Τήν ὥρα πού ἡ Σιγκαπούρη ἐπιστρατεύει ἕνα μυθικό πακέττο, ἀποδεσμεύοντας ἄνω τῶν 55.000 δολλαρίων γιά κάθε παιδί, ἡ Γηραιά Ἤπειρος παρακολουθεῖ ἀμήχανη τήν δική της δημογραφική διολίσθηση. Μόνον πού στήν ἑλληνική περίπτωση, τά νούμερα δέν κτυποῦν ἁπλῶς καμπανάκι
Συνθέτουν μιά εἰκόνα πού παραπέμπει σέ ἀργή ἀλλά σταθερή πληθυσμιακή κατάρρευση.
Στήν ἀσιατική μητρόπολη τῶν 6 ἑκατομμυρίων κατοίκων, ὁ δείκτης γονιμότητος κατρεκύλησε στό ἰσχνό 0,87, σχεδόν δίπλα στό παγκόσμιο ναδίρ τῆς Νοτίου Κορέας. Ὁ Πρωθυπουργός Λῶρενς Γουόνγκ, στήν ἐτησία ὁμιλία του γιά τήν Ἐθνική Ἡμέρα, ἀνεκοίνωσε μιά ὁλική ἀναμόρφωση τῶν ἐπιδομάτων. Στόχος εἶναι νά διευκολυνθεῖ ἡ ἀπόφασις γιά δημιουργία οἰκογενείας σέ μιά χώρα πού γηράσκει μέ ταχυτέρους ρυθμούς ἀπό σχεδόν κάθε ἄλλη. Τά 55.000 δολλάρια δέν μοιράζονται ἀλογίστως.
Ἡ κρατική κάνουλα ἀνοίγει σταδιακῶς στά πρῶτα 17 ἔτη τῆς ζωῆς τοῦ παιδιοῦ, ξεκινῶντας μέ 10.000 δολλάρια ὡς δῶρο γεννήσεως καί 32.000 δολλάρια σέ ἐτήσιες πιστώσεις τῶν 2.000 δολλαρίων μέχρι τά 16 ἔτη. Παραλλήλως, προβλέπονται ἕως 10.000 δολλάρια σέ κρατικές ἐπιχορηγήσεις στόν Λογαριασμό Ἀναπτύξεως Παιδιοῦ, ἄλλα 10.000 δολλάρια στόν λογαριασμό μεταδευτεροβαθμίας ἐκπαιδεύσεως μόλις τό παιδί κλείσει τά 17 ἔτη, καθώς καί 5.000 δολλάρια ἀπ᾿ εὐθείας στόν λογαριασμό Ὑγείας MediSave.
Πίσω στά δικά μας, τά πράγματα εἶναι ἐφιαλτικά. Ἡ Ἑλλάς δέν ἀπέχει ἁπλῶς ἀπό τό ὅριο ἀναπληρώσεως τοῦ 2,1, ἀλλά εὑρίσκεται ἐγκλωβισμένη στό 1,24, πολύ κάτω ἀκόμα καί ἀπό τόν ἤδη χαμηλό εὐρωπαϊκό μέσο ὅρο τοῦ 1,34. Τά ἐπίσημα στοιχεῖα σκιαγραφοῦν τό ἀδιέξοδο, καθώς ἀπό τό 2011 ἡ ζυγαριά γέρνει σταθερῶς ἀρνητικῶς, μέ τό 2024 ἡ «ψαλίδα» νά ἀνοίγει ἐπικινδύνως, καταγράφοντας 125.000 θανάτους ἔναντι μόλις 62.000 γεννήσεων.
Μέ διάμεσο ἡλικία τά 47,2 ἔτη, ἡ χώρα μας εἶναι πλέον ἡ τέταρτη γηραιότερη στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση, πίσω μόνον ἀπό τήν Ἰταλία, τήν Βουλγαρία καί τήν Πορτογαλία. Ὁ ἀκατέργαστος δείκτης γεννητικότητος εὑρίσκεται στό 6,6 ἀνά 1.000 κατοίκους, στό ἴδιο ἐπίπεδο μέ τήν Λιθουανία καί πολύ κοντά στήν Ἰταλία καί τήν Ἱσπανία, ὅταν ἡ Κύπρος ἀγγίζει τό 10,0 καί ἡ Γαλλία τό 9,6. Τήν ἴδια ὥρα, οἱ Ἑλληνίδες ἀποκτοῦν τό πρῶτο τους παιδί κατά μέσον ὅρο στά 32,2 ἔτη, σημειώνοντας μία ἀπό τίς ὑψηλότερες ἡλικίες πρωτοτόκων στήν Εὐρώπη.
Ὅπου οἱ εὐρωπαϊκές χῶρες ἐπιτυγχάνουν σχετική ἀντοχή, τό πράττουν χωρίς νά «ἀγοράζουν» γεννήσεις. Τό γαλλικό καί τό σκανδιναβικό μοντέλο ποντάρουν στίς ὑποδομές. Ἡ Γαλλία χρησιμοποιεῖ τό «Οἰκογενειακό Πηλίκο», ἕνα φορολογικό σύστημα πού ἐλαφρύνει γενναίως τά νοικοκυριά ὅσο αὐξάνονται τά τέκνα, σέ συνδυασμό μέ τήν δωρεάν προσχολική ἀγωγή ἀπό τά 3 ἔτη καί τήν Κάρτα Πολυτέκνων. Οἱ Σκανδιναβοί, ἀπό τήν ἄλλη, ποντάρουν στήν ἰσότητα.
Προσφέρουν 480 ἡμέρες γονικῆς ἀδείας, μέ 90 ἡμέρες ἀποκλειστικῶς γιά τόν πατέρα, ὥστε νά μήν τίς χάνει ἡ οἰκογένεια, ἐγγυημένη θέση σέ βρεφονηπιακό σταθμό ἐντός τετραμήνου μέ πλαφόν στά 130 εὐρώ, καθώς καί νόμιμο δικαίωμα μειωμένου ὡραρίου κατά 25% μέχρι τό παιδί νά γίνει 8 ἐτῶν. Χωρίς ἀναλόγους δομικές τομές καί οὐσιαστικά δίχτυα προστασίας γιά τά νέα ζεύγη, ἡ Ἑλλάς κινδυνεύει νά δεῖ τό δημογραφικό της πρόβλημα νά μετατρέπεται ἀπό μεγάλη κρίση σέ μή ἀναστρέψιμο συνθήκη.



