Πέμπτη, 24 Ὀκτωβρίου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΑΓΡΑΜΜΑΤΩΝ!

«Αἱ δημοτικαί ἐκλογαί πού θά διεξαχθοῦν τήν 17ην Νοεμβρίου, ἀπεκάλυψαν ὅτι εἶναι εὐρύτερος τοῦ ὑπολογιζομένου ὁ ἀναλφαβητισμός εἰς τήν Τουρκίαν. Ὑποψήφιοι δήμαρχοι καί δημοτικοί σύμβουλοι ἀγνοοῦν ἀνάγνωσιν καί γραφήν καί, ὑποβαλλόμενοι εἰς ἐξέτασιν, δυνάμει τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, ἀπορρίπτονται». Δέν ὑπάρχει, ὅμως, λόγος νά ἀπελπίζωνται· διότι, μέ τά… προσόντα αὐτά τῆς ἀμαθείας, ἠμποροῦν νά ἔλθουν εἰς τήν Ἑλλάδα καί θά ἔχουν πολλάς ἐλπίδας νά γίνουν πρωθυπουργοί!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΣΜΗΝΟΣ ΙΠΤΑΜΕΝΩΝ ΔΙΣΚΩΝ ΕΙΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΝ
ΜΠΟΥΕΝΟΣ ΑΫΡΕΣ.

Ἐγνώσθη ὅτι «σμῆνος ἱπταμένων δίσκων» προεκάλεσε πανικόν τήν νύκτα τῆς 21ης πρός τήν 22αν Ὀκτωβρίου εἰς Τρανκάς τῆς ἐπαρχίας Τουκουμάν. Οἱ ἱπτάμενοι δίσκοι οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἕξ τόν ἀριθμόν παρέμειναν εἰς τούς αἰθέρας ἐπί 40 περίπου λεπτά καί εἰς ἀπόστασιν μερικῶν δεκάδων μέτρων μόνον ἀπό τάς πρώτας οἰκίας τοῦ χωρίου τοῦ ὁποίου οἱ κάτοικοι –ὡς λέγουν οἱ ἴδιοι– ἔσπευσαν νά προφυλάξουν τά τέκνα των. Αἱ ἀφηγήσεις αὐτοπτῶν μαρτύρων εἶναι σχεδόν ταυτόσημοι. Μέ τήν ἐμφάνισιν τῶν ἱπταμένων δίσκων ἡ ἀτμόσφαιρα ἐπληρώθη ἀπό βαρεῖαν ὀσμήν θείου καί ἡ θερμοκρασία ηὐξήθη. Ἕκαστον σκάφος εἶχε διάμετρον ὀκτώ περίπου μέτρων καί εἶχεν εἰς τά πλευρά του ἕξ παραφωτίδας.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