Ὁ στενός συνεργάτης τῆς Ἄννας Διαμαντοπούλου Π. Λοῦσκος μέ ἀνάρτησή του ζητᾶ ἀναίρεση τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συνεδρίου γιά καμμία συνεργασία μέ τό κυβερνῶν κόμμα καί θέτει ζήτημα συγκροτήσεως Κυβερνήσεως συνεργασίας μέ βάση τό «ἐθνικό συμφέρον» καί τήν ἀνάγκη τῆς «σταθερότητας»
Ἀνένδοτος ὁ δήμαρχος Ἀθηναίων Χάρης Δούκας, ἐπιμένει στό μεγάλο «ὄχι» γιά συνοικέσιο μέ τήν ΝΔ καί κατηγορεῖ τήν ἐσωκομματική ἀντιπολίτευση γιά πολιτική «ἀφομοίωσης» καί «συμπληρωματικῆς δύναμης»
Η Αλήθεια χρειάζεται ὑπομονή, πίστη καί ἀνθεκτικότητα. Νά μή λυγίζεις ὅταν σοῦ ζητοῦν νά τήν ἀνακαλέσεις καί νά ζητήσεις συγγνώμη. Ὁ χρόνος δικαιώνει. Στίς 2 Αὐγούστου ἡ ἐφημερίδα μας ἀποκάλυψε τίς διεργασίες πού βρίσκονται σέ ἐξέλιξη στό κόμμα τῆς Ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως γιά τήν ἐνδεχόμενη μετεκλογική συγκρότηση Κυβερνήσεως συνεργασίας μεταξύ Νέας Δημοκρατίας καί ΠΑΣΟΚ.
21 μέρες μετά καί μέ ἀφορμή ἄρθρο τοῦ δημάρχου Ἀθηναίων Χάρη Δούκα στήν «Ἐφημερίδα τῶν Συντακτῶν», μέ τό ὁποῖο ὑπερασπίζεται τό «ὄχι» τοῦ Συνεδρίου γιά συνεργασία μέ τήν Νέα Δημοκρατία, καί ἀφοῦ προηγήθηκαν δημοσιεύματα γιά πρωτοβουλίες στελεχῶν τοῦ ΠΑΣΟΚ γιά τήν σύγκληση ἐκτάκτου Συνεδρίου πού θά ἀλλάξει τήν ἀπόφαση καί θά ἄρει τό ἀπαγορευτικό γιά συμπόρευση μέ τόν κύριο Μητσοτάκη, τά πράγματα σιγά-σιγά ἀρχίζουν νά ξεκαθαρίζουν καί ἡ κατάσταση νά ξεδιαλύνεται.
Ὁ ὁρίζοντας ἀπό θολός γίνεται καθαρός. «Στενός συνεργάτης» τῆς Ἄννας Διαμαντοπούλου, σέ ἀνάρτησή του χθές στά μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως, θέτει ζήτημα γιά τίς κυβερνητικές συνεργασίες τοῦ Κινήματος μετεκλογικῶς, μή ἀποκλείοντας τήν συνεργασία μέ τήν ΝΔ, μέ τό ἐπιχείρημα ὅτι ἄλλαξαν οἱ συνθῆκες ἀπό τότε πού ἔλαβε τή συγκεκριμένη ἀπόφαση τό Συνέδριο καθώς ἐμφανίστηκαν τά κόμματα Τσίπρα καί Καρυστιανοῦ. Μέ τήν φράση «οἱ ἀποφάσεις δέν εἶναι εὐαγγέλια». Πιό ἠχηρή ἐπιβεβαίωση δέν θά μποροῦσε νά ὑπάρξει. Εὐχαριστοῦμε θερμά.
Θά παραθέσουμε ἁπλῶς τό ρεπορτάζ, χωρίς ἰδιαίτερα σχόλια, γιατί ἡ ἴδια ἡ πραγματικότητα ἐκδικεῖται καμμιά φορά αὐτούς πού ὑποστηρίζουν ὅτι τίς φωτιές τίς βάζουν δημοσιογράφοι καί ὄχι οἱ ἴδιοι. Ὅλα ξεκίνησαν τό Σάββατο.
