Σάββατον, 13 Ἰουλίου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
H ΕΛΗΑ-ΜΙΚΡΟΦΩΝΟΝ

«Ἡ Ἀμερικανική ἐπιθεώρησις “Τάϊμ” ἀναφέρει, ὅτι εἷς Ἀμερικανός στρατιωτικός ἀκόλουθος, εἰς μπάρ τῆς Μόσχας, ἐζήτησε ἕνα κοκταίηλ Μαρτίνι. Μαζῆ, ὅμως, μέ τό ποτόν, ὁ σερβιτόρος τοῦ ἔφερε καί μίαν “ἐλῃάν”, ἡ ὁποία ἐπεδείχθη ὅτι ἦτο μικρόφωνον. Ἡ δῆθεν ἐλῃά περιεβάλλετο ἀπό πρασίνην πλαστικήν ὕλην, ἡ δέ οὐρά της ἐχρησίμευεν ὡς ἀντέννα»! Ἡ εἴδησις δέν ἀναφέρει τό ὄνομα τοῦ Ἀμερικανοῦ στρατιωτικοῦ ἀκολούθου· ἀλλ’ ἄν δέν πάσχῃ ἀπό μανίαν καταδιώξεως, θά πρέπει νά λέγεται… Μυγχάουζεν! Διότι τί θά ἐγίνετο ἄν κατέπινε τήν πλαστικήν ἐλῃάν; Θά μετετρέπετο εἰς… ἐγγαστρίμυθον;

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΤΟ «ΠΕΙΡΑΪΚΟΝ ΘΕΑΤΡΟΝ» ΕΙΣ ΙΤΑΛΙΑΝ

Τήν προσεχῆ Τετάρτην ὁ θίασος τοῦ «Πειραϊκοῦ Θεάτρου» ἀναχωρεῖ μέσῳ Μπρίντεζι δι’ Ἰταλίαν, ὅπου θά δώσῃ σειράν παραστάσεων εἰς τά Ρωμαϊκά Θέατρα Γκούμπιο, Πεσκάρας, Ὄστιας (Ρώμης) καί Τουρίνου. Ἡ ἐν λόγῳ περιοδεία θά διαρκέσῃ περί τάς τρεῖς συνολικῶς ἑβδομάδας, ἀκολούθως δέ ὁ θίασος θά ἐπιστρέψῃ εἰς Ἑλλάδα διά νά παίξῃ τήν 10ην καί 11ην Αὐγούστου εἰς τούς Δελφούς.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