Βέτο στά στρατηγεῖα τοῦ ΝΑΤΟ γιά τήν ἀκύρωση τῆς «Γαλάζιας Πατρίδας»

Καί ὡς ἀντάλλαγμα γιά τήν ἄρση τῆς ἀρνησικυρίας ἵδρυση στρατηγείου στήν Κάρπαθο

Ενα σοβαρό πολιτικό πρόβλημα στήν Ἑλλάδα εἶναι ὅτι οἱ τοποθετήσεις τῶν ἡγετῶν κρίνονται συνήθως μέ κριτήρια «ὀπαδικά» καί ἐλάχιστοι προσπαθοῦν νά ὑπεισέλθουν στήν οὐσία τῶν προτάσεών τους. Αὐτό συνέβη καί μέ τήν τελευταία ὁμιλία τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ στήν Κρήτη, κατά τήν ὁποία προέβη σέ καίριες ἐπισημάνσεις μέ ἄμεσο ἀντίκτυπο στά ἑλληνο-τουρκικά. Οἱ περισσότεροι ὅμως δέν τίς ἀντελήφθησαν κἄν.

Ἐμεῖς θά ἐπικεντρωθοῦμε ἀκριβῶς σέ αὐτές τίς ἐπισημάνσεις καί κυρίως στήν πρότασή του νά ἀσκήσουμε βέτο στήν προσπάθεια τῶν Τούρκων νά ἐπιβάλουν τήν δημιουργία δύο νατοϊκῶν στρατηγείων, στήν Κωνσταντινούπολη καί στά Ἄδανα. Τοῦτο ἔχει ἰδιαίτερη σημασία, διότι οἱ γνωρίζοντες τά ζητήματα τῆς Ἀτλαντικῆς Συμμαχίας ἀντιλαμβάνονται ὅτι ἀπώτερος στόχος τῆς Ἀγκύρας εἶναι ἡ ἐπισημαποίησις –μέ συμμαχική σφραγῖδα– τοῦ ἐλέγχου τους στήν ἀνατολική Μεσόγειο, ὥστε νά μπορέσουν σέ ἑπομένη φάση νά ἐντάξουν στόν ἀτλαντικό σχεδιασμό τήν πολιτική τῆς «Γαλάζιας Πατρίδας».

Ταυτοχρόνως, διά τῶν δύο αὐτῶν στρατηγείων ἐπιδιώκουν νά δημιουργήσουν «ἀντίβαρα» ἀφ’ ἑνός στήν ἀμερικανική στρατιωτική παρουσία στήν Ἀλεξανδρούπολη, ἀφ’ ἑτέρου στήν συνεχῶς ἀναβαθμιζόμενη συνεργασία τῶν δυνάμεων τῶν ΗΠΑ μέ τήν κυπριακή Ἐθνική Φρουρά. Ὁ κ. Σαμαρᾶς προτείνει τό ἑλληνικό βέτο νά συνδεθεῖ μέ τήν ἀπαίτηση γιά ἀπόσυρση τοῦ νόμου περί «Γαλάζιας Πατρίδας». Ἐμεῖς θά πηγαίναμε ἕνα βῆμα πιό μπροστά καί θά ζητούσαμε καί τήν ἀπόσυρση τοῦ casus belli γιά τά χωρικά ὕδατα τοῦ Αἰγαίου.

Ὁ πρώην Πρωθυπουργός πάντως ἀναλύει τήν ἀπειλή τοῦ τουρκικοῦ ἀναθεωρητισμοῦ σέ ὅλες του τίς διαστάσεις λέγοντας: «Θά πρέπει ἡ Εὐρώπη νά καταλάβει γιατί ἡ Ἑλλάδα ὀφείλει ἄμεσα νά ξεκαθαρίσει τόν δικό της γεωπολιτικό ὁρίζοντα, πού εἶναι ταυτόχρονα καί ὁρίζοντας τῆς Εὐρώπης. Καί ἄν μέ ρωτᾶτε πῶς ξεκαθαρίζεται ὁ ὁρίζοντας, θά πῶ: μέ ἕναν μόνο τρόπο. Νά γίνει ἄμεσα καθαρό ὅτι ἡ Τουρκία θά ἔχει κόστος ἐάν δέν συμμορφωθεῖ μέ τή νομιμότητα.

Καί στήν Εὐρώπη καί στό ΝΑΤΟ. Ὅτι δηλαδή θά μπλοκάρουμε συμφωνίες καί θά ἀπαιτήσουμε “ἴδια μέτρα καί ἴδια σταθμά” στή διεθνῆ σκακιέρα. Στό σημεῖο αὐτό θέλω τήν ἰδιαίτερη προσοχή σας: Γιατί ἄμεσα; Διότι ἄν κινηθοῦμε κατόπιν ἑορτῆς, ἐγκυμονεῖ ὁ κίνδυνος μιᾶς καλοστημένης παγίδας τῆς Τουρκίας.