Ὁ Χάρης Δούκας, στό ἄρθρο του στήν «Ἐφημερίδα τῶν Συντακτῶν», κάλεσε τό ΠΑΣΟΚ νά ὑπερασπιστεῖ μέ ἀκόμη μεγαλύτερο πάθος τό «ὄχι» τοῦ Συνεδρίου γιά συνεργασία μέ τήν ΝΔ. Μίλησε γιά «σοσιαλδημοκρατία τῆς ἀφομοίωσης», γιά «δημοκρατικό ριζοσπαστικό ρεαλισμό» καί γιά τίς «προοδευτικές δυνάμεις». Πιό συγκεκριμένα τόνισε:
«Ἔρχονται κάποιες στιγμές πού πρέπει κανείς νά πεῖ τό μεγάλο “ὄχι”. Οἱ προοδευτικές πολιτικές πρέπει νά γίνουν δύναμη ἀνατροπῆς ἤ δύναμη ἀφομοίωσης; Τό δίλημμα χρειάζεται νά ἀπαντηθεῖ ἐγκαίρως καί σωστά. Ἀλλιῶς, ὁ κίνδυνος δέν εἶναι ἁπλῶς νά χαθεῖ ἀκόμη μία ἐκλογική μάχη. Αὐτή τήν φορά, ὁ κίνδυνος εἶναι νά χαθεῖ ὁ ἴδιος ὁ ἱστορικός ρόλος ὕπαρξης τῆς δημοκρατικῆς παράταξης.
Γιά πολλά χρόνια, διεθνῶς, διαμορφώθηκε μιά σχολή “σοσιαλδημοκρατίας τῆς ἀφομοίωσης”. Ἡ σχολή αὐτή δέν ἐπιδιώκει νά νικήσει τίς δεξιές ἀπόψεις, ἀλλά νά δώσει ἐξετάσεις ὡς ὑπεύθυνος μελλοντικός ἑταῖρος, ὡς συμπληρωματική δύναμη». Σύμφωνα μέ τήν ἱστοσελίδα Dnews τοῦ Βασίλη Σκουρῆ, πού ἔχει ἄριστη εἰκόνα γιά τίς διεργασίες στήν Κεντροαριστερά, τό ἄρθρο αὐτό τοῦ κυρίου Δούκα ἀποτέλεσε «μήνυμα πρός τήν δεξιά πτέρυγα τοῦ ΠΑΣΟΚ».
Καί πρός τοῦτο, πάντα σύμφωνα μέ τήν ἴδια ἱστοσελίδα, ἀνέλαβε νά ἀπαντήσει στόν δήμαρχο Ἀθηναίων ὁ «στενός συνεργάτης» τῆς Ἄννας Διαμαντοπούλου Παναγιώτης Λοῦσκος, παλαιό καί ἱστορικό στέλεχος τοῦ ΠΑΣΟΚ, τό ὁποῖο, ἄν θυμόμαστε καλά, ὑπῆρξε στό παρελθόν στενώτατος συνεργάτης τῆς ἀείμνηστης Βάσως Παπανδρέου. Χθές ὁ κύριος Λοῦσκος, μέ ἀνάρτησή του πού ἀπηχεῖ προφανῶς καί τίς ἀπόψεις τῆς κυρίας Διαμαντοπούλου, ἀπάντησε στόν κύριο Δούκα ὅτι «ἡ ἀπόφαση τοῦ Συνεδρίου δέν εἶναι εὐαγγέλιο». Καί πρόσθεσε, σέ ἕνα μακροσκελές κείμενο, τά κυριώτερα σημεῖα τοῦ ὁποίου δημοσιεύουμε πρός χάριν τῆς ἀλήθειας:
«ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ #ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ – Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΗΝ #ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Τό Συνέδριο πραγματοποιήθηκε πρίν ἀποκτήσουν ὁ Ἀλέξης Τσίπρας καί ἡ Μαρία Καρυστιανοῦ τή σημερινή διακριτή πολιτική καί δημοσκοπική παρουσία. Πρίν διαμορφωθεῖ ὁ σημερινός πολυκερματισμένος κομματικός χάρτης. Πρίν γίνει ἀκόμη πιό πιθανό ὅτι ἡ χώρα θά ὁδηγηθεῖ σέ διαδοχικές ἐκλογές καί, τελικά, σέ Κυβέρνηση συνεργασίας.
Ἀπό τότε τά δεδομένα ἄλλαξαν.
Ἡ Νέα Δημοκρατία προσαρμόζει τή στρατηγική της στή νέα πραγματικότητα. Ὅλοι ἐπαναπροσδιορίζουν στόχους, συμμαχίες καί ἐκλογικά ἀκροατήρια. Μόνο τό ΠΑΣΟΚ μοιάζει νά ἐπαναλαμβάνει μηχανικά τόν στόχο “πρῶτο κόμμα, ἔστω καί μέ μία ψῆφο διαφορά”, τήν ὥρα πού στίς δημοσκοπήσεις καταγράφεται σταθερά πίσω ἀπό τή Νέα Δημοκρατία καί τόν Τσίπρα, ἐνῷ σέ ὁρισμένες μετρήσεις πιέζεται ἀκόμη καί ἀπό τήν Καρυστιανοῦ. Ἡ πρώτη θέση εἶναι ἕνας ἀπολύτως θεμιτός στρατηγικός στόχος. Ὅταν, ὅμως, ἐπαναλαμβάνεται χωρίς ἐνδιάμεσο σχέδιο, χωρίς πολιτικό ὁδικό χάρτη καί χωρίς ἐξήγηση γιά τό πῶς θά ἐπιτευχθεῖ, παύει νά λειτουργεῖ ὡς στόχος ἐξουσίας καί κινδυνεύει νά μετατραπεῖ σέ σύνθημα πού δέν πείθει.
