Ὠμή παρέμβασις Ἐρντογάν στούς Πομάκους τῆς Θράκης

Tηλεφωνική ἐπικοινωνία τοῦ Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ἐρντογάν μέ κατοίκους τοῦ Ἐχίνου τῆς ὀρεινῆς Ξάνθης

Η Θράκη, ἡ ἀκριτική ἐσχατιά τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἐπανῆλθε στήν ἐπικαιρότητα γιά δύο γεγονότα, τά ὁποῖα, ἄν καί δέν συνδέονται ἀποδεδειγμένως μεταξύ των, ὑπενθυμίζουν τήν ἰδιαιτέρα βαρύτητα τῆς περιοχῆς ὑπό τό πρῖσμα τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας καί τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς.

Τό πρῶτον ἀφορᾶ στήν τηλεφωνική ἐπικοινωνία τοῦ Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ἐρντογάν μέ κατοίκους τοῦ Ἐχίνου τῆς ὀρεινῆς Ξάνθης, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἐπισκέψεως στό χωριό βουλευτοῦ τοῦ κυβερνῶντος κόμματος τῆς γείτονος χώρας. Ἡ πρωτοβουλία αὐτή, ἀνεξαρτήτως τῶν προθέσεων ὑπό τίς ὁποῖες παρουσιάζεται, δέν δύναται νά θεωρηθεῖ ἄνευ πολιτικοῦ συμβολισμοῦ.

Εὐλόγως διερωτᾶται κανείς ποία εἶναι ἡ σκοπιμότης τῆς ἀπ’ εὐθείας ἐπικοινωνίας τοῦ ἀρχηγοῦ ἑνός ξένου κράτους μέ κατοίκους ἑλληνικοῦ χωριοῦ. Ἡ ἐνέργεια αὐτή δέν εἶναι δυνατόν νά ἐκληφθῇ ὡς μία ἁπλῆ ἔκφρασις εὐγενείας.

Ἐντάσσεται σέ ἕνα εὐρύτερο πλαίσιο κινήσεων τῆς Ἀγκύρας, οἱ ὁποῖες ἀσκοῦν ἐπιρροή στήν μουσουλμανική μειονότητα τῆς Θράκης.

Τήν ἰδία στιγμή, οἱ ἑλληνικές Ἀρχές κατέγραψαν μίαν σημαντική ἐπιτυχία στόν τομέα τῆς καταπολεμήσεως τοῦ ὀργανωμένου ἐγκλήματος. Κατόπιν συντονισμένης ἐπιχειρήσεως τῆς Ὑποδιευθύνσεως Ἀντιμετωπίσεως Ὀργανωμένου Ἐγκλήματος Βορείου Ἑλλάδος συνελήφθησαν δύο ὑπήκοοι Τουρκίας, οἱ ὁποῖοι κατηγοροῦνται γιά τήν εἰσαγωγή καί διακίνηση παρανόμου ὁπλισμοῦ ἀπό τήν Τουρκία στήν Ἑλλάδα.

Κατά τήν ἐπιχείρηση ἐνετοπίσθησαν δύο φορτηγά, τά ὁποῖα εἶχαν εἰσέλθει στήν ἑλληνική ἐπικράτεια μέσῳ συνοριακοῦ σταθμοῦ τοῦ Ἕβρου.

Ἀπό τίς σχετικές ἔρευνες προέκυψε ὅτι τό πρῶτο ὄχημα ἦταν προπομπός, ἐνῷ στό δεύτερο ἀνευρέθησαν ἐπιμελῶς ἀποκεκρυμμένα πενῆντα πιστόλια καί σαράντα ἐννέα γεμιστῆρες. Τά ὅπλα δέν ἔφεραν σειριακούς ἀριθμούς, χαρακτηριστικό γνώρισμα τῶν ἀποκαλουμένων «ὅπλων-φαντασμάτων», ὅμοιων πρός ἐκεῖνα τά ὁποῖα εἶχαν κατασχεθεῖ καί σέ προγενεστέρες ἐπιχειρήσεις.

Κατά τά στοιχεῖα τῶν διωκτικῶν Ἀρχῶν, ἡ Ἑλλάς χρησιμοποιεῖται ἀπό ἐγκληματικές ὀργανώσεις ὡς χώρα διελεύσεως πρός τήν εὐρωπαϊκή ἀγορά ὁπλισμοῦ.

Ἡ χρονική σύμπτωσις τῶν δύο γεγονότων δέν ἐπιτρέπει αὐθαίρετα συμπεράσματα. Ἐπιβάλλει, ὅμως, σοβαρό προβληματισμό. Διότι ἡ Θράκη ἀποτελεῖ τό ἀνατολικό σύνορο τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καί ἀπαιτεῖ διαρκῆ παρουσία τῆς Πολιτείας, ἐγρήγορση τῶν ἁρμοδίων Ἀρχῶν καί μέριμνα γιά τήν ἀσφάλεια καί τήν ἀνάπτυξη τῶν ἀκριτικῶν κοινωνιῶν.