Ἀκοῦστε: ἡ Τουρκία σχεδιάζει τόν ἔλεγχο τῆς ἀνατολικῆς Μεσογείου. Κι ἕνα μεγάλο γι’ αὐτήν πλεονέκτημα θά ἦταν νά δεχτεῖ τό ΝΑΤΟ τή δημιουργία δυό νέων στρατηγείων πού ἡ Τουρκία ἐπιθυμεῖ νά γίνουν στήν Κωνσταντινούπολη καί στά Ἄδανα. Τυχόν τέτοια ἐξέλιξη σημαίνει ὅτι ἡ Τουρκία παίρνει στά χέρια της μέ τή σφραγῖδα τοῦ ΝΑΤΟ τόν ἐπιχειρησιακό ἔλεγχο τῆς ἀνατολικῆς Μεσογείου καί τοῦ Αἰγαίου.

Ὁ Ἐρντογάν, μέ ἄλλα λόγια, “κτυπάει” ἀπό δυό πλευρές: ἀπό τή μιά, μέ τό πιό παράνομο στήν παγκόσμια Ἱστορία νομοσχέδιο τῆς “Γαλάζιας Πατρίδας” σέ βάρος τοῦ μισοῦ Αἰγαίου μας καί, ἀπό τήν ἄλλη, μέ τά δυό στρατηγεῖα τοῦ ΝΑΤΟ. Ὅμως προσέξτε, στό ΝΑΤΟ ἀπαιτεῖται ὁμοφωνία. Καί τίποτα δέν θά ἐμπόδιζε τήν Τουρκία νά ἀναβάλει –προσωρινά βέβαια– τήν ψήφιση τοῦ νομοσχεδίου τῆς “Γαλάζιας Πατρίδας”, ὥστε, φορῶντας ἔτσι τόν μανδύα τοῦ “καλοῦ παιδιοῦ”, νά ἀπαιτήσει καί τή δική μας ἔγκριση γιά τά δυό νατοϊκά στρατηγεῖα. Ἐμεῖς, στό πλαίσιο τῆς φιλίας μας, νά ὑπογράψουμε καί ἐκείνη ἀργότερα νά ἐπανέλθει στούς γνωστούς παραλογισμούς της, ἕτοιμη νά ξαναφέρει τόν νόμο γιά τή “Γαλάζια Πατρίδα”…

Γι’ αὐτό φωνάζω. ΤΩΡΑ πρέπει νά κινηθοῦμε, πρίν νά εἶναι ἀργά. Ἔχουμε ἐναλλακτικές. Νά δηλώσουμε ἀπό τώρα, προληπτικά, ὅτι ἡ Ἑλλάδα θά βάλει βέτο γιά τά δύο νατοϊκά στρατηγεῖα, ἐάν δέν ἀκυρωθοῦν ὁριστικά, μέ διεθνῆ κι ἐγγυημένη δέσμευση, τά ἐπεκτατικά σχέδια τῆς Τουρκίας. Καί ἡ Ἑλλάδα νά ἀντιπροτείνει στό ΝΑΤΟ τή δημιουργία ἑνός νέου στρατηγείου ἤ ἐπιχειρησιακοῦ κέντρου στήν Κάρπαθο. Κι ἀκόμη ἡ ἑλληνική Βουλή νά νομοθετήσει ἐξ ἀρχῆς τό δικό μας συνολικό ἐθνικό στάτους. – Καί μένω ἐδῶ ἐπί τοῦ θέματος.

Προσέξτε: ἡ ἐπεκτατικότητα τῆς Τουρκίας σχετίζεται ἄμεσα καί μέ τήν ἐκμετάλλευση τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν τῆς περιοχῆς. Ἐάν ἡ Ἑλλάδα στερηθεῖ τούς πόρους πού τῆς ἀνήκουν, δυσχεραίνει ἡ οἰκονομική μας πρόοδος καί ἡ ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας μας. Κι αὐτό θά ἐπηρεάζει μόνιμα τήν καθημερινή μας ζωή».

Περαιτέρω ὁ κ. Σαμαρᾶς προβαίνει καί σέ πολιτικό σχόλιο ἐπισημαίνοντας ὅτι ἡ πολιτική τῆς Κυβερνήσεως Μητσοτάκη καί αὐτή τῆς Κυβερνήσεως Τσίπρα εἶναι πανομοιότυπες, μοιάζουν «σάν δύο σταγόνες νερό».

