Ἡ Διευθύντρια τῆς Βιβλιοθήκης τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων μυεῖ ὡς συγγραφεύς τά παιδιά στήν Ἱστορία, μέ τό ἔργο «Τά μπαοῦλα τοῦ Καποδίστρια», ἐπισημαίνουσα στήν «Ἑστία» ὅτι «ἐπιτυχημένο εἶναι ἕνα παιδικό ἱστορικό βιβλίο πού μεταδίδει ἀλήθειες μέ ἐκφραστική ἀμεσότητα ὁδηγῶντας σέ σκέψεις, μεταδίδει πληροφορίες μέ τρόπο εὐκρινῆ καί εὔληπτο, καί μέ τόν τρόπο αὐτόν μπορεῖ νά ξεκλειδώσει καί νά διασυνδέσει στοιχεῖα ἤδη γνωστά μαζί μέ τίς νέες πληροφορίες»
Σέ μία Ἑλλάδα παραδοθεῖσα στήν λαγνεία τῶν ματαίων ἐπιδόσεων καί μία καθημερινότητα στήν ὁποία κυριαρχεῖ ἡ εὐτέλεια, ἀποδεικνύεται ὅτι, ὄντως, ταγοί γίνονται ἐκεῖνοι πού δέν διαθέτουν μόνον «ἀρετήν καί τόλμην», ἀλλά ἐνεργοῦν γιά τό μέλλον της, τό ὁποῖο ἀποτελοῦν τά παιδιά τῆς σήμερον.
- ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΙΣ στόν ΜΑΚΗ ΔΕΛΗΠΕΤΡΟ
Καί ἡ κυρία Ἕλλη Δρούλια, Διευθύντρια τῆς Βιβλιοθήκης τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, τά μυεῖ ὡς συγγραφεύς στήν Ἱστορία μέ τό ἔργο της «Τά μπαοῦλα τοῦ Καποδίστρια» (Αἴγιο, ἐκδόσεις «Ἡδύφωνο», 2026). Ἡ ἔκδοσις ἀποτελεῖ, τύχῃ ἀγαθῇ, μέσον εἰσαγωγῆς –μέ ποιότητα καί ἐξαιρετική δεινότητα, μεγάλη ἐπιδεξιότητα, τέχνη, εὐστροφία, ἁπλότητα, ἀλλά καί ἐπεξηγηματική, χαρισματική γραφή– τῶν παιδιῶν αὐτοῦ τοῦ τόπου στά «ὑψηλά καί μεγάλα» πού ἐσημειώθησαν στήν χώρα μας.
Οἱ βαθεῖες γνώσεις της ἀποτελοῦν τόν δόκιμο τρόπο ἀφηγήσεως τοῦ ὄντως ἱκανοῦ πού δύναται τό δύσκολον νά εἶναι ἁπλός, ὅπως καί ἡ γραφή του. Τό πῶς ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις ἐξηγεῖ ἡ ἰδία ἡ κυρία Δρούλια, λέγουσα στήν «ΕτΚ»: «Πᾶνε ἀρκετά χρόνια πού παρουσιάστηκε μία σειρά ἐκθέσεων ἀφιερωμένων στόν Ἰωάννη Καποδίστρια σέ διάφορα μέρη, τήν Ἀθήνα, τό Ναύπλιο, τήν Κέρκυρα καί τήν Αἴγινα. Πόλεις ἀπό τίς ὁποῖες ὁ Καποδίστριας πέρασε, ὅπου ἔζησε καί ἄφησε τό στίγμα του. Ξεναγῶντας, ἕνα μεσημεράκι στήν Αἴγινα, στό γραφεῖο τοῦ Κυβερνήτη, ὅπως εἶχε ἀνασυσταθεῖ σκηνογραφικά, ἀναφέρθηκα καί στά λιτά μπαοῦλα τοῦ Καποδίστρια.