Οἱ συνεδριακές ἀποφάσεις δέν εἶναι ἱερές γραφές. Ἀποτυπώνουν τούς συσχετισμούς καί τά δεδομένα τῆς στιγμῆς κατά τήν ὁποία λαμβάνονται. Οἱ ἀξίες παραμένουν. Ἡ πολιτική στρατηγική, ὅμως, ὀφείλει νά ἀνανεώνεται ὅταν ἀλλάζει ἡ πραγματικότητα. Αὐτό δέν σημαίνει ἐγκατάλειψη τῆς αὐτονομίας τοῦ ΠΑΣΟΚ. Τό ἀντίθετο.
Αὐτονομία δέν σημαίνει ἀπομόνωση.
Δέν σημαίνει ἄρνηση τῶν συσχετισμῶν.
Δέν σημαίνει ὅτι προεξοφλοῦμε ἀπό τώρα εἴτε τήν ἀκυβερνησία εἴτε ἕναν μόνιμο ρόλο ἀντιπολίτευσης.
Αὐτονομία σημαίνει ὅτι τό ΠΑΣΟΚ προσέρχεται στίς ἐκλογές μέ τή δική του ταυτότητα, τό δικό του πρόγραμμα καί τή δική του πρόταση διακυβέρνησης. Δέν γίνεται συμπλήρωμα οὔτε τῆς Νέας Δημοκρατίας οὔτε τοῦ Τσίπρα. Διεκδικεῖ ἰσχυρή λαϊκή ἐντολή καί ἀφήνει τόν ἑλληνικό λαό νά καθορίσει τούς συσχετισμούς.
Καί ἄν ἡ ψῆφος τῶν πολιτῶν ἐπιβάλει συνεργασίες, τότε τό ΠΑΣΟΚ ὀφείλει νά καταθέσει δημόσια τίς δικές του προγραμματικές καί πολιτικές προϋποθέσεις. Νά ἀποφασίσει δημοκρατικά, μέ βάση τό πρόγραμμα, τήν ἀξιοπιστία καί τό ἐθνικό συμφέρον – ὄχι μέ ἀόριστες ταμπέλες “προοδευτικῶν δυνάμεων” καί ὄχι μέ συμφωνίες κορυφῆς πίσω ἀπό κλειστές πόρτες.
Γιατί τό πραγματικά ριζοσπαστικό σήμερα δέν εἶναι ἡ εὔκολη διακήρυξη τῆς “ἀνατροπῆς”. Εἶναι τό ἀληθινό, τό λογικό καί τό ἐφαρμόσιμο.
Εἶναι ἡ σύνδεση:
τῆς ἀνάπτυξης μέ τή δικαιοσύνη,
τῆς παραγωγικῆς οἰκονομίας μέ τήν κοινωνική συνοχή,
τῆς τεχνολογικῆς προόδου μέ τίς ἴσες εὐκαιρίες,
τοῦ ἰσχυροῦ κράτους μέ τήν ἀξιοκρατία,
τῆς πολιτικῆς ἀλλαγῆς μέ τήν κυβερνητική σταθερότητα.
Αὐτή εἶναι ἡ σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία: ὄχι μιά δύναμη ἀφομοίωσης, ἀλλά οὔτε καί μιά δύναμη ἀόριστης διαμαρτυρίας. Μιά δύναμη βαθιῶν μεταρρυθμίσεων, κοινωνικῆς προστασίας, παραγωγικῆς ἀνασυγκρότησης καί ἀξιόπιστης διακυβέρνησης.
Ἑπομένως, τό πραγματικό ἐρώτημα γιά τό ΠΑΣΟΚ δέν εἶναι ἄν θά ἐπαναλαμβάνει τό “ὄχι” τοῦ Συνεδρίου.
Τό ἐρώτημα εἶναι:
Πῶς ἀναλύει τά νέα δεδομένα;
Ποιά κοινωνική πλειοψηφία θέλει νά ἐκφράσει;
Ποιό εἶναι τό σχέδιό του γιά τίς πρῶτες καί τίς πιθανές δεύτερες ἐκλογές;
Καί ποιά σταθερή Κυβέρνηση μπορεῖ νά προτείνει στόν ἑλληνικό λαό;
Τό ΠΑΣΟΚ χρειάζεται σήμερα ἕνα νέο, καθαρό καί ἀξιόπιστο ἀφήγημα:
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΜΕ ΣΧΕΔΙΟ.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΜΕ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ,
ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΜΕ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ.
