Ἀρμαγεδδωνικές ἰδεοληψίες

Η Επιτυχής διάσωσις τοῦ δύο Ἀμερικανῶν πιλότων τοῦ καταρριφθέντος στό Ἰράν μαχητικοῦ F-15E ἦταν μιά σημαντική νίκη γοήτρου γιά τίς ΗΠΑ.

Ἤ, γιά νά εἴμαστε ἀκριβέστεροι, ἦταν μιά ἐπιτυχία ἡ ὁποία στέρησε ἀπό τό καθεστώς τῆς Τεχεράνης τήν δυνατότητα νά ταπεινώσει τίς ΗΠΑ στά πρόσωπα τῶν πιλότων τους, ἄν τούς συνελάμβανε. Εἶναι πλέον ἤ βέβαιον ὅτι θά τούς κατηγοροῦσε ὡς ἐγκληματίες πολέμου καί θά ὀργάνωνε ταχέως μιά δίκη-παρωδία, μοναδικός σκοπός τῆς ὁποίας θά ἦταν ἡ ἐπικοινωνιακή ἐκμετάλλευσις τοῦ γεγονότος.

• Tοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Μπορεῖ ἐπιχειρησιακά ἡ κατάρριψις ἑνός μόνον ἀεροπλάνου νά μήν σημαίνει τίποτε ὅταν γίνονται ἑκατοντάδες ἔξοδοι μαχητικῶν κάθε ἡμέρα. Ὅμως θά ἦταν πλῆγμα νά καταλήξει ἕνας Ἀμερικανός ἀξιωματικός κατάδικος στίς φυλακές τοῦ Ἐβίν, στό βόρειο ἄκρο τῆς ἰρανικῆς πρωτευούσης.

Κάτι πού ὅλα τά ἀεροπορικά ἐπιτελεῖα ἀνά τόν κόσμο γνωρίζουν πολύ καλά τήν τεράστια σημασία πού ἔχει γιά τό ἠθικό τῶν πιλότων, νά εἶναι βέβαιοι ὅτι, καί ἄν καταρριφθοῦν, ἡ χώρα τους δέν πρόκειται νά τούς ἐγκαταλείψει. Καί τοῦτο δέν ἀρκεῖ νά ὑπάρχει ὡς σχέδιο, πρέπει νά ὑπάρχει ἄμεση δυνατότης ἐκτελέσεως τῆς ἐπιχειρήσεως ἐρεύνης-διασώσεως μάχης, ὅπως ἔκαναν ἐν προκειμένῳ οἱ Ἀμερικανοί. Καί γιά τήν ἐπιτυχία τῶν δύο διασώσεων (προφανῶς οἱ δύο πιλότοι τοῦ F-15E πέφτοντας μέ τά ἀλεξίπτωτά τους παρεσύρθησαν ἀπό τούς ἀνέμους σέ διαφορετικά σημεῖα, ἀπέχοντα ἀρκετά μεταξύ τους) ἐργάσθησαν πολλοί.

Ἀκόμη καί ὁ ἀμετροεπής Πρόεδρος Τράμπ, ὁ ὁποῖος προσήρμοσε τήν ρητορική του στίς ἀπαιτήσεις τῆς ἐπιχειρήσεως ἀποκρύπτοντας στοιχεῖα πού δέν θά ἔπρεπε προώρως νά ἀποκαλυφθοῦν καί συμβάλλοντας καί αὐτός στήν παραπληροφόρηση πού ὁδήγησε τίς ἀρχές τοῦ Ἰράν σέ ἐσφαλμένη κατεύθυνση κατά τήν προσπάθεια συλλήψεως τῶν πιλότων.

Ὁ κίνδυνος τώρα γιά τίς ΗΠΑ εἶναι νά πάρουν «ἀέρα τά μυαλά» τοῦ Προέδρου τους, ὁ ὁποῖος ἐνθαρρυνόμενος ἀπό τήν ἐπιτυχῆ διάσωση μπορεῖ νά νομίσει ὅτι μιά χερσαία ἐπιχείρησις στό Ἰράν εἶναι εὔκολη ὑπόθεσις. Δέν εἶναι καθόλου. Ἡ διάσωσις τῶν πιλότων εἶναι μιά εἰδική ἐπιχείρησις, ἡ ἐκτέλεσις τῆς ὁποίας ἐντάσσεται στήν κατηγορία τοῦ λεγομένου ἀνορθοδόξου πολέμου, στόν ὁποῖο οἱ Ἀμερικανοί εἶναι πρωτοπόροι καί ἔχουν ἀποδειχθεῖ ἰδιαιτέρως ἀποτελεσματικοί. Μιά χερσαία ἐπιχείρησις ὅμως σέ μιά χώρα τοῦ μεγέθους τοῦ Ἰράν δέν εἶναι τό ἴδιο. Ἀπαιτεῖ ὀργάνωση καί δυνάμεις πού θά κινηθοῦν κατά τόν «ὀρθόδοξο τρόπο» τῆς στρατιωτικῆς ἐπιστήμης. Καί τέτοιες δυνάμεις δέν ἔχουν οἱ ΗΠΑ διαθέσιμες αὐτήν τήν στιγμή στόν Κόλπο. Ἀκόμη καί μιά ἀμφίβια ἔφοδος στό νησί Χάργκ, πού ἐντόνως φημολογεῖται, θά εἶχε λογική ὑπό τήν προϋπόθεση μόνον ὅτι οἱ Ἀμερικανοί πεζοναῦτες θά κατέστρεφαν ἐντός ὀλίγων ὡρῶν ὅ,τι ὑποδομές ὑπάρχουν ἐκεῖ καί θά ἀποχωροῦσαν ταχέως ἀφήνοντας πίσω τους «καμένη γῆ». Προσπάθεια διατηρήσεως δυνάμεων ἐπί τοῦ νησιοῦ θά ὁδηγοῦσε σέ ἕναν ἀδιέξοδο ἐγκλωβισμό τους.

Αὐτά βεβαίως τά γνωρίζει πολύ καλά ἡ ἀμερικανική στρατιωτική ἡγεσία, ἡ ὁποία ἐπίσης ἐγνώριζε ὅτι ἡ καταστολή τῶν πυραυλικῶν δυνατοτήτων τοῦ Ἰράν δέν θά ἦταν ὑπόθεσις μιᾶς ἑβδομάδος, ὅπως ἐπίστευε ὁ Ντόναλντ Τράμπ. Τό κρίσιμο ζήτημα λοιπόν εἶναι ἄν αὐτήν τήν φορά ὁ Ἀμερικανός Πρόεδρος θά δεχθεῖ τήν τεκμηριωμένη γνώμη τῶν εἰδικῶν καί δέν θά ἐπιμείνει στήν ἀρμαγεδδωνική ἰδεοληψία πού ἐπιδεικνύει μέχρι στιγμῆς.