Ἕνας περαστικός στό Γαλάτσι μέ τό καπελλάκι στραβά

Ἡ ἄποψη μας γιά τήν ἐπίσκεψη τοῦ πρωθυπουργοῦ τῆς Ἀλβανίας στήν Ἀθήνα μπορεῖ νά ἐκφρασθεῖ μέ μία καί μόνη λέξη: «Γελοιότης»!

Εἶναι τοὐλάχιστον γελοῖο νά ἔρχεται ὁ πρωθυπουργός μιᾶς χώρας στήν ὁποία ἔχει ἐπιβληθεῖ ὡς καθεστώς ἡ παρανομία (ἕνδεκα χρόνια στήν ἐξουσία βρίσκεται ὁ κ. Ράμα καί ἔχει ἐγκαθιδρύσει ἕνα καθεστώς ἀπολυταρχικό καί χαφιεδίστικο, πού προσομοιάζει μέ ἐκεῖνο τοῦ Ἐμβέρ Χότζα) καί νά προσπαθεῖ νά «κάνει κατάσταση» μιλῶντας σέ μερικές χιλιάδες Ἀλβανούς μετανάστες, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ἤ ζοῦν στήν Ἑλλάδα. Βεβαίως, στό μυαλό τοῦ Ἔντι Ράμα, παρά τό ὅτι σπούδασε καί ἔμεινε στό Παρίσι, παρά τό ὅτι ἔχει ἱκανότητες καί τάσεις καλλιτεχνικές, παραμένει ἡ νοοτροπία τοῦ μικρομέγαλου καί τοῦ ψευτόμαγκα, ὁ ὁποῖος νομίζει ὅτι ἄν φορέσει τό σακάκι μέ τό ἕνα μανίκι ἄδειο καί κρεμασμένο, ὅπως στήν ἐποχή τοῦ Πάγκαλου, γίνεται αὐτομάτως νοματαῖος.

Παλιά, ἕνας χωρικός, πού ἦρθε στήν Ἀθήνα, συνάντησε ἕναν συγχωριανό του. «Τί φκιάν’ ς ρέ Μῆτσο μ’;» τόν ρωτᾶ. Ὁ Μῆτσος, μέ κουστουμιά καί μουστάκι, τόν κοιτάζει μέ ὕφος καί τοῦ λέει.

«Εἶμαι μάγκας!» Ἀπορεῖ ὁ χωρικός. «Καί πῶς γίνηκες μάγκας, Μῆτσο μ’;» Καί ὁ Μῆτσος, στρίβοντας τό μουστάκι: «Τά βράδυα, φορᾶμε τό καπελλάκι μας στραβά καί γινόμαστε μάγκες»! Ἔτσι καί ὁ κ. Ράμα, ἔβαλε ἕνα καπελλάκι στραβά καί ἦλθε στό Γαλάτσι νά κάνει «μαγκιές». Μόνο πού, ὅπως λέει τό ἆσμα τοῦ Μανώλη Ρασούλη, «οἱ μάγκες δέν ὑπάρχουν πιά, τούς πάτησε τό τραῖνο.» Σέ ποιόν, ἀλήθεια, ἦλθε ὁ Ἔντι Ράμα νά «κάνει τόν μάγκα»; Σέ μιά χώρα-πλῆρες μέλος τῆς ΕΕ καί τοῦ ΝΑΤΟ; Σέ μιά χώρα πού –παρά τά προβλήματά της– παραμένει ἡγέτιδα οἰκονομικά καί πολιτικά στά Βαλκάνια; Σέ μιά χώρα στήν ὁποία ζοῦν πολλές χιλιάδες Ἀλβανοί πού ἐργάζονται καί μισθοδοτοῦνται ἀπό τήν Ἑλλάδα καί πού δέν σκοπεύουν νά γυρίσουν στήν Ἀλβανία, ἐπειδή γνωρίζουν ὅτι τό καθεστώς Ράμα κάθε ἄλλο παρά τούς ἐγγυᾶται ἀσφάλεια;

Ἦλθε μέ τό καπελλάκι στραβά γιά νά μᾶς κάνει «ντά», ἐπειδή ἐπελέγη ὁ νομίμως ἐκλεγείς δήμαρχος τῆς Χειμάρρας ἀπό ἕνα ἑλληνικό κόμμα γιά νά μᾶς ἐκπροσωπήσει στό Εὐρωκοινοβούλιο; Ἐν συγχύσει, μᾶλλον, βρίσκεται ὁ Ἀλβανός καλλιτέχνης. Οἱ Ἕλληνες τῆς Βορείου Ἠπείρου δέν εἶναι μετανάστες στήν Βόρειο Ἤπειρο. Εἶναι ἡ γενέθλια πατρίδα τους, εἶναι ἡ γῆ καί ἡ ζωή τους. Ποιά σύγκριση μπορεῖ νά γίνει μεταξύ τῶν Ἑλλήνων τῆς Βορείου Ἠπείρου καί τῶν Ἀλβανῶν μεταναστῶν στήν Ἑλλάδα; Καμμία, ἀσφαλῶς. Πρόκειται γιά δύο ἀπολύτως διαφορετικές περιπτώσεις.

Φυσικά, ἡ ἑλληνική κυβέρνηση δέν θά μποροῦσε νά ἀπαγορεύσει στόν πρωθυπουργό τῆς Ἀλβανίας νά ἔλθει καί νά μιλήσει σέ ὁμοεθνεῖς του, ἔστω καί ἕναν χρόνο πρό τῶν ἐκλογῶν πού θά γίνουν στήν Ἀλβανία τοῦ 2025. Μπορεῖ, ὅμως, νά τοῦ πεῖ «Ἐν τάξει, ἤλθατε, εἴδατε, τά εἴπατε καί ἀπήλθατε. Ἀλλά δέν θά ὑπάρξει δεύτερη φορά!». Καί, φυσικά, γιά νά ὑπάρξει ἴση μεταχείριση ἐκ μέρους μιᾶς δημοκρατικῆς χώρας, ὅπως εἶναι ἡ Ἑλλάς, τό 2025, λίγο πρό τῶν ἀλβανικῶν ἐκλογῶν, θά ἐπιτρέψουμε σέ ὅλους τούς ἀντιπάλους τοῦ Ἔντι Ράμα νά ὀργανώσουν ἀπό μιά συγκέντρωση, στόν ἴδιο χῶρο. Ἴσες εὐκαιρίες, δηλαδή, γιά ὅλους!