Καί αὐτό τό ἀφήγημα πρέπει νά ἀποκτήσει συγκεκριμένο περιεχόμενο.
Κατά τήν γνώμη μου καί μέ τά σημερινά δεδομένα, τό ΠΑΣΟΚ ὀφείλει νά καταθέσει στόν δημόσιο διάλογο ἕνα συνεκτικό πακέτο δέκα μεγάλων μεταρρυθμίσεων πού μποροῦν πραγματικά νά ἀλλάξουν τή χώρα.
Νά δώσει περιεχόμενο στό αἴτημα τῆς #ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ.
Δέκα καθαρές, διακριτές κυβερνητικές δεσμεύσεις.
Καί πάνω σέ αὐτές νά θέσει τό μεγάλο, καθαρό πολιτικό ἐρώτημα:
ΠΟΙΟΙ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ;
ΠΟΙΟΙ ΔΕΣΜΕΥΟΝΤΑΙ;
ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ, ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΑΞΗ;
Ὄχι στή βάση ἀόριστων χαρακτηρισμῶν περί “προοδευτικῶν δυνάμεων”.
Ὄχι μέ προκατασκευασμένες συγκολλήσεις κορυφῆς.
Ὄχι μοιράζοντας ἀπό πρίν ὑπουργικές καρέκλες.
Ἀλλά μέ δημόσιες, συγκεκριμένες καί δεσμευτικές προγραμματικές συμφωνίες.
Ἔτσι τό ΠΑΣΟΚ θά ὑποχρεώσει ὅλα τά κόμματα νά ἐγκαταλείψουν τίς γενικόλογες διακηρύξεις καί νά τοποθετηθοῦν ἐπί πραγματικῶν προτάσεων. Νά ποῦν συγκεκριμένα ποῦ συμφωνοῦν, ποῦ διαφωνοῦν καί ποιές ἀλλαγές εἶναι διατεθειμένα νά ἐφαρμόσουν.
Ἔτσι δέν θά #ἑτεροκαθορίζεται ἀπό τή Νέα Δημοκρατία, τόν Τσίπρα ἤ ὁποιονδήποτε ἄλλον. Θά εἶναι τό ἴδιο πού θά #ὁρίζει τήν πολιτική ἀτζέντα, τήν πολιτική ἀντιπαράθεση καί θά καθορίζει τούς ὅρους τῆς ἑπόμενης διακυβέρνησης.
Γιατί ἡ αὐτονομία δέν ἀποδεικνύεται μέ τήν ἀπομόνωση.
Ἀποδεικνύεται μέ τήν #πολιτική ἡγεμονία.
Καί ἡ κυβερνητική #ἀξιοπιστία δέν οἰκοδομεῖται μέ τήν ἐπίκληση παρωχημένων ἀποφάσεων, πού ἐλήφθησαν σέ διαφορετικές πολιτικές συνθῆκες. Οἰκοδομεῖται μέ τήν ἱκανότητα νά διαβάζεις τή νέα πραγματικότητα, νά προτείνεις λύσεις καί νά δημιουργεῖς γύρω ἀπό αὐτές κοινωνικές καί πολιτικές πλειοψηφίες.
ΤΟ ΠΑΣΟΚ #ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΙΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΙΣ #ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΕΙ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ.
ΔΕΚΑ ΜΕΓΑΛΕΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ.
ΜΙΑ #ΚΑΘΑΡΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ.
ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΝΟΙΧΤΗ #ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ:
ΟΣΟΙ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ, ΑΣ ΕΡΘΟΥΝ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ».
Βρίσκουμε τό κείμενο ἐξαιρετικά ἐνδιαφέρον. Ὅταν ἡ ἡγεσία τῆς Ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως πιέζεται νά ἀπορρίψει τήν ἔννοια τῆς «ἀνατροπῆς», νά διαγράψει τά θέματα «διαφάνειας» ἀπό τήν ἀτζέντα της καί ἐγκαλούμενη ὡς δύναμη «διαμαρτυρίας» νά υἱοθετήσει τήν ἔννοια τῆς «κυβερνητικῆς σταθερότητας», πρόκειται γιά ἐξόχως σημαντική πολιτική ἐξέλιξη. Ὅσοι ἐπιχειρήσουν μετά καί ἀπό αὐτό νά ἀμφισβητήσουν τήν ἐφημερίδα μας στό μέλλον, ἄς τό σκεφτοῦν καλά. Δέν ἀδικοῦμε ποτέ κανέναν. Ἀντιθέτως. Ἀποδίδουμε δικαιοσύνη ἀποκαλύπτοντας τήν ἀλήθεια.
Μ.Η.Τ. 232122