Ἡ ἴδια πάντα νοοτροπία…

Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΑΠΟΓΝΩΣΕΩΣ

«Τρεῖς Τοῦρκοι ἁλιεῖς ἐκ τοῦ χωρίου Αἶνος, ἐπιβαίνοντες λέμβου καί ἐπιδραμόντες παρά τάς ἐκβολάς τοῦ Ἕβρου εἰς τό Ἑλληνικόν ἔδαφος, ἐλήστευσαν τάς καλύβας Ἑλλήνων ἁλιέων. Ἀφήρεσαν εἴδη ρουχισμοῦ ἀξίας 5.000 δραχ.». Τί νά σοῦ κάμουν καί αὐτοί!… Οἱ Μεντερέδες, μέ τήν σουφρωτικήν πολιτικήν των, τούς ἐξεγύμνωσαν μέχρι τοιούτου σημείου, ὥστε τώρα νά ἐπιπίπτουν ἐναντίον τοῦ… ρουχισμοῦ τῶν ἄλλων λαῶν. Ὁ Ἀλλάχ ἄς τούς ἐλεήσῃ.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΤΑ ΦΩΤΕΙΝΑ ΣΗΜΑΤΑ

Μέ τήν ἀπομάκρυνσιν τῶν τροχιοδρομικῶν ὀχημάτων ἐκ τῶν κεντρικῶν ὁδικῶν ἀρτηριῶν καί τῶν ἀγόνων γραμμῶν, θά τεθῇ εἰς ἐφαρμογήν τό σύστημα τῆς αὐτομάτου ρυθμίσεως τῆς κυκλοφορίας διά τῶν φωτεινῶν σημάτων, καθώς καί τό σύστημα τῶν μονοδρόμων. Οὕτως, ἐλπίζεται νά λυθῇ προσωρινῶς τό ζήτημα τῆς κυκλοφορίας τῆς Πρωτευούσης, μέχρις ὅτου μελετηθῇ τό θέμα τῆς κατασκευῆς τοῦ «μετρό» καί ληφθοῦν ἄλλα ριζικώτερα μέτρα πρός λύσιν τοῦ προβλήματος τῆς κυκλοφορίας.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