Ἀντιγράφω ἀπό τόν ἱστότοπο τῆς Λέσβου «Στό Νησί»: «Ἀπιστευτή περιπέτεια ἔζησε μιά νεαρή κοπέλα κατά τή διάρκεια τοῦ ταξιδιοῦ της μέ πλοῖο τῆς γραμμῆς Πειραιᾶς – Μυτιλήνη, τήν Δευτέρα 10 Μαρτίου, ταξιδεύοντας χωρίς καμπίνα.
Ὅπως ἀνέφερε ἡ ἴδια σέ τηλεφωνική μας ἐπικοινωνία, ὅλα κυλοῦσαν ὁμαλά μέχρι τίς δύο τά ξημερώματα, ὅταν ἀποφάσισε νά ξεκουραστεῖ στίς ἀεροπορικές θέσεις καί στό πάτωμα, ὅπου εἶχε στρώσει πρόχειρα γιά νά κοιμηθεῖ. Ὡστόσο, ξύπνησε ἀπό ἔντονη ἐνόχληση καί φαγούρα σέ διάφορα σημεῖα τοῦ σώματός της. Διαπίστωσε ὅτι εἶχε τσιμπηθεῖ ἀπό κοριό, γεγονός πού τῆς προκάλεσε μεγάλη ἀνησυχία.
Ἀμέσως ἀπευθύνθηκε στόν ὑπεύθυνο τῆς ἑταιρείας, ὁ ὁποῖος τή ρώτησε ἄν εἶχε μαζί της κατοικίδιο, διότι –ὅπως ἀνέφερε– τό πλοῖο ἀκολουθεῖ αὐστηρό πρόγραμμα ἀπολύμανσης καί “δέν ἔχει κοριούς”. “Τούς εἶπα ὅτι τό κατοικίδιό μου εἶναι ἀποπαρασιτωμένο καί, φυσικά, τήν ὥρα πού ἔνιωσα τά τσιμπήματα δέν ἦταν μαζί μου, καθώς στούς ἐσωτερικούς χώρους τῶν πλοίων ἀπαγορεύεται ἡ κυκλοφορία κατοικιδίων. Ἐκείνη τή στιγμή, ἕνας τεράστιος κοριός ἔπεσε ἀπό πάνω μου. Τόν σκότωσα μπροστά στά μάτια τοῦ ὑπευθύνου” εἶπε ἡ κοπέλα.
Τῆς δόθηκε ἀλοιφή γιά τά τσιμπήματα καί σπρέι ἀπολύμανσης γιά τά ροῦχα της. Λίγο ἀργότερα, ἄρχισε νά ἐμφανίζει πρήξιμο στά σημεῖα ὅπου τήν εἶχε τσιμπήσει ὁ κοριός, κάτι πού τήν πανικόβαλε. “Ἔτρεξα στή ρεσεψιόν καί ζήτησα νά μέ δεῖ κάποιος γιατρός καί νά λάβω πρῶτες βοήθειες, καθώς ὑπῆρχε ἔντονη ἐνόχληση σέ πέντε τοὐλάχιστον σημεῖα. Δυστυχῶς, ἡ ἀπάντηση πού ἔλαβα ἦταν ὅτι στό πλοῖο δέν ὑπάρχει γιατρός. Ὁ μοναδικός ἐπιβάτης πού εἶχε δηλώσει τήν ἰατρική του ἰδιότητα ἦταν ψυχίατρος καί θά ἀποβιβαζόταν στήν Χίο. Μόλις ἔφθασε στή Μυτιλήνη, ἀπευθύνθηκε ἀμέσως στό Κέντρο Ὑγείας τῆς πόλης, ὅπου ἐξετάστηκε ἀπό γιατρούς. Στή γνωμάτευσή τους ἀναφέρεται ὅτι παρουσίασε φλεγμονώδη ἀντίδραση καί τῆς συστήθηκε θεραπεία μέ ἀντιβιοτικά καί ἀντισταμινικά».
Κι ἐγώ θυμήθηκα ὅτι τό 2006, ἐπί Κυβερνήσεως Κώστα Καραμανλῆ, ὁ τότε γενικός γραμματεύς τοῦ Ὑπουργείου Ναυτιλίας καθηγητής Ἰωάννης Τζωάννος εἶχε φροντίσει καί εἶχε «περάσει» ἀπό τήν Βουλή διάταξη μέ τήν ὁποία προβλεπόταν νά ὑπηρετοῦν στά πλοῖα τῆς Ἀκτοπλοΐας ἰατροί «πού κάνουν τό ἀγροτικό τους». Προσωπικά, εἶχα ἰδία ἀντίληψη, σέ περιστατικό μέ ἕνα μικρό παιδί σέ πλοῖο τῆς γραμμῆς. Ἀναζητήθηκε ἰατρός, βρέθηκε καί μερίμνησε ἀμέσως, πρός ἀπόλυτη ἱκανοποίηση τῶν γονέων τοῦ παιδιοῦ. Ὡστόσο, ἀργότερα, ἔπειτα ἀπό παρεμβάσεις συνδικαλιστῶν τοῦ ἰατρικοῦ χώρου καί μέ κύριο ἐπιχείρημα ὅτι «οἱ ἰατροί ἀντιμετωπίζονται ὡς μέλη τοῦ πληρώματος», ὁ θεσμός τοῦ «ἀγροτικοῦ» στά ἀκτοπλοϊκά σκάφη ἀτόνησε καί τώρα βρέθηκε ὁ «κοριός» γιά νά ξαναφέρει τό θέμα στήν ἐπικαιρότητα.
Φυσικά, τό θέμα ἔχει δύο ὄψεις. Ναί, χρειάζεται νά ὑπάρχει ἰατρός στά πλοῖα τῆς Ἀκτοπλοΐας. Τά καλοκαίρια στά βαπόρια ὑπάρχουν περισσότερα ἀπό 1.500 ἄτομα. Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά, δέν μπορεῖ ὁ ἰατρός νά ἀντιμετωπίζεται ὡς «πλήρωμα» οὔτε νά ἐργάζεται ἑπτά ἡμέρες τήν ἑβδομάδα. Δέν εἶναι ὅπως ὁ ἰατρός στά κρουαζιερόπλοια, πού ἔχει μεγάλες σχετικῶς ἀποδοχές. Ἰδού πεδίο προβληματισμοῦ γιά τόν ἑπόμενο ὑπουργό Ναυτιλίας!
Μ.Η.Τ. 232122