Ὁ Βασιλεύς Χάραλντ, ἡ Σόνια καί ὁ… Μαρινόπουλος

Γιά ἀρκετά χρόνια, ἐργάσθηκα ὡς ἀνταποκριτής νορβηγικοῦ πρακτορείου εἰδήσεων (International Press Features) μαζί μέ τόν Νορβηγό συνάδελφό μου καί συγγραφέα Ράγκναρ Γκράντ Στένε, ὁ ὁποῖος ἔμεινε στόν Πειραιᾶ ἀρκετά χρόνια, πρίν μετοικήσει στίς ΗΠΑ, ὅπου καί ἀπεβίωσε

Ἔτσι, εἶχα ἀναπτύξει πολύ καλές σχέσεις μέ τούς Νορβηγούς, μέ τήν (μικρή) νορβηγική κοινότητα στήν Ἀθήνα, εἶχα γνωρίσει τόν Πρωθυπουργό Νόρντλι, ἀργότερα τήν Πρωθυπουργό Χάρλεμ Γκρό Μπρούντλαντ καί τόν Πρωθυπουργό Γένς Στόλτενμπεργκ.

Ἀπό τήν Χάρλεμ Γκρό καί τόν Στόλτενμπεργκ εἶχα πάρει συνεντεύξεις. Ἡ γνωριμία μου μέ τόν Βασιλέα Χάραλντ, ἕναν ἐξαιρετικό ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος ἀπεβίωσε χθές σέ ἡλικία 90 ἐτῶν, ἔγινε μέσῳ τοῦ τότε Προξένου τῆς Νορβηγίας, Βασίλη Σαραντίτη. Τό βασιλικό ζεῦγος ἐρχόταν τακτικά (χωρίς ἐπίσημο χαρακτῆρα καί μέ ἀφάνταστη γιά ἐμᾶς ἁπλότητα) στήν Ἑλλάδα, κυρίως γιά νά ἀπολαύσει ἱστιοπλοΐα στό Αἰγαῖο καί τό Ἰόνιο.

Ὁ Βασιλεύς Χάρλαντ ἦταν μανιώδης (καί πολύ καλός) ἱστιοπλόος. Ἕνα πρωί πού βρισκόμουν στό γραφεῖο τοῦ Σαραντίτη γιά τόν πρωινό μας καφέ καί τό πολιτικό κούς-κούς, μοῦ εἶπε «νά πᾶμε γιά λίγο στό σκάφος τοῦ Βασιλιᾶ καί τῆς Βασίλισσας», ἐξηγῶντας μου ὅτι εἶχε ἔλθει γιά ὀλιγοήμερες διακοπές τό βασιλικό ζεῦγος τῆς Νορβηγίας.

Ἔτσι γνωρίστηκα μέ τόν Βασιλέα Χάραλντ καί τήν Βασίλισσα Σόνια, ἀπό τούς ὁποίους, ἀργότερα, πῆρα συνέντευξη στό παλάτι τοῦ Ὄσλο. Γιά νά ἀντιληφθεῖτε τί θά πεῖ «βασιλικό ζεῦγος» τῆς Νορβηγίας, παραθέτω χαρακτηριστικό περιστατικό ἐκείνης τῆς ἡμέρας, στόν Πειραιᾶ.

Τό ζεῦγος (δηλαδή ὁ Βασίλης) ἔχει ναυλώσει ἕνα μικρό ἱστιοφόρο, ἀραγμένο στό Πασαλιμάνι, καί ἑτοιμάζεται (κυβερνήτης ὁ «Κόνγκ Χάραλντ», δεινός ἱστιοπλόος) νά ἀποπλεύσει γιά τό ἀγαπημένο του Αἰγαῖο.

Ξαφνικά, ἡ Βασίλισσα θυμᾶται ὅτι πρέπει νά κάνει κάποια τελευταῖα ψώνια. Πᾶμε ἀπέναντι, στόν «Μαρινόπουλο» λέει ὁ –τότε– Πρόξενος τῆς Νορβηγίας καί πρώην ὑπουργός Ναυτιλίας, Βασίλης Σαραντίτης. «Ἔλα μαζί κι ἐσύ» μοῦ λέει καί τούς ἀκολούθησα. Ἡ Βασίλισσα τῆς Νορβηγίας, φορῶντας ἕνα ἁπλό τζήν κι ἕνα μπλουζάκι, κάζουαλ ντυμένος καί ὁ πρόξενος, τό ἴδιο καί ἡ ταπεινότης μου.

Περνᾶμε ἀπέναντι, στόν «Μαρινόπουλο» (πρίν γίνει «Σκλαβενίτης»), ἡ Βασίλισσα κάνει τά ψώνια της καί πηγαίνουμε στό ταμεῖο. Ὁ Βασίλης κάνει νά πληρώσει, ἡ Βασίλισσα χαμογελᾶ καί… δίνει τήν πιστωτική της κάρτα! Ἡ ὑπάλληλος κοιτάζει, ἐνῷ ἑτοιμάζεται νά «χτυπήσει» τήν κάρτα (τότε δέν εἶχαν ἀκόμη βγεῖ τά «pos»), καί λέει στόν Βασίλη: «Μά, ἐδῶ γράφει… Βασίλισσα τῆς Νορβηγίας!» «Ναί, ἡ βασίλισσα εἶναι!» ἀπαντᾶ ἐκεῖνος…

Ὁ Χάραλντ ὑπῆρξε ἀπό τούς πλέον ἀγαπητούς Βασιλεῖς τῆς Νορβηγίας, ἦταν ἄνθρωπος ταπεινός, δημοκρατικώτατος καί μέχρι κάποια ἡλικία ἀπολάμβανε τίς βόλτες του στό Ὄσλο ἤ σέ ἄλλες πόλεις μέ τό ποδήλατό του.

Ἡ Βασίλισσα Σόνια εἶναι μιά ἐξαιρετική γυναῖκα, ἐπιβλητική, μορφωμένη, ἀπολύτως ἁπλῆ στούς τρόπους καί τήν προσέγγισή της πρός ὅποιον φιλοξενεῖ ἤ τήν φιλοξενεῖ. Οἱ Νορβηγοί θεωροῦν τόν θεσμό τῆς βασιλείας ὡς ἕνα παλαιό καί ἰσχυρό ἔθιμο καί σέ ὅλους τούς κατά καιρούς Βασιλεῖς ὡς «ἔθιμο» συμπεριφέρονται. Ἄλλα μέρη, ἄλλα ἤθη, ἄλλοι ἄνθρωποι…