Τέλος τά… ξεγυμνωμένα

Τετάρτη, 13 Μαΐου 1959

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΜΟΝΟΝ ΠΙΡΑΝΤΕΛΛΟ!…

«Ἡ Τζαίην Μάνσφηλδ, φέρουσα ἕνα κτυπητό κόκκινο μαγιό μπικίνι, ἀνήγγειλεν ὅτι ἀπεφάσισεν νά ὑποδύεται μόνον… σοβαρούς δραματικούς ρόλους, διότι ἐβαρύνθη πλέον νά παίζῃ ξεγυμνωμένα μέρη εἰς χονδράς κωμωδίας». Ἀφοῦ, λοιπόν, ἡ γόησσα, μέ τάς τόσας καμπύλας, κατελήφθη ὀψίμως ἀπό τό πάθος νά παίξῃ ντυμένους ρόλους, θά πρέπει, ἀσφαλῶς, νά πρωταγωνιστήσῃ εἰς τό γνωστόν δρᾶμα τοῦ Πιραντέλλο: «Ἄς ντύσωμε τούς γυμνούς»!… Θά ἔχῃ μεγάλην ἐπιτυχίαν!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΝ ΤΟ ΜΑΓΕΙΡΕΥΜΑ ΠΑΤΑΤΑΣ

Δι’ ἀγορανομικῆς διατάξεως, κοινοποιηθείσης σήμερον, ὑποχρεοῦνται οἱ διευθυνταί ἑστιατορίων καί οἰνομαγειρείων πολυτελείας, α΄, β΄, γ΄, καί δ΄ τάξεως ὅπως καθ’ ἑκάστην, καί τήν μεσημβρίαν καί τήν ἑσπέραν, παρασκευάζουν ἕν τουλάχιστον φαγητόν κύριον ἐκ γεωμήλων (γιαχνί, φούρνου, ραγοῦ κ.λπ.). Ὡς κύριον φαγητόν δέν νοοῦνται πατάται βρασταί (σαλάτα) καί τηγανηταί, διότι αὗται ἀποτελοῦν συμπληρωματικόν φαγητόν.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