Σάββατον, 1 Φεβρουαρίου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΨΩΜΑΣ ΝΗΣΤΕΥΤΗΣ

Τηλεγραφοῦν ἐξ Ἀγκύρας: «Τραγικόν θῦμα τοῦ Ραμαζανιοῦ, ὁ ἀρτοποιός τοῦ Ἰκονίου Μουχιδδίν Ναλτζῆ. Ἐξηντλημένος ἀπό τήν φοβερήν νηστείαν ἔπαθε σκοτοδίνην, ἔπεσε εἰς τόν κλίβανον τοῦ φούρνου του καί κάηκε ζωντανός». Τυφλός ἀπό φανατισμόν ἐτήρησε τήν νηστείαν τοῦ Ραμαζανιοῦ μέ τρόπον ἀπόλυτον. Καί, ἔτσι, ἔπεσεν ἀναίσθητος εἰς τόν φοῦρνον καί προσέφερε τήν ψυχήν του… εἰς τόν Ἀλλάχ!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
Η ΑΜΕΡΙΚΗ
ΑΝΕΓΝΩΡΙΣΕ ΤΗΝ
ΝΕΑΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΝ ΤΟΥ ΒΙΕΤΝΑΜ
ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ

Ἐγνώσθη ὅτι αἱ Ἡν. Πολιτεῖαι ἀνεγνώρισαν τήν νέαν Κυβέρνησιν τοῦ Νοτίου Βιετνάμ, ἡ ὁποία προῆλθεν ἐκ τοῦ πραξικοπήματος τῆς παρελθούσης Τετάρτης. Ἐξ ἄλλου, ἀνεκοινώθη ἐπισήμως, ὅτι αἱ Ἡν. Πολιτεῖαι ἀνεγνώρισαν τήν νέαν Κυβέρνησιν τῆς Δημοκρατίας τῆς Δαχομέης, εἰς τήν Δυτικήν Ἀφρικήν.

*Ἐπειδή ἡ 2α Φεβρουαρίου 1964 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 1ης Φεβρουαρίου 1964.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