Τά Στενά τοῦ Ὁρμούζ καί οἱ πολυμήχανοι Ἕλληνες…

Μέχρι πρό ὀλίγων ἐτῶν, οἱ «ναυτιλιακοί» δημοσιογράφοι πασχίζαμε νά πείσουμε τούς διευθυντές μας νά προβάλουν ὅσο περισσότερο γινόταν τά θέματα τῆς ναυτιλίας.

Νά φαίνεται δηλαδή ὅτι ἡ ναυτιλία, ἡ ἑλληνική ναυτιλία, εἶναι ἕνας ἐκ τῶν κυριωτέρων πυλώνων τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Μέ ἐξαίρεση τήν Ἑλένη Βλάχου, τήν ὁποία ἔπεισα, περί τά μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ ’80, νά περάσει καί ἡ ναυτιλία στήν πρώτη σελίδα τῆς «Καθημερινῆς», ὅλες οἱ ἄλλες ἐφημερίδες πίστευαν ὅτι «ναυτιλιακό θέμα» ἦταν μόνο τά… ναυάγια! Μέ τό πού χανόταν ἕνα ἑλληνικό βαπόρι, τό «ναυτιλιακό ρεπορτάζ» ἦταν στήν πρώτη σελίδα, ἀλλά μόνο ἄν ὁ ρεπόρτερ ἐξασφάλιζε φωτογραφίες τῶν ἀπολεσθέντων ναυτικῶν!

Σήμερα, πού ἡ ναυτιλία τῶν Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν καί τῶν (ὀλίγων πλέον) Ἑλλήνων ναυτικῶν ὑπάρχει στά «ταμπλώ» τῶν μεγαλυτέρων χρηματιστηρίων τοῦ κόσμου, τό «ναυτιλιακό ρεπορτάζ» ἀπέκτησε φωνή καί θέση, ἀλλά… δέν ὑπάρχουν πλέον παρά ἐλάχιστοι (πέντε-ἕξι) εἰδικοί ναυτιλιακοί συντάκτες!

Τώρα, λοιπόν, μέ τόν (νέο) πόλεμο Ἰσραήλ καί ΗΠΑ κατά τοῦ Ἰράν, ἀρχίζει πάλι τό σήριαλ μέ τά Στενά τοῦ Ὁρμούζ… Στόν πόλεμο Ἰράν-Ἰράκ, οἱ ἐφημερίδες τά ἀνέφεραν ὡς «Στενά τοῦ Χορμούζ» καί οἱ ἀρχισυντάκτες μᾶς ζητοῦσαν «νά μάθουμε λεπτομέρειες». Σήμερα, μέ τό πού θά πέσει μιά ρουκέτα, μέ τό πού θά χτυπήσουν ἕνα βαπόρι οἱ Χούθι, δέχομαι τό τηλεφώνημα πού μέ ρωτᾶ: «Θά κλείσουν τά Στενά τοῦ Ὁρμούζ; Θά ἔχουμε πρόβλημα στήν τιμή τῶν καυσίμων;» καί ἄλλα, παρεμφερῆ. Γιά νά ἐξηγούμεθα, τά Στενά τοῦ Ὁρμούζ δέν ἔχουν κλείσει ποτέ! Δέν εἶναι ὁ παλαιός Κεράτιος, πού… ἔκλεινε μέ ἁλυσίδα! Δέν ἔχουν «μπάρες» στήν εἴσοδό τους τά Στενά.

Ἦταν ἀρκετό ἕνα μήνυμα πού ἀκούστηκε ἀπό «ντουντοῦκες» κάποιων ταχυπλόων τῶν Φρουρῶν τῆς Ἐπανάστασης τοῦ Ἰράν γιά νά ἀλλάξει ὅλη ἡ εἰκόνα στήν διακίνηση καί τήν ἀγορά τοῦ πετρελαίου καί τοῦ φυσικοῦ ἀερίου. Ἤδη, τά περισσότερα βαπόρια ἔχουν κάνει «ἀναστροφή πορείας» καί ἀκολουθοῦν τόν γνωστό «τυφλοσούρτη», μέ παράκαμψη τοῦ Ἀκρωτηρίου τῆς Καλῆς Ἐλπίδος. Κι αὐτό σημαίνει διπλάσιο χρόνο μεταφορᾶς, μεγαλύτερα ἔξοδα σέ καύσιμα, λιγώτερα βαπόρια στόν «κύκλο».

Ἡ λογική, βεβαίως, θά ἔλεγε «δέν πειράζει, ἐμεῖς θά κάνουμε ὑπομονή καί κάποιοι ἄς κερδίσουν λιγώτερα», ἀλλά μᾶλλον τά πράγματα δέν εἶναι ἔτσι. Κι αὐτό θά τό διαπιστώσουμε, γιά μία εἰσέτι φορά, στίς αὐξήσεις στήν τιμή τῶν καυσίμων, ἀλλά καί πολλῶν προϊόντων. Βεβαίως, οἱ ἀπίθανοι Ἕλληνες ἔχουν ἤδη αὐξήσει τήν τιμή τῶν καυσίμων, ἐνῷ σέ ἀρκετά πρατήρια «δέν ὑπάρχει πετρέλαιο»! Δέν εἶναι, ὅμως, ἀλήθεια. Καί καλό θά εἶναι νά γνωρίζουμε ὅτι καί οἱ Ἰρανοί καί οἱ Ἀμερικανοί καί οἱ ναυτιλιακές ἑταιρεῖες γνώριζαν ὅτι στήν περιοχή «μυρίζει μπαρούτη» καί τό Ἰράν ἔχει φροντίσει νά «βγάλει» πολύ περισσότερα φορτία πετρελαίου ἀπ’ ὅ,τι ἔβγαζε σέ περιόδους εἰρήνης. Συνεπῶς, ὑπάρχει ἐπάρκεια καυσίμων καί θά ὑπάρχει, ἄν οἱ πολεμικές ἐπιχειρήσεις δέν κρατήσουν περισσότερο ἀπό δυό ἑβδομάδες!

Τά Στενά τοῦ Ὁρμούζ, λοιπόν, ἀπό τά ὁποῖα περνᾶ καθημερινῶς τό 21% τῶν μεταφορῶν τοῦ πετρελαίου, δέν ἔχουν κλείσει, ἀλλά ἡ διέλευσή τους εἶναι «τό ἀπόλυτο ρίσκο». Νά θυμόμαστε ἐπίσης ὅτι τό Ἰράν παράγει μόλις τό 4% τοῦ πετρελαίου παγκοσμίως καί τό Κατάρ τό 25% τοῦ φυσικοῦ ἀερίου. Καλή μας τύχη…