Ἄλλο ἡ ἐλεύθερη ἀγορά καί ἄλλο ὁ μαυραγοριτισμός

Καλεσμένος σέ μιά τηλεοπτική ἐκπομπή, ἔβλεπα τό δελτίο εἰδήσεων τοῦ σταθμοῦ.

Κάποια στιγμή, μίλησε ἕνας συνδικαλιστής ἀπό τόν χῶρο τῶν ἐμπόρων, φανερά προετοιμασμένος, φανερά κατατοπισμένος, ἐξέθεσε ἐν ριπῇ τίς θέσεις καί τίς ἀπόψεις τοῦ κλάδου του.

Καταλήγοντας, ὑπεγράμμισε ὅτι ὑπάρχει ἀρκετά σημαντική ἐπάρκεια καυσίμων καί ὅτι θά πρέπει νά ἐπιδειχθεῖ σωστή συμπεριφορά τῶν ἐμπόρων καυσίμων καί νά μήν παρατηρηθοῦν ἀδικαιολόγητες αὐξήσεις..

Ἐν συνεχείᾳ, ὁ λόγος δόθηκε στόν ἐκπρόσωπο ἑνός «φόρουμ», τό ὁποῖο τάσσεται ὑπέρ τῆς ἐλευθερίας τῆς ἀγορᾶς. Ὁ συγκεκριμένος ἐκπρόσωπος ἀνέφερε ὅτι «δέν εἶναι αἰσχροκέρδεια τό νά πουλήσεις σέ μεγαλύτερη τιμή, ὅταν ἔχεις προνοήσει καί ἔχεις δημιουργήσει ἀπόθεμα», διότι «αὐτοί εἶναι οἱ νόμοι τῆς ἀγορᾶς». Προσωπικῶς, δέν πιστεύω ὅτι ἡ ἀγορά πρέπει νά ὑπακούει σέ δικούς της νόμους, ἀλλά νά σέβεται τούς νόμους τῆς Πολιτείας.

Ἀκόμη ὅμως καί ἄν δεχθοῦμε ὅτι, πράγματι, εἶναι εὔλογο τό νά δημιουργεῖς ἀπόθεμα μέ σκοπό νά τό ἐκμεταλλευθεῖς ὅταν θά ὑπάρχει ἔλλειψη στό συγκεκριμένο εἶδος, αὐτό δέν μπορεῖ –καί δέν πρέπει– νά ἰσχύει σέ περίπτωση ἐκτάκτων ἀναγκῶν καί δή σέ περίπτωση πολέμου. Διότι, ὑπ’ αὐτές τίς συνθῆκες, ἡ ἀγορά ἐξακολουθεῖ νά ὑπάρχει, ἀλλά ἀναπτύσσεται καί ἡ… μαύρη ἀγορά. Καί ὅταν προσπαθεῖς νά κερδίσεις εἰς βάρος τῶν καταναλωτῶν, ἐνῶ γύρω «καίγεται ὁ κόσμος», ἀσκεῖς τό «λειτούργημα τοῦ μαυραγοριτισμοῦ»…

Πολύ σωστά τά εἶπε ὁ ὑπουργός Ἀναπτύξεως Τάκης Θεοδωρικάκος, ὁ ὁποῖος ἀνέφερε ὅτι ὑπάρχει ἐπάρκεια καυσίμων καί ὅτι τυχόν αὐξήσεις θά εἶναι ἀδικαιολόγητες. Καί καλόν θά εἶναι νά «βγοῦν βόλτα» τά ἐλεγκτικά συνεργεῖα τοῦ ὑπουργείου, γιά νά κοπεῖ ἡ ὄρεξη τῶν ὀπαδῶν τῆς «ἐλευθερίας τῆς ἀγορᾶς». Διότι ἄλλο ἡ ἐλευθερία ὑπό συνθῆκες ὁμαλότητος καί ἄλλο ὁ «ἐλεύθερος μαυραγοριτισμός». Τό νά ἐκμεταλλεύεσαι τόν πόλεμο γιά κερδίσεις εἰς βάρος τῶν συμπατριωτῶν σου, ἔχει ὄνομα. Καί δέν εἶναι καλό!

Σέ μιά ἐποχή πού οἱ πολῖτες ὑποφέρουν ἤδη ἀπό τήν ἀκρίβεια, προϊόν κυρίως τοῦ πολέμου στήν Οὐκρανία, δέν μποροῦμε νά ὁμιλοῦμε περί «κανόνων τῆς ἐλεύθερης ἀγορᾶς», εἰς βάρος τῶν δύσμοιρων καταναλωτῶν…

Ὅσο καί ἄν ἔχουν ἤδη ἀρχίσει νά τιτιβίζουν τά «παπαγαλάκια», καλό καί σωστό θά εἶναι νά σπεύσει ἡ Κυβέρνηση νά πατάξει τά ὅποια φαινόμενα αἰσχροκερδείας ὑποπέσουν στήν ἀντίληψή της.

Ἡ χώρα ἤδη φέρει τό βάρος τῶν μνημονίων, τῶν χιλιάδων «κόκκινων» δανείων, τῆς ἀκρίβειας, πού ταλαιπωρεῖ καί ἀπογοητεύει τούς πολῖτες.

Ἀκόμη, γιά νά εἴμεθα σοβαροί, εἶναι γνωστό στούς ναυτιλιακούς κύκλους ὅτι τό τελευταῖο δίμηνο οἱ Ἰρανοί «ἄδειασαν» τά ἀποθέματα πετρελαίου πού κρατοῦσαν καί ἡ ἀγορά ἐφοδιάσθηκε ἐπαρκῶς, σχεδόν γιά δυό μῆνες. Γιά ποιά «ἐλευθερία τῆς ἀγορᾶς» μποροῦμε νά μιλήσουμε ὅταν ὑπάρχει ἐπάρκεια;

Ἐπειδή, πάντως, «τό ἔργο τό ἔχουμε ξαναδεῖ», καλό θά εἶναι νά πυκνώσουν τα δρομολόγια τῶν μέσων μαζικῆς μεταφορᾶς. Περισσότερα δρομολόγια γιά τό μετρό, περισσότερα γιά τά λεωφορεῖα (καί περισσότερα λεωφορεῖα) καί πύκνωση τῶν δρομολογίων τοῦ «Ἠλεκτρικοῦ».

Ἡ Πολιτεία ὀφείλει –καί μπορεῖ– νά ἀμυνθεῖ καί νά θωρακίσει τούς πανταχόθεν βαλλομένους πολῖτες. Νά μήν περάσουμε ἀπό τήν δοκιμασία τοῦ σοῦπερ μάρκετ στό μαρτύριο τῶν πρατηρίων.