Ἡ προσχηματική πολιτική γιά τήν ἐθνική ἀσφάλεια

ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ στήν εἰδησεογραφία ὅτι στήν Ἄγκυρα συνεδρίασε τό Συμβούλιο Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας καί προέβη σέ ἐπικαιροποίηση τοῦ ἐγγράφου Πολιτικῆς Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας γιά τήν προσεχῆ πενταετία. 

Αὐτομάτως μᾶς δημιουργοῦνται θλιβερές σκέψεις, δεδομένου ὅτι ἐμεῖς οὔτε Συμβούλιο Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας ἔχουμε οὔτε ἔγγραφο Πολιτικῆς Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας. Ἤ μᾶλλον ἔχουμε καί ἀπό τά δύο, ἀλλά κατά τρόπον προσχηματικό καί οὐδόλως οὐσιαστικό. Τό γεγονός ὅτι μετονομάσθηκε τό ΚΥΣΕΑ ἀπό Κυβερνητικό Συμβούλιο Ἐξωτερικῶν καί Ἀμύνης σέ Κυβερνητικό Συμβούλιο Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας δέν σημαίνει ὅτι θεσμοθετήθηκε πραγματικό Συμβούλιο Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας.

• Tοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Ὅσο γιά τόν Σύμβουλο Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας, καί αὐτός προσχηματικά ὑφίσταται. Οὔτε θεσμικό πλαίσιο γιά τήν ἀποστολή του ἔχει διαμορφωθεῖ, οὔτε καί ἔχει πλαισιωθεῖ ἀπό τούς κατάλληλους μηχανισμούς, ὥστε νά μπορεῖ νά κάνει ἀναλύσεις τῆς καταστάσεως νά διατυπώνει ἐκτιμήσεις πρός τήν Κυβέρνηση καί νά εἰσηγεῖται πολιτικές. Ὅταν δέν ἀσχολεῖται μέ τήν γραμματειακή ὑποστήριξη τοῦ ΚΥΣΕΑ τρέχει μέ τό ὀλιγάνθρωπο ἐπιτελεῖο του, πίσω ἀπό καταστάσεις, προσπαθῶντας νά λύσει προβλήματα, τά ὁποῖα δημιουργοῦν οἱ κυβερνητικές ἀσυνεννοησίες σέ τομεῖς ὅπως ἡ ἐγχώρια ἀμυντική βιομηχανία. Ποτέ δέν μπόρεσε νά βγεῖ μπροστά, ὅπως ἀπαιτεῖ ἡ ἀποστολή ἑνός πραγματικοῦ Συμβούλου Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας.

Καί θά ἐπαναλάβουμε. Δέν φταῖνε τά πρόσωπα. Φταίει ἡ ἀνυπαρξία ἐπαρκοῦς πλαισίου καί μιά ἀντιπάθεια τῶν ἑλληνικῶν Κυβερνήσεων (ὅλων τῶν ἑλληνικῶν Κυβερνήσεων) πρός τήν διαμόρφωση θεσμῶν. Θά τήν λέγαμε ἀνεξήγητη ἀντιπάθεια, ἀλλά μόνον ἀνεξήγητη δέν εἶναι. Οἱ θεσμοί φέρνουν τίς πολιτικές ἡγεσίες πρό τῶν εὐθυνῶν τους. Κάτι πού δέν ἐπιθυμεῖ οὐδείς Ἕλλην πολιτικός. Προτιμοῦν τίς προχειρότητες, οἱ ὁποῖες τούς ἐπιτρέπουν νά μένουν στό ἀπυρόβλητο. Ὅπως ἀκριβῶς ἔμειναν στό ἀπυρόβλητο οἱ ὑπεύθυνοι γιά τήν ἐθνική ἧττα τῶν Ἰμίων. Ὅπως ἀκριβῶς δέν ὑπάρχει δυνατότης νά καταλογισθοῦν σέ κανέναν εὐθῦνες γιά τίς πρόσφατες ὑποχωρήσεις στήν Κάσο, στήν ὁριοθέτηση τῶν θαλασσίων πάρκων καί στά λοιπά ζητήματα πού ἀνακύπτουν μέ τήν γείτονα. Ἡ ὁποία γείτων καί θεσμούς ἔχει καί σχέδια ἔχει καί ἐθνικούς στόχους ἔχει. Στόχους πού δέν περιορίζονται στό νά κάνουμε διάλογο γιά τόν διάλογο, οὔτε νά «ἠρεμήσουμε» τά νερά τοῦ Αἰγαίου.

