Τό εYρημα προκαλεῖ σόκ. Δημοσκόπησις τοῦ ΡΙΚ ἀποκαλύπτει ὅτι οἱ Κύπριοι ἐμπιστεύονται περισσότερο τό Ἰσραήλ παρά τήν Ἑλλάδα ὅσον ἀφορᾶ στήν ἄμυνα τῆς Μεγαλονήσου.
Τό 41% τῶν ἐρωτηθέντων δηλώνει ὅτι ἡ χώρα μπορεῖ νά στηριχθεῖ στό Ἰσραήλ τό ὁποῖο θεωρεῖ καλύτερο σύμμαχό της, ἔναντι μόνον 27% πού δηλώνει ἐμπιστοσύνη πρός τήν Ἑλλάδα. Πρός τήν χώρα ἡ ὁποία εἶναι γιά τήν Κύπρο τό ἐθνικό κέντρο. Νά σημειωθεῖ ὅτι πρίν δύο περίπου χρόνια, τόν Μάιο τοῦ 2024, στήν ἀντίστοιχη δημοσκόπηση, τήν Ἑλλάδα ἐμπιστευόταν τό 45% τῶν Κυπρίων καί τό Ἰσραήλ μόλις τό 9,5%.
- Tοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου
Στό διάστημα αὐτό δηλαδή, ἡ ἐμπιστοσύνη τῶν Κυπρίων πρός τήν Ἀθήνα ὑπεχώρησε κατά 18 ποσοστιαῖες μονάδες. Αὐτό καταφέραμε μέ τήν πολιτική τῶν «ἠρέμων νερῶν», μέ τήν ὑποχώρηση ὅσον ἀφορᾶ στήν πόντιση τοῦ καλωδίου στήν Κάσο, μέ τήν «Διακήρυξη τῶν Ἀθηνῶν» καί μέ τόν προγραμματισμό ταξιδιῶν στήν Ἄγκυρα.
Προφανῶς οἱ Κύπριοι (καί ὁμιλοῦμε γιά Ἑλληνοκυπρίους) τά ἀπορρίπτουν ὅλα αὐτά, ἀλλά ταυτοχρόνως δυσανασχετοῦν γιά τήν ἀδιαφορία τήν ὁποία ἐπιδεικνύει τό πολιτικό κατεστημένο τῶν Ἀθηνῶν γιά τό ἐθνικό θέμα τῆς Κύπρου, τό ὁποῖο παραμένει ἀνοικτό καί ἀνεπίλυτο γιά περισσότερα ἀπό 50 χρόνια. Οἱ πολιτικοί τοῦ ἑλλαδικοῦ χώρου (καί δέν λέμε τῆς Ἑλλάδος, διότι Ἑλλάδα θεωροῦμε καί τήν Κύπρο) ἔχουν ὀχυρωθεῖ πίσω ἀπό κάποια ἀνούσια κλισέ τοῦ τύπου «θέλουμε λύση σύμφωνα μέ τά ψηφίσματα καί τίς ἀποφάσεις τοῦ ΟΗΕ» πού ἀποτελοῦν ἁπλᾶ εὐχολόγια. Ἐσχάτως ἀνεκαλύφθη ἕτερο στερεότυπο, ὅτι θέλουμε «βιώσιμη καί δίκαιη λύση βασισμένη σέ μία δικοινοτική διζωνική ὁμοσπονδία». Ἀλλά δυστυχῶς ἡ λύσις τῆς διζωνικῆς δικοινοτικῆς ὁμοσπονδίας οὔτε δικαία οὔτε βιώσιμος εἶναι.
Οὔτε βεβαίως δείχνει ἐπαφή μέ τήν πραγματικότητα νά θεωρεῖ κάποιος ὅτι τό Κυπριακό εἶναι πρόβλημα πού μπορεῖ νά λυθεῖ ἀνάμεσα στίς δύο κοινότητες τῆς Μεγαλονήσου. Εἶναι πρόβλημα εἰσβολῆς καί κατοχῆς ἀπό τήν Τουρκία, ἡ ὁποία ἐκμεταλλεύεται τήν ἀδράνεια τῆς ἑλληνικῆς πλευρᾶς προκειμένου νά προωθήσει τόν στόχο της πού εἶναι ὁ πολιτικός ἔλεγχος ὁλόκληρης τῆς Κύπρου.
