Ἄς παίρνουν ἠρεμιστικά οἱ ἄλλοι, ὄχι ἐμεῖς

Μιλήσαμε χθές γιά τήν τοξική συμπεριφορά τῶν «ἐπαϊόντων» (μεταξύ αὐτῶν καί ἐμεῖς, οἱ δημοσιογράφοι), ἡ ὁποία συμβάλλει στήν διαπίστευση τῆς βίας ὡς συστατικοῦ τῆς καθημερινότητος.

Δεῖτε τό περιστατικό μέ τήν ἄτυχη νέα γυναῖκα, τήν ὁποία ἔσπασε στό ξύλο ἕνας ἄνδρας (ἡ ταυτότητά του ἔγινε γνωστή χθές), ἐπειδή «παρκάριζε καί θά ἐμπόδιζε τό μηχανάκι του». Ἡ γυναῖκα βρέθηκε στό νοσοκομεῖο μέ μώλωπες, ἀλλά καί μέ κάταγμα στό πόδι!

«Βάζει τό κράνος, ἔρχεται, μέ πιάνει ἀπό τό κολάρο καί μέ χτυπάει στό πρόσωπο. Μέ πέταξε μέ δύναμη πάνω στό αὐτοκίνητο. Ἐκεῖ τραυματίστηκε τό πόδι μου. Ὅταν ἔπεσα κάτω, ἄρχισε νά μέ κλωτσάει» εἶπε ἡ ἄτυχη ὁδηγός.

Νά θυμηθοῦμε ὅτι «γιά μιά θέση πάρκινγκ» εἴχαμε δυό δολοφονίες, νά θυμηθοῦμε ὅτι δυό νέοι ἄνδρες ἔψαχναν ἐπί ἑπτά μῆνες νά ἐντοπίσουν ἕναν ὁδηγό πού «εἶχε χτυπήσει τόν μικρότερο ἀδελφό τους σέ μιά λογομαχία γιά παρκάρισμα» καί τόν δολοφόνησαν ἐν ψυχρῷ στήν Ἁγία Παρασκευή. Πόθεν πηγάζει ὅλη αὐτή ἡ ὀργή;

Κατ’ ἀρχάς, κάτι πρέπει νά γίνει μέ τήν κατάσταση στούς δρόμους. Τό κυκλοφοριακό εἶναι πλέον ἀφόρητο, ἡ καθημερινή ὁδήγηση ἐξελίσσεται σέ δοκιμασία, οἱ μετακινήσεις εἶναι μαρτυρικές. Εἶναι –κατά κάποιον τρόπο–φυσικό νά «τεντώνονται τά νεῦρα». Πόσω μᾶλλον, ὅταν, μέ τό πού ἀνοίγεις τό ραδιόφωνο ἤ τήν τηλεόραση μέ τόν πρωινό καφέ, πέφτεις ἐπάνω στήν καθημερινή λεκτική –πολιτική– βία καί «φτιάχνεσαι» γιά τό ὑπόλοιπο τῆς ἡμέρας.

Σχετικῶς ἤρεμοι, χθές, στίς 7.30 ἀνοίγουμε τήν τηλεόραση. Οἱ δυό παρουσιαστές ἔχουν καλεσμένη μιά ἔγκριτη δημοσιογράφο, ἕναν ἀκόμη συνάδελφό μας καί ἕναν ἐκ τῶν «γυρολόγων» τοῦ «δημοκρατικοῦ τόξου», ὁ ὁποῖος διέρχεται ἀπό τά κόμματα καί τίς παρατάξεις μέ μεγάλη εὐκολία. Καί, μέ τόν καφέ στό χέρι, γινόμαστε μάρτυρες ἑνός πρωτοφανοῦς «μαλλιοτραβήγματος», μέ ἀντικείμενο τήν ἀπόφαση τοῦ εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου γιά τήν παραμονή στό ἀρχεῖο, ὡς πρός τό σκέλος τῆς «κατασκοπείας», νομίζω, ἀπό τήν ὑπόθεση τῶν τηλεφωνικῶν ἐπισυνδέσεων.

Ἐν ριπῇ ὀφθαλμοῦ, μπῆκαν στό «μίξερ» τῆς ἀντιπαραθέσως ὁ εἰσαγγελεύς τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἡ ἐπί κεφαλῆς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας, μέχρι καί ὁ… προϊστορικός πλέον Πρωθυπουργός τῆς πρώτης Κυβερνήσεως τῆς Ἑπταετίας Κωνσταντῖνος Κόλλιας! Νά προσπαθεῖ ἡ γυναῖκα τῆς συντροφιᾶς νά μιλήσει καί νά μιλοῦν ὅλοι οἱ ἄλλοι μαζί, νά μήν μπορεῖς νά ἀκούσεις τίς ἀπόψεις, νά καυγαδίζουν σάν τίς παλιές γυναῖκες τῆς ἐπαρχίας, γιά τό ποιά θά βάλει πρώτη τήν στάμνα στήν πηγή γιά νερό! Τί, ἀλήθεια, περισσότερο χρειάζεσαι γιά νά ἀρχίσεις τήν ἡμέρα σου «τσιτωμένος» καί μέσα στά νεῦρα;

Δυστυχῶς, αὐτό εἶναι τό κλῖμα μέσα στό ὁποῖο –πολύ φοβούμεθα– θά ὑποχρεωθοῦμε νά ζήσουμε μέχρι τίς –ὅποτε γίνουν– ἐκλογές.

Ἀντεγκλήσεις, φωνές, ἀλληλοκατηγορίες, ἀπειλές, διαρροές, παραπληροφόρηση. Μακάρι νά μήν φθάσουμε στό ἐπίπεδο πού εἶχε ἡ Βουλή πρίν ἐμφανισθεῖ ὁ… Κόλλιας, τόν ὁποῖο χθές ἐπεκαλέσθη ὁ περιφερόμενος στά κόμματα τοῦ «δημοκρατικοῦ τόξου» πολιτικός.

Μήπως θά ἦταν καλό, στά «κανάλια» καί τά «ραδιόφωνα», νά χορηγοῦνται τίποτε ἠρεμιστικά στούς προσκεκλημένους; Ὄχι τίποτε ἄλλο, δηλαδή, ἀλλά γιά νά τά… ἀποφεύγουμε ἐμεῖς, πού στό κάτω-κάτω δέν φταῖμε σέ τίποτε!