Παρέμβασις Τασούλα στήν ἀτζέντα τῶν ἐκλογῶν!

Νά γίνουν μέ ἐθνικά καί ὄχι ἰδεολογικά κριτήρια

O Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας Κωνσταντῖνος Τασούλας, ὅσον ἀφορᾶ στό διακύβευμα τῶν ἐπικειμένων ἐκλογῶν, ἐτόνισε ὅτι «ἡ πορεία πρός τίς ἐκλογές λαμβάνει καί ἕναν χαρακτῆρα, θά ἔλεγα, ἐθνικῶν κριτηρίων, ἐκτός ἀπό τά προγραμματικά κριτήρια ἤ τά ἰδεολογικά κριτήρια. Καί νομίζω πώς οἱ ἀποφάσεις πού θά ληφθοῦν στίς ἐκλογές ἔχουν νά κάνουν μέ τήν ἀντίληψη πού ὁ ἑλληνικός λαός εἶμαι βέβαιος πώς συμμερίζεται, ὅτι ἡ ὥρα τῆς συνεννόησης πάνω στά ἐθνικά κριτήρια πού ὑπαγορεύουν γρήγορες καί στιβαρές ἀποφάσεις δέν θά πρέπει νά ἀργήσει πολύ».

Στήν συνέντευξή του στήν «Καθημερινή» καί στόν Ἀλέξη Παπαχελᾶ, ἕναν χρόνο μετά τήν ἀνάληψη τῶν καθηκόντων του στήν Προεδρία τῆς Δημοκρατίας, ὁ κ. Τασούλας ὑπεγράμμισε μεταξύ ἄλλων ὅτι δική του φιλοδοξία ἀπό τό ἀξίωμα αὐτό εἶναι νά ἐμπνεύσει ἕνα πνεῦμα συνεννοήσεως στό πολιτικό τοπίο, ἐνῷ προσέθεσε: «Θέλω νά ἐμπνεύσω καί νά ἐμπεδωθεῖ στήν χώρα ἕνα καινούργιο πνεῦμα, πού ἔχει νά κάνει μέ τό ὅτι εἴμαστε πολιτικοί ἀντίπαλοι, ἀλλά δέν εἴμαστε πολιτικοί ἐχθροί».

Στό ἴδιο πλαίσιο, ἐπισημαίνει ὅτι «μόνο μέ συνεννόηση μποροῦμε νά κάνουμε ἅλματα μπροστά. Ἕνα μίνιμουμ δημοκρατικῆς συνεννόησης, ἕνα μίνιμουμ, δηλαδή, ἀντίληψης ὅτι εἴμαστε ὅλοι στό ἴδιο καράβι καί ὅταν αὐτό τό καράβι κλυδωνίζεται, δέν κλυδωνίζεται ἡ Κυβέρνηση ἤ ἡ ἀντιπολίτευση, ἀλλά κλυδωνιζόμαστε ὅλοι καί κυρίως κλυδωνίζεται ὁ ἑλληνικός λαός».

Παραλλήλως, στό ἐρώτημα ἄν δυσκολεύει τήν ἄσκηση τῶν καθηκόντων του, στό πνεῦμα τῆς ἐπιτεύξεως συνεννοήσεως, τό ὅτι ἐξελέγη μέ ψήφους τοῦ κυβερνῶντος κόμματος ἀπήντησε ὅτι «πράγματι, ἡ ἐκλογή μου –ἡ ὁποία, θυμίζω, ἔγινε μέσα στή δίνη καί στήν ἔνταση, ἴσως καί στήν ὑπερένταση, τοῦ Φεβρουαρίου καί τοῦ Μαρτίου τοῦ 2025, ὅταν δηλαδή, μετά τίς πραγματικά μεγάλες διαδηλώσεις γιά τά Τέμπη, τά πολιτικά πράγματα ὀξύνθηκαν ἀφάνταστα– δέν ἔμεινε ἀλώβητη. Καί δόθηκε ἡ αἴσθηση ὅτι ἀποτελοῦσε μονοκομματική ἐπιλογή, ἡ ὁποία δέν σεβάστηκε μιά παράδοση. Ἡ ἐκλογή ὅμως τελείωσε, ἔγινε καί ἀπομένει ἡ θητεία μου νά ἀναιρέσει αὐτή τήν εἰκόνα, νά ἀναιρέσει αὐτήν τήν κατακραυγή, νά ἀναιρέσει αὐτόν τόν χαρακτηρισμό, τό ὁποῖο θά γίνει ἐμπράκτως καί ὄχι μέ ἀντίλογο. Ὁ ἀντίλογος θά εἶναι ἔμπρακτος καί ὄχι ἰδεολογικός ἤ θεωρητικός.