Αὐτήν τήν ἀδράνεια τῶν Ἀθηνῶν βλέπουν λοιπόν οἱ Κύπριοι καί χάνουν τήν ἐμπιστοσύνη τους πρός τήν Ἑλλάδα. Θά ἦταν δέ ἰδιαιτέρως ἐνδιαφέρον νά γινόταν καί ἐδῶ μιά ἀξιόπιστος δημοσκόπησις γιά νά βλέπαμε πόση ἐμπιστοσύνη ἔχουμε οἱ Ἕλληνες τῆς μητροπολιτικῆς Ἑλλάδος στίς κυβερνήσεις μας, ὅσον ἀφορᾶ στόν χειρισμό τῶν ἐθνικῶν μας θεμάτων καί τήν προετοιμασία τῆς ἀμύνης τῆς χώρας. Μᾶλλον οἱ ταγοί μας γνωρίζουν τίς ἀπαντήσεις καί γιά αὐτό δέν θά τολμήσουν ποτέ νά ἀφήσουν νά γίνει μιά τέτοια δημοσκόπησις. Ἐκτός βεβαίως ἐάν τήν χειραγωγήσουν πλήρως.
Θά προσπαθήσουμε τώρα νά δώσουμε μιάν ἑρμηνεία στήν κατακόρυφη αὔξηση τῆς ἐμπιστοσύνης πρός τό Ἰσραήλ, πού, ἀπό τό 9,5%, σέ δύο χρόνια ἀνέβηκε στό 41%. Εἶναι σημαντικό νά ἐπισημάνουμε ὅτι σέ αὐτά τά δύο χρόνια τό Ἰσραήλ δέν ἔκανε τίποτε πού θά μποροῦσε νά θεωρηθεῖ ἰδιαιτέρως ὑποστηρικτικό γιά τήν Κύπρο. Τό μόνον εἶναι ὅτι παγιώθηκε ἡ ἐχθρότης τοῦ Τέλ Ἀβίβ μέ τήν Ἄγκυρα. Ταυτοχρόνως ὅμως τό Ἰσραήλ ἀντιμετωπίζοντας τήν κατάσταση πού ξέσπασε μετά τόν Ὀκτώβριο τοῦ 2023 ἐπέδειξε ἐπιμονή καί ἀποφασιστικότητα ἀπέναντι στούς τρομοκράτες τῆς Χαμάς, ἀπέναντι στίς ἐπιθέσεις τῆς Χεζμπολλάχ, ἀλλά καί ἀπέναντι στίς ἀντιδράσεις τῶν ἀνά τόν κόσμο ἐνεργουμένων τοῦ Ἰσλάμ. Αὐτή ἡ ἀποφασιστικότης ἐμπνέει ἐμπιστοσύνη.
Δύο λοιπόν εἶναι τά ζητήματα γιά τίς ἑλληνικές κυβερνήσεις. Πρῶτον, πρέπει νά δείξουν ἐνδιαφέρον γιά τά ἐθνικά θέματα καί νά διαμορφώσουν ρεαλιστικές προσεγγίσεις καί λύσεις. Ἀλλοιῶς θά βουλιάξουν στά «ἤρεμα νερά» τοῦ κατευνασμοῦ καί τῆς συνδιαλλαγῆς. Δεύτερον, πρέπει νά καταλάβουν ὅτι ἄν δέν προτάξουν ἀξιόπιστο δόγμα ἀμύνης καί ἀξιόπιστη στρατιωτική στρατηγική, δέν ἔχουν ἐλπίδα νά κερδίσουν τήν ἐμπιστοσύνη τῶν Ἑλλήνων. Εἴτε στήν Κύπρο εἴτε στήν μητροπολιτική Ἑλλάδα.
Μ.Η.Τ. 232122