Ἕνας μικρός, πού παρακολουθοῦσε μέ ἐνδιαφέρον, μέ διέκοψε γιά νά ρωτήσει τί εἶναι τά “μπαροῦλα”. Δέν γνώριζε οὔτε τήν λέξη, οὔτε ἀναγνώριζε τό ἴδιο τό ἀντικείμενο. Τότε ἀκριβῶς γεννήθηκε ἡ ἰδέα νά γράψω τό ἔργο “Τά μπαοῦλα τοῦ Καποδίστρια”, ἕνα παιδικό βιβλίο πού νά ἐξηγεῖ τί ἦταν τό μπαοῦλο, πῶς ἦταν, σέ τί χρησίμευε καί νά ἀναφερόταν στόν Καποδίστρια». Ἦταν ἡ ἀφορμή γιά νά γίνει κατανοητή ἡ ἐπικρατοῦσα ἀτμόσφαιρα τῆς ἐποχῆς, μέ τήν συγγραφέα νά ἐπισημαίνει: «Πρόθεσή μου, ἀκόμη, εἶναι νά μιλήσω γιά μιά συγκεκριμένη χρονιά, κρίσιμη τῆς Νεοελληνικῆς Ἱστορίας, τό 1827, ὁπότε ἡ Γ΄ Ἐθνοσυνέλευση τῆς Τροιζήνας ἐξέλεξε τόν Καποδίστρια Κυβερνήτη τῆς Ἑλλάδας, μέ ἑπταετῆ θητεία».
Μέσα ἀπό τά… μπαοῦλα τοῦ Κυβερνήτου ἀναδύεται ἡ ἄγνωστος ὄψις, τό ταξίδι πρός τήν ἀναγεννωμένη Ἑλλάδα
Ὡς ἱστορήτρια, ἐξηγεῖ στήν «Ἑστία»: «Ὁ Καποδίστριας, πού ἦταν ἐγκαταστημένος στήν Γενεύη, ἀποδέχθηκε τήν ἐκλογή του· ὀργάνωσε στρατηγικά τό ταξίδι του πρός τήν Ἑλλάδα, μέ ἐνδιάμεσους σταθμούς τήν Πετρούπολη, τό Παρίσι καί τό Λονδῖνο. Ἤθελε νά προλειάνει τό ἔδαφος διπλωματικά, πρίν πατήσει τό πόδι του στό νεοσύστατο κράτος. Μέσῳ Ἑλβετίας καί Ἰταλίας, ἔφθασε στό λιμάνι τῆς Ἀγκώνας, ὅπου ἐξ αἰτίας μεγάλης κακοκαιρίας ἀποκλείστηκε γιά πολλές ἑβδομάδες. Στήν Μάλτα συνάντησε τόν Κόδριγκτων. Ἀξιοποίησε πρός ὄφελος τῆς Ἑλλάδας τήν συνάντηση αὐτή. Τά βαρειά, μικρά καί μεγάλα μπαοῦλα, οἱ κοπιαστικές μετακινήσεις μέ ἅμαξες σέ δρόμους λασπωμένους τόν χειμῶνα καί σκονισμένους τό καλοκαίρι, τό φόρτωμα, τό δέσιμο καί τό ξεφόρτωμα ἀποκαλύπτουν τά μέσα μεταφορᾶς καί τίς δυσκολίες τῆς ἐποχῆς τους. Ἡ πραγματικότητα τῶν μετακινήσεων, τόσο διαφορετική ἀπό τήν δική μας, παρουσιάζεται γιά νά μήν λησμονοῦμε, γιά νά μήν παίρνουμε τά πράγματα δεδομένα, καθώς ὅλα ἔχουν τήν προϊστορία τους».
Ποιά ἀντικείμενα περιεῖχαν τά μπαοῦλα
Τί περιεῖχαν οἱ ἀποσκευές τοῦ Κυβερνήτου; Ὅπως ἀποκαλύπτει στό βιβλίο, «τά μπαοῦλα πού ἐν τέλει ἀποβιβάστηκαν μαζί μέ τόν Καποδίστρια περιλάμβαναν ἐκεῖνα πού ἔκρινε κατάλληλα καί χρήσιμα στήν νέα του ἀποστολή. Ἴσα-ἴσα τά ἀπαραίτητα ροῦχα καί τά προσωπικά του εἴδη, τήν ἀλληλογραφία μέ τούς δικούς του, τήν Ρωξάνδρα Στούρτζα καί τόν πλατύ κύκλο τῶν φίλων του, τά ἀγαπημένα του βιβλία καί ἄφθονη γραφική ὕλη.