Πιστεύω πώς ἄν δέν εἶχε ἐμπλακεῖ ἡ ἐκλογή μου καί χρονικά καί θεματικά μέ τίς τεράστιες διαδηλώσεις πού ἔγιναν σέ ὅλη τήν Ἑλλάδα καί κυρίως στήν Ἀθήνα γιά τά Τέμπη, τά πράγματα θά ἦταν πιό ἤρεμα καί πιό βατά… Πιστεύω ὅμως ὅτι μέ τήν συμπεριφορά μου καί τόν πρῶτο χρόνο καί σιγά-σιγά τά ἑπόμενα τέσσερα χρόνια αὐτό θά κοπάσει καί θά καταφέρω νά δείξω πώς μπορεῖ κάποιος νά ἔχει κομματική προέλευση (ὅπως ἄλλως τε κομματική προέλευση εἶχαν καί ὅλοι οἱ συνυποψήφιοί μου γιά τήν Προεδρία), ὅμως αὐτό δέν σημαίνει ὅτι εἶναι αἰχμάλωτος τῆς κομματικῆς του προέλευσης, ἀλλά μπορεῖ νά ἀσκήσει τά καθήκοντά του ἀντικειμενικά καί ἀμερόληπτα».

Σχετικά μέ τόν κύκλο ἐπαφῶν του μέ πρώην Πρωθυπουργούς στό Προεδρικό Μέγαρο, ἐσημείωσε ὅτι «ἡ ἀρχή ἔγινε μέ τούς πρώην Πρωθυπουργούς καί θά συνεχιστεῖ καί μέ ἄλλες προσωπικότητες τοῦ δημοσίου βίου». Προσέθεσε δέ ὅτι ἡ πρωτοβουλία αὐτή εἶχε στόχο νά ὑπογραμμίσει καί τόν συμβολισμό ὅτι «ἐπί τέλους ὑπάρχουν κάποιοι σέ αὐτή τήν χώρα πού, παρά τίς διαφορετικές πολιτικές τους ἀφετηρίες, μποροῦν καί συνομιλοῦν. Ἤθελα, δηλαδή, νά δείξω πώς ἡ ἀνάγκη τοῦ νά συνομιλοῦμε δέν εἶναι μόνο μιά σκηνοθεσία, ἀλλά εἶναι καί μιά ὑπαρξιακή ἀνάγκη γιά τό πολιτικό σύστημα».

Κληθείς νά σχολιάσει τήν κρίση τῶν θεσμῶν, ὅπως αὐτή ἀποτυπώνεται στίς τρέχουσες δημοσκοπήσεις, ἐπεσήμανε ὅτι «πολλές φορές ἀδικοῦμε καί τούς θεσμούς καί τούς κρίνουμε μέ βάση τίς δικές μας ἐπιθυμίες. Πᾶρτε παράδειγμα ὅτι τήν ἴδια ὥρα πού ἀσκεῖται μιά κριτική στήν Δικαιοσύνη ὅτι εἶναι κατευθυνόμενη, γιά κάποιες ἄλλες ἀποφάσεις τῆς Δικαιοσύνης πανηγυρίζουμε».

Καταλήγοντας, μίλησε γιά τήν συνταγματική ἀναθεώρηση, ἐκτιμῶντας ὅτι «τό Σύνταγμα προσφέρεται αὐτή τήν στιγμή γιά ἀναθεώρηση, εἴτε λόγῳ ἄρθρων τά ὁποῖα ὑποκύπτουν στήν λεγόμενη θεσμική κόπωση, εἴτε λόγῳ τῶν ραγδαίων ἐξελίξεων τῆς πραγματικότητας καί τῆς τεχνολογίας, ἀλλά καί τῆς ἀνανέωσης τῶν θεσμῶν καί τῆς βελτίωσης τῆς ἀξιοπιστίας τοῦ πολιτικοῦ συστήματος».