Δευτέρα, 5 Ἰουλίου 1965

O ΚΟΣΜΟΣ
ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ!

«Ἡ κ. Χάρριετ Σλαίητερ, 61 ἐτῶν, βουλευτής τοῦ Ἐργατικοῦ κόμματος, ἐσκουντούφλησε καί ἔπεσε κάτω μέ τά μοῦτρα στήν Βουλήν τῶν Κοινοτήτων. Οἱ συνάδελφοί της ἐξέσπασαν στά γέλια, καί οὔτε ἕνας ἄνδρας δέν ἔσπευσε νά βοηθήσῃ τήν κυρία νά σηκωθῇ. “Γι’ αὐτούς τούς κυρίους –εἶπεν ἡ Χάρριετ– ἡ ἐποχή τοῦ ἱπποτισμοῦ ἔχει πεθάνει καί ταφή ἀπό πολύν καιρόν”. Ἀπό τήν στιγμήν, ὅμως, πού αἱ γυναῖκες ἐκλέγονται βουλευταί, τί χρειάζεται πλέον ὁ ἱπποτισμός; Προφανῶς ἡ κ. Σλαίητερ θέλει καί τήν πίτταν γερήν, καί τόν σκύλον χορτᾶτον: Νά ἀγορεύῃ σάν ἄνδρας εἰς τήν Βουλήν, ἀλλά νά τῆς προσφέρουν τόν βραχίονα, ὅταν διασχίζῃ τήν αἴθουσαν!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΚΑΤΕΣΒΕΣΘΗ Η ΠΑΡΑ ΤΟ ΤΑΤΟΪ ΠΥΡΚΑΪΑ
ΑΠΕΤΕΦΡΩΘΗΣΑΝ
150 ΣΤΡ.

Ἡ ἐκραγεῖσα τό ἀπόγευμα τοῦ Σαββάτου εἰς τήν περιοχῆ Πολυδενδρίου Τατοΐου, πυρκαϊά, ἐνετοπίσθη, κατόπιν προσπαθειῶν τῆς Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας καί τμημάτων στρατοῦ καί τῆς χωροφυλακῆς, περί τήν 10ην ἑσπερινήν. Τό πῦρ ἀπετέφρωσε πευκόφυτον καί θαμνώδη ἔκτασιν 150 περίπου στρεμμάτων. Ἀνακρίσεων ἐπελήφθη τό Δασαρχεῖον.

Απόψεις

«Μήν ψάχνεις τό χωριό! Στό νεκροταφεῖο εἶναι…»

Μανώλης Κοττάκης
Συνέβη σέ ἕνα χωριό τῆς ἑλληνικῆς περιφέρειας, τό ὁποῖο ἐπισκέπτεται κατά καιρούς ἕνας ὑπουργός πού κατάγεται ἀπό ἐκεῖ, γιά νά ἀνάψει ἕνα κερί στόν τάφο τῶν γονέων του.

Ἀνίερες συμμαχίες

Μύρνα Νικολαΐδου
Καί ὅμως, ὅλα μποροῦν νά συμβοῦν ὅταν τό συμφέρον τό ἐπιτάσσει.

«Τρῦπα» στό ἀσφαλιστικό σύστημα βλέπει ὁ Διοικητής τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
Ἀδυνατεῖ νά ἐξασφαλίσει στήν Εὐρώπη καί εἰδικώτερα στήν Ἑλλάδα «ἐπαρκῆ ποσοστά ἀναπληρώσεως γιά τούς ἐργαζομένους» – Ζητεῖ νά ἀναπτυχθεῖ ἡ ἀσφαλιστική καί ἐπενδυτική κουλτούρα στήν πατρίδα μας ἐννοῶντας νά μετέχουν οἱ ἀσφαλισμένοι σέ συμπληρωματικά συνταξιοδοτικά σχήματα πού ἀγοράζουν μετοχές καί ὁμόλογα

Θά χωρίσουμε τόν Ποινικό Κώδικα σέ «Ἀνδρῶν» καί «Γυναικῶν»;

Μανώλης Κοττάκης
Τό σύνδρομο τῆς ἀπορρίψεως εἶναι ἡ αἰτία, ὄχι τό φῦλο

Κατά 2,3 δισ. εὐρώ αὐξήθηκε τό χρέος σέ ἀπόλυτες τιμές

Εφημερίς Εστία
Παρά τήν συνεχιζομένη ἀποκλιμάκωση τοῦ λόγου χρέους πρός ΑΕΠ, τά στοιχεῖα δέν δικαιολογοῦν ἐφησυχασμό.