Ὁ Καποδίστριας εἶχε ἔρθει ἀποφασισμένος νά ἀφοσιωθεῖ στήν ἑλληνική ὑπόθεση. Ἀντικείμενα τοῦ Κυβερνήτη καί τῆς εὐρύτερης οἰκογένειας σώζονται καί παρουσιάζονται στό Μουσεῖο Καποδίστρια – Κέντρο Καποδιστριακῶν Μελετῶν, τό ὁποῖο στεγάζεται σέ μία ἀπό τίς ἐξοχικές κατοικίες καί κτῆμα τῆς οἰκογένειας στήν Κουκουρίτσα, στήν Κέρκυρα. Ἡ Συλλογή τοῦ Μουσείου Καποδίστρια περιλαμβάνει τόν μεγαλύτερο ἀριθμό προσωπικῶν ἀντικειμένων τοῦ Κυβερνήτη: τά πρωτότυπα καί πολυτελῆ τιμητικά δῶρα πού δέχθηκε στήν διάρκεια τῆς πολιτικῆς του σταδιοδρομίας, προσωπικά του βιβλία, διάφορα ἀντικείμενα τῆς οἰκοσκευῆς του, δῶρα πού ἔστελνε στούς γονεῖς του. Ἐκεῖ, φυλάσσονται προσωπογραφίες τοῦ ἴδιου καί τῆς οἰκογένειάς του, γκραβοῦρες, πολλά οἰκογενειακά κειμήλια καί ἔπιπλα, ὅπως καί τεκμήρια τοῦ 19ου αἰώνα, κυρίως. Ἀντικείμενα τοῦ Καποδίστρια βρίσκονται καί ἀλλοῦ, ὅπως γιά παράδειγμα στό Μουσεῖο Μπενάκη. Τά χαρτιά του, τό ἀρχεῖο του βρίσκεται στήν Ρωσσία».
Ἀναβίωσις τῶν τεκταινομένων τῆς ἐποχῆς
Μέγα τό τόλμημα, δυσκολωτέρα ἡ ἐπίτευξις τῆς στοχεύσεως, ὅταν ἀπευθύνεσαι σέ παιδιά. Ἀπαντητικῶς σέ σχετικό ἐρώτημα, ἡ κυρία Δρούλια ἀναφέρει: «Ἡ συγγραφή παιδικῶν βιβλίων γενικώτερα φέρει ἕνα βάρος, μιά εἰδική εὐθύνη. Πρωτοπροσφέρουν τήν ἐμπειρία τῆς ἀνάγνωσης. Ἀνοίγουν τήν πόρτα στόν μαγικό κόσμο τῆς φαντασίας, μά καί τῆς πραγματικότητας τῶν βιβλίων, ὅπου ὅποιος μπεῖ κερδίζει ταξίδια πραγματικά καί τοῦ νοῦ, ὄνειρα, ὀμορφιά, αἰσιοδοξία γιά τό μέλλον.
Τά λεγόμενα ἱστορικά βιβλία μπορεῖ νά βασίζονται στήν μυθοπλασία, ὅπου ὁ μικρός ἥρωας ἤ ἡ μικρή ἡρωίδα κινεῖται μέσα σέ συγκεκριμένο ἱστορικό πλαίσιο, συναντᾶ ὑπαρκτά πρόσωπα ἤ ἡ ζωή του ἀκολουθεῖ τό ρεῦμα τῆς ἐποχῆς. Ἤ μπορεῖ νά ἀναφέρονται πιστά σέ ὑπαρκτά πρόσωπα καί γεγονότα, προσφέροντας πληροφορίες καί ἀκριβῆ, κατά τό δυνατόν, στοιχεῖα».
