Γιατί «πέρασμα» καί ὄχι «προορισμός»;

Διαβάζω τά διθυραμβικά σχόλια γιά τόν Πειραιᾶ, γιά τό λιμάνι του δηλαδή…

… τό ὁποῖο «προχωρεῖ γιά νά γίνει τό πρῶτο στήν Εὐρώπη»! Τί σημαίνει αὐτό; Σημαίνει ὅτι ἔχει αὐξηθεῖ καί αὐξάνει συνεχῶς ἡ κίνηση στούς προβλῆτες τῶν Ἐμπορευματοκιβωτίων, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν, γιά σαράντα ἀκόμη χρόνια, στήν κρατική κινεζική ἑταιρεία Cosco. Φυσικά, ἡ πόλη τοῦ Πειραιῶς δέν ἔχει κερδίσει παρά ἐλάχιστα ἀπό τήν ἐπένδυση αὐτή τῶν Κινέζων, καθώς τά βάρη τά ὁποῖα δέχεται ἀπό τό λιμάνι, ἡ διακίνηση, δηλαδή, ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων καί ὀχημάτων κάθε χρόνο, ἡ ρύπανση καί ἡ φασαρία, ἡ φθορά τῶν δρόμων –οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν ὁποίων βρίσκονται σέ ἄθλια κατάσταση– καί ἡ τεράστια κυκλοφοριακή συμφόρηση, ἰδίως τούς θερινούς μῆνες μέ τίς ἀφίξεις καί τίς ἀναχωρήσεις τῶν ἀκτοπλοϊκῶν σκαφῶν, δέν ἀντισταθμίζονται ἀπό τά ἐλάχιστα τά ὁποῖα –βάσει τῆς ἰσχύουσας νομοθεσίας– «ἀφήνει» τό λιμάνι στήν πόλη. Φυσικά, οὐδείς μπορεῖ νά μεμφθεῖ τούς Κινέζους ἐπενδυτές, ἤτοι τό κινεζικό κομμουνιστικό κράτος, τό ὁποῖο ἔλαβε μέρος σέ ἕναν διαφανῆ διαγωνισμό, καθώς ἡ Ἑλλάς ἀπεδείχθη ἀνάξια νά κρατήσει καί νά ἐκμεταλλευθεῖ ἡ ἴδια τόν δικό της λιμενικό πλοῦτο, πλειοδότησε καί ὑπέγραψε τήν γνωστή σύμβαση καί μάλιστα μέ μία …ἀριστερή ἑλληνική κυβέρνηση!

«Καί γιατί γκρινιάζεις; Τί θέλεις; Νά φύγει ἡ Cosco;» μέ ρώτησαν σοβαροί φίλοι, ὅταν μέ ἄκουσαν νά παραπονοῦμαι γιά τήν πόλη μου, ἡ ὁποία ἀσφυκτιᾶ. Ὄχι, ἀσφαλῶς, ἀφοῦ κέρδισαν τόν διαγωνισμό τόν ὁποῖο ἐμεῖς οἱ ἴδιοι προκηρύξαμε. Ἀλλά μέ στενοχωρεῖ, ὅπως καί πολλούς συμπολῖτες μου, τό ὅτι οἱ δημοτικές ἀρχές πού πέρασαν ἀπό τόν Πειραιᾶ, ἀπό τό 1974 καί μετά, δέν φρόντισαν νά ἀποκομίσουν ὀφέλη ἀπό τό λιμάνι.

Θυμᾶμαι, ὅταν μέ ἐπιστολή μου πρός τόν τότε δήμαρχο, τό 2002, πρότεινα νά προσφύγει στά εὐρωπαϊκά δικαστήρια καί νά ἀπαιτήσει ὑψηλές ἀποζημιώσεις ἀπό τόν Ὀργανισμό Λιμένος Πειραιῶς, καθώς ὁ ΟΛΠ, ἀπό τήν ἵδρυσή του μέχρι καί σήμερα, χρησιμοποιεῖ τήν λέξη «Πειραιῶς», χωρίς τήν –ἔγγραφη– συγκατάθεση τοῦ Δήμου, ὁ ὁποῖος κατέχει τόν «τίτλο»! Ἀκραία πρόταση, ἀλλά θά «ἔθετε θέμα». Οὐδείς τήν ἔλαβε σοβαρά ὑπ’ ὄψη!