Ἀνέφερε συγκεκριμένα: «Τό παράνομο τουρκολυβικό μνημόνιο, πού ὑφαρπάζει ἑλληνική ΑΟΖ, ἐπί ποιᾶς Κυβερνήσεως ἔγινε; Τό δόγμα τῆς “Γαλάζιας Πατρίδας”, πού υἱοθετήθηκε ἐπισήμως ἀπό τήν Ἄγκυρα κι ἄρχισε νά διδάσκεται στά σχολεῖα της, ἐπί ποιᾶς Κυβερνήσεως ἔγινε; Ἡ παρεμπόδιση τῆς πόντισης τοῦ καλωδίου ἔξω ἀπό τήν Κάσο ἐπί ποιᾶς Κυβερνήσεως ἔγινε;
NAVTEX διαρκείας ἀπό τήν πλευρά τῆς Τουρκίας στό μισό Αἰγαῖο ἐπί ποιᾶς Κυβερνήσεως ἔγινε;

Καί νόμος πού δεσμεύει τό μισό Αἰγαῖο στή δικαιοδοσία τῆς Ἄγκυρας, πού θέλουν νά ψηφίσουν οἱ Τοῦρκοι, ἐπί ποιᾶς Κυβερνήσεως γίνεται; Καί πῶς ἔγιναν ὅλα αὐτά; Ἔγιναν γιατί ἁπλούστατα ἡ ἑλληνική Κυβέρνηση ἄλλαξε τό δόγμα τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Ἐγκαταλείψαμε τή σταθερότητα τῶν θέσεών μας καί τήν ἀντικαταστήσαμε μέ τόν κατευνασμό.

Ἀλήθεια, σᾶς θυμίζει κάτι αὐτό; Τό ἴδιο ἀκριβῶς ἐπιχείρημα ἐπικαλέστηκε καί ἡ Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, τό 2019, ὅταν ἔκανε τήν κατάπτυστη Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν. Καί τότε πάψαμε νά ὑπερασπιζόμαστε τίς ἐθνικές θέσεις ὅλων τῶν προηγούμενων Κυβερνήσεων καί κάναμε πίσω! Ἀναγνωρίσαμε “ἐθνότητα” καί “γλῶσσα Μακεδόνων”. Λύσαμε, μήπως, τό Μακεδονικό; Ὄχι! Δώσαμε μόνοι μας τό ὄνομα, τό ὁποῖο βέβαια εἶναι καί τό ὄχημα τοῦ Σκοπιανοῦ ἀλυτρωτισμοῦ. Κι ἐνῷ ἡ Ἑλλάδα ἔπαψε νά ἀντιδρᾶ στό ὄνομα, ἄρχισε νά ἀντιδρᾶ ἡ Βουλγαρία καί στήν ἐθνότητα καί στή γλῶσσα. Ἔτσι τό πρόβλημα ἔμεινε ἀνοικτό, ἁπλῶς ἐμεῖς ἔχουμε παραιτηθεῖ ἀπό τό βέτο…

Ποῦ λοιπόν διαφέρει οὐσιαστικά ἡ ἐξωτερική πολιτική Μητσοτάκη-Τσίπρα; Θά τό πῶ εὐθέως: Δέν μοιάζουν μόνο στήν ἐξωτερική πολιτική, μοιάζουν σέ πολλά ἀκόμα. Καί πολλές φορές μοιάζουν σάν δυό σταγόνες νερό… Θέλετε παράδειγμα; Μήπως, τελικά, δέν ἔχουν τήν ἴδια ἀντίληψη περί πολιτικῆς; Ὅτι, δηλαδή, ὅλα εἶναι ἐπικοινωνία; Κινήσεις ἐντυπωσιασμοῦ μέ γνώμονα ἀποκλειστικά τή διαχείριση τῆς προσωπικῆς εἰκόνας τους; Ὁ κ. Τσίπρας δέν διέγραψε τό ἴδιο του τό κόμμα, δέν τό διέλυσε σέ 5-6 κομμάτια καί τό ὑπονόμευσε μέχρι καί σήμερα, ὥστε νά ἐπιστρέψει ὁ ἴδιος ὡς “Μεσσίας”; Ὁ κ. Μητσοτάκης δέν διέγραψε ἀπό τή Νέα Δημοκρατία δύο πρώην Προέδρους καί Πρωθυπουργούς, ὥστε αὐτός νά ἐμφανίζεται ὡς ὁ ἀπόλυτος “Ἡγεμόνας”;

Οὔτε ὁ ἕνας, οὔτε ὁ ἄλλος, δέν ἐνδιαφέρονται γιά τήν πολιτική οὐσία. Ἐνδιαφέρονται γιά τήν πολιτική μαρκίζα, τήν ἐπικοινωνία. Δέν τούς νοιάζει ἄν οἱ σημερινοί τους φίλοι ἦταν οἱ παλαιοί πολιτικοί καί ἰδεολογικοί τους ἀντίπαλοι. Τούς ἐνδιαφέρει μόνο ὅτι ἐξυμνοῦν τήν προσωπική πολιτική τους “αὐθεντία”. Δέν στέκονται σέ ἰδεολογίες, παρά μόνο σέ πολιτικά “προϊόντα” καί μάρκετινγκ».