Ὁ διάλογος καί τά ἤρεμα νερά ἀξιοποιοῦνται ἀπό τήν Ἄγκυρα γιά νά συνεχίσει νά ἐπιβάλλει τόν ἐπεκτατισμό καί τόν νεο-οθωμανισμό της. Ἐνῷ γιά ἐμᾶς εἶναι αὐτοσκοπός. Καί μάλιστα ἀτελέσφορος. Μετά παραπονιόμαστε ὅτι ἡ Τουρκία ἔχει «καλή διπλωματία». Καί πάλι δέν εἶναι ζήτημα προσώπων. Οἱ Ἕλληνες διπλωμάτες εἶναι πολύ ὑψηλωτέρου ἐπιπέδου ἀπό τούς Τούρκους (τό λέμε μετά λόγου γνώσεως). Τό πρόβλημα εἶναι πώς οἱ Τοῦρκοι ἔχουν στόχους τούς ὁποίους ἐπιδιώκουν μέ σταθερότητα καί μεθοδολογία γιά νά τούς ἐπιτύχουν. Ἐμεῖς τί ἔχουμε; Μπορεῖ νά θεωρηθεῖ στόχος τό νά ἐκλεγοῦμε στό Συμβούλιο Ἀσφαλείας τοῦ ΟΗΕ; Ὡραῖα, ἐξελέγημεν. Αὐτό σέ τί θά ἐξυπηρετήσει τήν προώθηση τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων. Πῶς θά τό χρησιμοποιήσουμε γιά νά προωθήσουμε τίς ἐθνικές μας θέσεις; Καί μήν μᾶς ἐπαναλάβουν τίς μεγαλοστομίες, ὅτι ἀναβαθμίζεται τό κῦρος τῆς χώρας μας καί ὅτι ἀποκτᾶμε γεωπολιτικό ἀποτύπωμα. Τά λόγια αὐτά εἶναι κούφια. Ἄς ζητήσουν ἀπό ἕναν διπλωμάτη νά τούς ἐξηγήσει. Ἀλλά μᾶλλον οὐδείς πολιτικός προϊστάμενος ἐπιθυμεῖ πράγματι νά κατανοήσει τήν πραγματικότητα.

Ἕνα ἕτερο, πολύ σημαντικό ζήτημα εἶναι τό ἔγγραφο πολιτικῆς. Πράγματι ὑπάρχει στήν Ἑλλάδα τό κείμενο τῆς ΠΕΑ (Πολιτική Ἐθνικῆς Ἀμύνης) τό ὁποῖο –ὑποτίθεται– εἶναι θεσμικό. Ἀλλά τό ἔγγραφο αὐτό θεωρεῖται ἀπόρρητο. Ἀπό ποῦ καί ἕως ποῦ μπορεῖ ἕνα κείμενο πολιτικῆς νά εἶναι ἀπόρρητο εἶναι ἕνα ἐρώτημα στό ὁποῖο μόνον ὅσοι γνωρίζουν τήν εὐθυνοφοβία τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτικοῦ συστήματος μποροῦν νά ἀπαντήσουν.

Πρῶτο ἐρώτημα εἶναι κάθε πότε τό ἔγγραφο αὐτό ἀναθεωρεῖται. Τά δεδομένα ἀλλάζουν, τό διεθνές περιβάλλον ἀλλάζει, οἱ ἔξωθεν ἀπειλές ἀλλάζουν καί ἡ σταθερότης διαταράσσεται. Μπορεῖ ἡ Πολιτική Ἐθνικῆς Ἀμύνης νά μήν προσαρμόζεται; Ἀλήθεια, πότε ἀναθεωρήθηκε γιά τελευταία φορά ἡ ΠΕΑ; Ἤ μήπως εἶναι καί αὐτό ἀπόρρητο;

Ἀπ’ ἐναντίας ἡ Τουρκία προβαίνει ἀνά πενταετία σέ ἐπικαιροποίηση τοῦ ἐγγράφου Πολιτικῆς Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας τό ὁποῖον ὀνομάζει «Κόκκινο Βιβλίο». Καί τό ὁποῖο δέν εἶναι ἀπόρρητο. Ὅπως δέν εἶναι ἀπόρρητες οὔτε οἱ συνεδριάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας. Διαβάζουμε στήν φιλοκυβερνητική μεσαίας κυκλοφορίας ἐφημερίδα Diriliş Postası ὅτι κατά τήν πρώτη συνεδρίαση τοῦ τουρκικοῦ ΣΕΑ συζητήθηκαν ἡ Ἑλλάς καί ἡ Κύπρος, κάτι πού εἶχε ἤδη προαναγγείλει τό ἰσλαμικό πρακτορεῖο εἰδήσεων ILKHA.

Ἐμεῖς ὅμως κρατᾶμε ἀπόρρητο τό κείμενο τῆς Ἀμυντικῆς Πολιτικῆς εἴτε γιατί φοβοῦνται οἱ Κυβερνήσεις μας νά παραδεχθοῦν δημοσίως ὅτι σέ αὐτό ἡ Τουρκία περιλαμβάνεται μεταξύ τῶν ἀπειλῶν εἴτε διότι τήν ἔχουν ἀφαιρέσει καί δέν τολμοῦν νά τό ὁμολογήσουν στούς Ἕλληνες πολῖτες.