Στήν καλλιέργεια κλίματος ἐντάσεων μέ τήν Ἑλλάδα προχωρεῖ ἡ Ἄγκυρα, μέ ἀναλύσεις τοῦ πρακτορείου Anadolu οἱ ὁποῖες ἐπικεντρώνονται στήν ἀνάπτυξη ἀμυντικῶν συστημάτων ἀπό τήν χώρα μας σέ νησιά τοῦ Αἰγαίου καί στήν Κύπρο.
Ἡ Τουρκία κατηγορεῖ τήν Ἑλλάδα γιά ἀλλαγή τῆς ἰσορροπίας δυνάμεων στό Ἀρχιπέλαγος κατά παράβασιν τῶν διεθνῶν συνθηκῶν. Συμφώνως πρός τό τουρκικό πρακτορεῖο, οἱ «περιφερειακές ἐντάσεις» καί ὁ «πόλεμος ΗΠΑ-Ἰσραήλ κατά Ἰράν» χρησιμοποιοῦνται ὡς δικαιολογία ἀπό τήν Ἀθήνα γιά νά παραβιάσει τό καθεστώς ἀποστρατιωτικοποιήσεως τῶν νησιῶν τοῦ ἀνατολικοῦ Αἰγαίου.
Ὁ στόχος εἶναι διπλός. Ἀφ’ ἑνός ἡ Τουρκία δημιουργεῖ δικαιολογίες γιά δική της στρατιωτική κλιμάκωση, ἡ ὁποία μπορεῖ νά στρέφεται κατά τῆς Ἑλλάδος, ἀλλά καί κατά τοῦ Ἰσραήλ. Μακροπροθέσμως ἐγγράφει μιάν ἀκόμη ὑποθήκη στίς ἀναθεωρητικές της ἀπαιτήσεις εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας καί τῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων τῆς Ἑλλάδος.
Πέρα ὅμως ἀπό αὐτές τίς προφανεῖς ἐπιδιώξεις, ἡ προβολή τέτοιων θέσεων, οἱ ὁποῖες γίνονται ἀπό ἕνα κρατικῶς ἐλεγχόμενο πρακτορεῖο, χωρίς ὅμως νά ἀναλαμβάνει τήν εὐθύνη τῆς παρουσιάσεώς τους κάποιος κυβερνητικός ἀξιωματοῦχος, δεικνύουν καί τό ἐσωτερικό πρόβλημα τῆς Τουρκίας, ἡ ὁποία εὑρίσκεται (ἐξ αἰτίας τοῦ πολέμου καί τῶν φιλικῶν της σχέσεων μέ τό Ἰράν) σέ «κινούμενη ἄμμο». Εἶναι μιά ἀπό τίς ἐλάχιστες περιπτώσεις πού ἀναζητεῖται «σωσίβιο» συσπειρώσεως τοῦ ἐσωτερικοῦ μετώπου διά τῆς ὑπερπροβολῆς μιᾶς δυνητικῆς ἐξωτερικῆς ἀπειλῆς. Εἶναι χαρακτηριστικό, ὅτι πολύ προσεκτικά οἱ Τοῦρκοι ἀναλυτές ἀποφεύγουν νά σημειώσουν τό γεγονός ὅτι τά συστήματα Patriot πού μετεφέρθησαν στήν Κάρπαθο εἶναι καθαρῶς ἀμυντικά καί ὅτι ὁ κύριος ρόλος τῆς φρεγάτας «Κίμων» πού περιπολεῖ στήν Κύπρο εἶναι ὁ ἔλεγχος τοῦ ἐναερίου χώρου καί ἡ ἀντιμετώπισις ἀπειλῶν ἀπό πυραύλους καί μή ἐπανδρωμένα συστήματα προερχόμενα εἴτε ἀπό τό Ἰράν εἴτε ἀπό τήν Χεζμπολλάχ.
Ἔτσι τό Anadolu ὑποστηρίζει ἡ Ἑλλάς δημιουργεῖ ἕνα «ἐντυπωσιακό» στρατιωτικό ἀποτύπωμα στήν περιοχή, πού ἔρχεται σέ ἀντίθεση μέ τίς προβλέψεις ἀποστρατιωτικοποιήσεως πού περιλαμβάνονται στήν Συνθήκη τῆς Λωζάννης τοῦ 1923 καί στήν Συνθήκη Εἰρήνης τῶν Παρισίων τοῦ 1947. Τέτοιες προβλέψεις ὅμως δέν περιλαμβάνονται στίς συνθῆκες αὐτές, παρά τούς ἐπανειλημμένους ἰσχυρισμούς τῆς Ἀγκύρας.
Κατά τό τουρκικό πρακτορεῖο, ἡ ἐγκατάστασις συστημάτων Patriot στήν Κάρπαθο «ἀκυρώνει στήν πράξη» τό καθεστώς ἀποστρατιωτικοποιήσεως τοῦ νησιοῦ, καθώς πρόκειται γιά συστήματα μεγάλης ἐμβελείας, ἱκανά νά ἀναχαιτίζουν ἀεροσκάφη καί βαλλιστικούς πυραύλους. Παραλλήλως, ἐπισημαίνεται ὅτι τά μαχητικά F-16 Viper καί ἡ φρεγάτα πού ἀνεπτύχθησαν στήν Κύπρο διαθέτουν ὄχι μόνο ἀμυντικές, ἀλλά καί σημαντικές ἐπιθετικές δυνατότητες. Ἡ ἀνάλυσις ὑποστηρίζει ἀκόμη ὅτι ἡ ἑλληνική ἐπιχειρηματολογία περί προστασίας τῆς Κύπρου ἔχει «περιορισμένη νομική βάση», καθώς δέν ὑπάρχει, κατά τήν τουρκική προσέγγιση, ἄμεση ἀπειλή γιά τό νησί ἀπό τήν σύγκρουση στήν Μέση Ἀνατολή.
Ὑποστηρίζεται ἐπίσης ὅτι ἡ Τεχεράνη ἔχει δηλώσει πώς ἡ Κυπριακή Δημοκρατία δέν ἀποτελεῖ στόχο, ἐνῷ δέν ἔχει καταγραφεῖ πλῆγμα ἰρανικοῦ πυραύλου στό νησί. Ἡ κατακλείς εἶναι ὅτι «οἱ κινήσεις αὐτές ἐνδέχεται νά ὁδηγήσουν σέ περαιτέρω ἐπιδείνωση τῶν ἑλληνοτουρκικῶν σχέσεων καί νά ἐπαναφέρουν στό προσκήνιο τίς διαφωνίες γύρω ἀπό τίς διεθνεῖς συνθῆκες πού διέπουν τό καθεστώς τῶν νησιῶν τοῦ Αἰγαίου».
Μ.Η.Τ. 232122