Ὅταν τό 2005 ἄρχισαν οἱ συζητήσεις μέ τούς Κινέζους γιά τό λιμάνι, ἤλπιζα ὅτι ὁ Δῆμος –σέ συνεννόηση μέ τήν κυβέρνηση– θά ἀπαιτοῦσε ἀπό τούς ἐπενδυτές ὑψηλά καί πολύτιμα ἀντισταθμιστικά ὀφέλη, ὅπως τήν «ὑπογειοποίηση» τῶν γραμμῶν τοῦ «Ἠλεκτρικοῦ» ἀπό τό Νέο Φάληρο μέχρι τό λιμάνι, ὥστε νά ἐξασφαλισθεῖ ἄνετη πρόσβαση στήν πόλη, τήν δημιουργία «περιπάτων» στήν Πειραϊκή καί στήριξη τοῦ παραλιακοῦ δρόμου, ὁ ὁποῖος «τρώγεται» ἀπό τίς καθιζήσεις, τήν ἑνοποίηση τῶν ἀρχαιολογικῶν χώρων στήν περιοχή τῶν Πυλῶν τῆς ἀρχαίας πόλεως.

Πράγματα, τά ὁποῖα τό κινεζικό κράτος δέν θά εἶχε ἀντίρρηση νά πραγματοποιήσει. Τίποτε δέν ἔγινε. Ἀντιθέτως, στήν ἤδη βεβαρημένη πόλη προστέθηκε καί ἕνα …τράμ, πού «ἔκοψε» τίς μισές λωρίδες ἀπό τρεῖς κεντρικές λεωφόρους!

Οὐδείς θέλει «νά φύγει ἡ Cosco». Ἀλλά δέν εἶναι ἁμαρτία νά φύγουν ἀπό τόν Πειραιᾶ καί ὅσοι Πειραιῶτες ἔχουν ἀπομείνει; Μήπως ὁ Πειραιᾶς πρέπει νά πάψει νά εἶναι «Πέρασμα» καί νά γίνει «Προορισμός»;

Απόψεις

Σάββατον, 5 Νοεμβρίου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Πρό 60 ετων: «Ο ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΛΕΠΤΑ!» - «ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΠΩΛΕΙΟΥ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΙΣΙΟΥΣ ΠΑΡΙΣΙΟΙ,»

«Τά Ἴμια ἦταν ἑλληνικά. Ἦττα ὅτι γκριζάρανε οἱ ζῶνες»

Εφημερίς Εστία
Πρώτη φορά Ἕλλην πολιτικός παραδέχεται δημοσίως ὅτι ἡ Κυβέρνησις Σημίτη ἔχασε κυριαρχία ἐπί ἑλληνικοῦ ἐδάφους στήν ἑλληνοτουρκική κρίση τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1996 – Βολές κατά ΠΑΣΟΚ, στήριξις στόν Βενιζέλο καί τόν... Γιῶργο Παπανδρέου

Τό μάθημα ἀπό τίς ΗΠΑ: Μήν ἀγνοεῖς τίς πλειοψηφίες

Μανώλης Κοττάκης
Αὐξάνεται ὁ ριζοσπαστισμός κατά τοῦ καπιταλισμοῦ τῶν ἐλίτ πού δέν περιλαμβάνει τά λαϊκά στρώματα – Ἀπό Ἀριστερά στήν Ἀμερική καί ἀπό Δεξιά στήν Εὐρώπη

Καινούργιο κοσκινάκι μου, ἐδῶ καί τώρα

Δημήτρης Καπράνος
Πᾶμε τώρα νά δοῦμε τό «γιατί τώρα;», πού ἀκούγεται –κακῶς, κατά τήν ἄποψή μας– σχετικά μέ τίς ἀποκαλύψεις διαφόρων, πολύ σοβαρῶν, ὑποθέσεων διαφθορᾶς.

Σαρία vs Εὐρωπαϊκό Δίκαιο: Ἡ μάχη γιά τά ἰσλαμικά δικαστήρια καί τό νικάμπ

Εφημερίς Εστία
Ἡ ἄνοδος τῶν θρησκευτικῶν ὀργάνων ἐπίλυσης διαφορῶν καί ἡ ἀπάντηση τῶν εὐρωπαϊκῶν κυβερνήσεων, ὅπως τῆς Ἰταλίας, μέ ἀπαγορεύσεις καί κόκκινες γραμμές