Στήν δεύτερη κατηγορία ἀνήκει τό βιβλίο «Τά μπαοῦλα τοῦ Καποδίστρια». Ἡ ἐπιλογή τοῦ θέματος σχετίζεται μέ τό γεγονός ὅτι «οἱ συγγραφεῖς μας ἔχουν νά ἐπιδείξουν ἀξιόλογο ἔργο, εὐαισθητοποιημένοι ἀπό τήν ἑλληνική πολιτισμική κληρονομιά καί τήν Ἱστορία. Ὅπως παρατηρεῖται σέ ὅλο τό φάσμα θέασης τῆς Ἱστορίας μας, στό σύνολο τῶν ἐπιστημονικῶν πεδίων, θά μποροῦσε νά πεῖ κανείς γενικά καί σχηματικά ὅτι τό ἐνδιαφέρον γιά τήν Ἀρχαιότητα ὑπερισχύει ὅλων τῶν χρονικῶν περιόδων.
Γεγονός πού ἀποτυπώνεται καί στήν ἑλληνική παιδική βιβλιοπαραγωγή. Ἡ Βυζαντινή θεματολογία ὑστερεῖ συγκριτικά μέ αὐτήν τῆς Ἀρχαιότητας, καί ἀκολουθεῖ ἡ παραγωγή παιδικῶν βιβλίων πού ἀναφέρονται στήν νεώτερη Ἑλλάδα. Ἡ ἐπέτειος τῶν 200 χρόνων ἀπό τήν ἔναρξη τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης λειτούργησε ὡς ἔμπνευση δημιουργίας νέων τίτλων γύρω ἀπό τόν Ἀγῶνα τοῦ 1821. Κυρίως, ἀφοροῦν ἡρωικές προσωπικότητες, ἀγωνιστές, καί λιγώτερο πολιτικούς, διπλωμάτες, ἀνθρώπους τῶν γραμμάτων καί τῶν τεχνῶν».
Ἐπιτυχημένο εἶναι ἕνα παιδικό ἱστορικό βιβλίο πού μεταδίδει ἀλήθειες μέ ἐκφραστική ἀμεσότητα
Τό πότε θά θεωροῦσε ἐπιτυχημένη τήν προσπάθεια, ὡς προσωπική στοχοθεσία, προκύπτει ἀβιάστως. Ἡ κυρία Ἕλλη Δρούλια διασαφηνίζει: «Ἐπιτυχημένο θά μποροῦσε νά χαρακτηρίσει κανείς ἕνα βιβλίο ἱστορικοῦ περιεχομένου τό ὁποῖο προκαλεῖ τό ἐνδιαφέρον, εἶναι ἑλκυστικό γιά μικρούς καί μεγάλους, ὥστε νά τό ἐπιλέξουν γιά τά παιδιά τους. Ἕνα βιβλίο πού προσφέρει καλαίσθητη εἰκονογράφηση καί δημιουργεῖ εἰκόνες τοῦ παρελθόντος· μέ ἄλλα λόγια, ἐμπλουτίζει τίς προσλαμβάνουσες παραστάσεις τῶν παιδιῶν.
Ἐπιτυχημένο εἶναι ἕνα παιδικό ἱστορικό βιβλίο πού μεταδίδει ἀλήθειες μέ ἐκφραστική ἀμεσότητα. Μεταδίδει πληροφορίες μέ τρόπο εὐκρινῆ καί εὔληπτο, καί μέ τόν τρόπο αὐτόν μπορεῖ νά ξεκλειδώσει καί νά διασυνδέσει στοιχεῖα ἤδη γνωστά μαζί μέ τίς νέες πληροφορίες, ὁδηγῶντας σέ παραλληλισμούς, συμπεράσματα, σκέψεις. Ἐπιτυχία εἶναι αὐτοί οἱ συλλογισμοί νά βρίσκουν χῶρο νά διατυπωθοῦν καί νά προκαλέσουν κουβέντες».
ΟΙ «ΕΥΣΥΓΚΙΝΗΤΟΙ» ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΩΣ… ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΧΑΜΑΣ
Θά ἠδύνατο νά θεωρηθεῖ ἀποτέλεσμα εὐαισθησίας τοῦ κινηματογραφικοῦ χώρου, ἐάν ἐνεφανίζετο ὡς γεγονός ταυτίσεως, ἡ ὁμόθυμος συστράτευσις ἠθοποιῶν καί σκηνοθετῶν περί τοῦ λεγομένου «Παλαιστινιακοῦ» ζητήματος. Θά ἦτο κατανοητή ἡ ὑπέρμετρος εὐσυγκινησία, ἐάν δέν προσήγγιζε τά ὅρια τοῦ «κίτς», τοῦ μαζικῶς παραγομένου, τοῦ φολκλόρ, κακογούστου προϊόντος, πρός διαφήμισιν! Πρός δήλωσιν «ὑγιῶν φρονημάτων» σέ ὅλα τά φεστιβάλ τοῦ κόσμου, στά ὁποῖα μία ταινία, ἐάν δέν ἔχει ἔστω φιλοπαλαιστινιακό ὑπαινιγμό, δέν ἀποτελεῖ θέμα συζητήσεως.
