοῦ Βαρώτσου, ἄρχισε ἡ σοβαρή διαμάχη μεταξύ τῶν καθηγητῶν, καθώς ἡ ἔρευνα εἶχε ἀρχίσει τότε νά διεκδικεῖ (καί δικαίως) σημαντικά κονδύλια γιά τήν ἐνίσχυσή της.

Σήμερα, μέ τήν Σαντορίνη νά χορεύει στούς ρυθμούς τοῦ Ἡφαίστου καί τοῦ Ἐγκέλαδου, οἱ ἀπόψεις εἶναι πάλι πολλές, ἀλλά πλέον ἔχει σταματήσει ἡ ἀνταγωνιστική διάθεση μεταξύ τῶν καθηγητῶν καί τῶν ἐρευνητῶν.

Μπορεῖ νά πέρασαν σαράντα καί πλέον χρόνια ἀπό τόν σεισμό τῶν Ἀλκυονίδων, ἀλλά πρόβλεψη μέχρι σήμερα δέν εἴδαμε. Ὅπως δέν ἔχουμε ἀκόμη δεῖ νά προβλέπουν τούς σεισμούς οἱ Ἰάπωνες καί οἱ Ἀμερικανοί, στῶν ὁποίων τίς χῶρες οἱ σεισμοί εἶναι καί πολλοί καί μεγάλοι.

Ἡ Φύση ὡς γνήσιο θηλυκό δέν δείχνει διατεθειμένη νά ἀποκαλύψει ὅλα της τά μυστικά.