Νεοελληνική μεγαλομανία

Σάββατον, 31 Ὀκτωβρίου 1959

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΙΣ

Κουβένταν ἁπλῶς ἀποτελοῦν αἱ συζητήσεις περί χρησιμοποιήσεως τοῦ χώρου, ὅπου σήμερον τό Δημοτικόν Νοσοκομεῖον, εἴτε διά πνευματικόν κέντρον εἴτε διά τό Δικαστικόν Μέγαρον, μέ τό ὁποῖον μᾶς ἔφαγεν ἡ νεοελληνική μεγαλομανία, πού θέλει ἕνα τεράστιον κτίριον. Καλόν εἶναι νά καθορισθῇ ὅτι οἱονδήποτε κτίριον εἰς τό γήπεδον τοῦ Δημοτικοῦ Νοσοκομείου, δέν θά ἔχῃ περισσοτέρους τῶν τριῶν ὀρόφων, διότι, ἄλλως, θά κατέστρεφεν ὁ ὄγκος του τό πρό αὐτοῦ κτίριον τοῦ Πανεπιστημίου.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΓΕΩΠΟΝΩΝ

Ὁ Πανελλήνιος Σύνδεσμος Γεωπόνων δι’ ὑπομνήματός του ἐζήτησε τόν διορισμόν 600 γεωπόνων, ἐάν ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμῇ πράγματι τήν ἀναδιοργάνωσιν τῆς γεωργίας. Ὁ διορισμός τῶν 250 μόνον γεωπόνων, κατά τόν Πανελλήνιον Σύνδεσμον, δέν πρόκειται νά συμβάλῃ εἰς τήν ἐπιτυχίαν τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ, διά τοῦτο δέ καί συγκαλεῖται τήν Δευτέραν γενική συνέλευσις αὐτῶν διά νά διαμαρτυρηθοῦν κατά τῆς κυβερνητικῆς ἀποφάσεως.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