Ἐκτός καί ἐάν ἐπιλέξει ὁ δημιουργός της τήν ἐνασχόληση μέ κοινωνικῶς περιθωριακά ἄτομα ἤ ἀκραίως καί ἐπιδεικτικῶς σεξουαλικῶς ἀποκλίνοντα. Διεθνῶς αὐτή ἡ… «μόδα» ἀποτελεῖ δεῖγμα γραφῆς τοῦ ἀντι-Τραμπικοῦ χώρου. Πιστοποίηση ταυτίσεως μέ τούς «Δημοκρατικούς». Ἀκολουθεῖ ἡ Εὐρώπη, ἡ Ἑλλάς. Φεστιβάλ δέν γίνεται ἄνευ (βλ. ὑπέρ τῆς Χαμάς) φιλοπαλαιστινιακῆς διαμαρτυρίας. Δύνανται οἱ πολιτικῶς ὀρθόδοξοι τοῦ σινεμᾶ, καθολικῶς διαμαρτυρόμενοι, νά προβάλλουν σκηνές σφαγῶν, βιασμῶν τῆς Χαμάς; Ἤ λειτουργοῦν αὐστηρῶς «ἐπαγγελματικῶς» γιά τήν αὐτοπροβολή τους, ὡς Γραφεῖο Τύπου αὐτῆς, γιά νά ἀποφύγουν τήν… ἀνεργία;
*Ἡ κυρία Ἕλλη Δρούλια εἶναι πτυχιοῦχος τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Ἐθνικοῦ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καί κάτοχος μεταπτυχιακοῦ τίτλου στήν «Ἱστορία καί τόν Πολιτισμό τοῦ Βυζαντινοῦ καί Μεταβυζαντινοῦ Κόσμου», τῆς Σορβόννης Ι. Συνειργάσθη στό πρόγραμμα τῆς Ἑλληνικῆς Βιβλιογραφίας τοῦ 19ου αἰῶνος μέ ἐπιστημονικό ὑπεύθυνο τόν Φίλιππο Ἠλιοῦ. Ἀπό τό 1992 ἐργάζεται στήν Βιβλιοθήκη τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων καί ἀπό τό 2015 συμβάλλει ἀπό τήν θέση τῆς Διευθυντρίας τῆς Βιβλιοθήκης. Ἔχει συμμετάσχει σέ συνέδρια, στήν Ἑλλάδα καί τό ἐξωτερικό, ἔχει γράψει ἄρθρα καί βιβλιοπαρουσιάσεις περί θεμάτων βιβλιοθηκῶν καί ἀρχείων, βιβλιολογίας καί τοῦ πολιτισμοῦ τῶν βιβλίων. Ἔργα της εἶναι: «Τά Μονόφυλλα τοῦ Ε.Λ.Ι.Α. (1800-1863)»· «Βιβλιογραφική παρουσίαση», Ἀθήνα, Ε.Λ.Ι.Α. 1989· «Ἡ ἐφημερίδα “Χρόνος” τοῦ Ἰωάννη Φιλήμονα, 1833»· περιλήψεις – εὑρετήρια, Ἀθήνα, Ἑταιρεία Μελέτης Νέου Ἑλληνισμοῦ – Μνήμων, 2010. Ἐπίσης τά λογοτεχνικά: «Ρωμανός ὁ ψηφωτής στή Ραβέννα καί ἄλλες βυζαντινές διηγήσεις», Ἀθήνα, Κανάκη, 2016, καί «Γιά τήν ἀγάπη τῶν βιβλίων», Νῆσος, 2018.
Μ.Η.Τ. 232122